[ ΑΙΧΜΕΣ ] Ατζέντα

Αν ήταν σε κάτι σαφής στη χθεσινή παρέμβασή του ο Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, ήταν όταν έλεγε ότι «καταβλήθηκε προσπάθεια υποκατάστασης της πραγματικής πολιτικής ατζέντας». Μόνο που τη χρέωσε στους άλλους- κάποιους ανώνυμους τρίτους, που απέφυγε επιμελώς να κατονομάσει. Αλλά που αυτοί, οι «τρίτοι» κατά τον Πρωθυπουργό, απεργάζονται σενάρια αποσταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος. Το παραμύθι μοιάζει καλό, αλλά το έχουμε ξανακούσει και επιπλέον δεν έχει δράκο, πράγμα που το κάνει εντελώς ξενέρωτο για παραμύθι. Τι να πιστέψω απ΄ όσα μου λες, από τη στιγμή που δεν μου λες ποιος είναι πίσω από όλα αυτά; Που δεν έχει ένα σασπένς βρε αδερφέ. Επιπλέον, έχουμε ακούσει και καλύτερες θεωρίες συνωμοσίας από αυτές που σέρβιρε στις παραληρούσες γυναίκες της Ν.Δ. χθες το βράδυ. Και κάτι ακόμη: αν κάποιος προσπάθησε, και μάλιστα επισταμένα, να αλλάξει την πολιτική ατζέντα ήταν το Μέγαρο Μαξίμου. Και πρέπει να πούμε ότι τα κατάφερε. Τι πέτυχε; Να φύγει εντελώς η συζήτηση από το ποιος ήταν ο Ζαχόπουλος (ένας ακόμη κολλητός του Καραμανλή), πώς έδρασε στο υπουργείο Πολιτισμού (ως άνθρωπος του Πρωθυπουργού) και για το πώς αυτό το σύστημα των ανθρώπων που επέδραμε στο κράτος μετά τον Μάρτιο του 2004 αντλούσε και εξακολουθεί να αντλεί τη δύναμή του από τον ίδιο τον Κ. Καραμανλή. Αυτή κι αν είναι επιτυχία…