[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Η σβηστήρα της μπουλντόζας

Τούρκοι επιστήμονες παραπονούνται ότι στην Πόλη το Βυζάντιο αφανίζεται, και στην Ελλάδα Έλληνες επιστήμονες κάποια στιγμή σίγουρα θα συνέβη να διαμαρτυρηθούν ότι η οθωμανική περίοδος συστηματικά σβήνεται επίσης. Ήταν αυτονόητο, ήταν συνηθισμένη τακτική για πάρα πολύ καιρό που ακολουθούσε τους πολέμους, τις μετακινήσεις, τις συνθήκες, να αφήνονται και τα κτίρια στη μοίρα τους ή να γκρεμίζονται.

Πριν από λίγα χρόνια είχαμε ξεκινήσει να δούμε τον τελευταίο μιναρέ του Πηλίου, που αναφερόταν στον περιηγητικό οδηγό του Νίκου Χαρατσή, ακούραστου ορειβάτη και καταγραφέα. Φτάσαμε στο σημείο που περιέγραφε, αλλά δεν υπήρχε ούτε ίχνος του μιναρέ ούτε οι πέτρες.

Ρωτήσαμε κάνα δυο περαστικούς, σήκωσαν τους ώμους, κάποιος θα τον είχε γκρεμίσει, τι πείραζε, δεν ήταν παρά ένας μιναρές… Μπορεί να χρειαζόταν την πέτρα για χτίσιμο ή απλώς να τον ενοχλούσε ή υπενθύμιση ότι στον τόπο αυτό είχαν κάποτε ζήσει μουσουλμάνοι. Κι ας είναι τόσο ειρηνικά, τόσο ανυπεράσπιστα τα ερείπια, με ήρεμη φιλοσοφία να υπενθυμίζουν περασμένες εποχές, δεν είναι εύκολο να γίνουν αποδεκτά. Στην Κωνσταντινούπολη τα ερείπια του βυζαντινού παλατιού εμποδίζουν την επέκταση του ξενοδοχείου, στο Πήλιο ο μικρός μιναρές εμπόδιζε την επέκταση μιας ομοιόμορφης εικόνας που δεν σήκωνε παράξενες πτυχές και πινελιές. Ατύχησε το μνημείο, δεν ήταν και διάσημο, το έφαγε η μαρμάγκα, γιατί μπορεί επίσημα να προστατεύουμε τα οθωμανικά μνημεία, γενικά, αλλά ειδικά είναι κάπως ζόρικο το πράγμα. Αλίμονο, εδώ κινδυνεύουν τα καθωσπρέπει ερείπια, αυτά που η επίσημη Ιστορία αγκαλιάζει και παραδέχεται, θέλουμε και τα περίεργα να σωθούν, να μας μπερδεύουν; Με μια σβηστήρα και από τις δυο μεριές προσπαθούν να εξαφανίσουν ό, τι προλαβαίνουν, το Βυζάντιο στην Τουρκία, τα ισλαμικά και οθωμανικά μνημεία στην Ελλάδα· σβήνονται τα περάσματα, φτωχαίνει η αντίληψη των πραγμάτων.