«Πιστεύω στον θάνατο κάθε μέρα που ζω»

Αν τη συστήσουν μόνο ως ηθοποιό, μετά βεβαιότητος θα την αδικήσουν. Διότι η Νταϊάν Κίτον μπορεί να έχει χτίσει την καριέρα της στα κινηματογραφικά πλατό και να έχει κερδίσει ένα Όσκαρ και τρεις ακόμη υποψηφιότητες, αλλά έχει δοκιμάσει τις δυνάμεις της και ως σκηνοθέτιδα, ως τραγουδίστρια, ως ακτιβίστρια υπέρ της σωτηρίας των αρχιτεκτονικών μνημείων της Αμερικής, ακόμη και ως μεσίτρια, αφού εκείνη ήταν που μεσολάβησε για να αγοράσει η Μαντόνα βίλα αξίας 6,5 εκατ.

ευρώ στο Μπέβερλι Χιλς.

Μία από τις πιο διακριτικές της δραστηριότητες όμως είναι η φωτογραφία. Μανιώδης φωτογράφος η ίδια, από παιδί την εντυπωσίαζαν τα παγωμένα στιγμιότυπα που κέρδιζαν μια θέση στην αιωνιότητα, με αποτέλεσμα να διαθέτει μια πλουσιότατη συλλογή.

Φωτογραφίες που έδωσαν την ευκαιρία στην αεικίνητη καλλιτέχνιδα να διεκδικήσει ακόμη και ρόλο της εκδότριας, καθώς έχουν ήδη τέσσερα βιβλία με την υπογραφή της.

«Είτε μας αρέσει είτε όχι, η ζωή κινείται με γρήγορους ρυθμούς σε αντίθεση με τη φωτογραφία», υποστηρίζει η Νταϊάν.

Η εκδοτική της δράση ξεκίνησε το 1983 με το «Still Life» όπου έχει συγκεντρώσει φωτογραφίες από τη δεκαετία του ΄50 και του ΄60, με πρωταγωνιστές διασημότητες της εποχής, όπως τον μετέπειτα πρόεδρο της Αμερικής Ρόναλντ Ρίγκαν να κάνει ηλιοθεραπεία μαζί με την Τζέιν Γουάιμαν, τον Φρεντ Αστέρ να τρώει τη σούπα του και τον Γκρέγκορι Πεκ σε μια φωτογραφία που στον ίδιον δεν άρεσε.

Δέκα χρόνια αργότερα η Νταϊάν «ξαναχτύπησε» με τον «Μr. Salesman»- καρέ με εκπαιδευόμενους πωλητές- για να ακολουθήσει το 1999 η έκδοση «Local Νews» με φωτογραφίες από την εφημερίδα «Los Αngeles Ηerald Εxpress» και το 2002 το «Clown Ρaintings», το πιο «σκοτεινό», όπως έχει χαρακτηριστεί βιβλίο της με φωτογραφίες παλιάτσων.

Σε λίγους μήνες η 62χρονη δαιμόνια Νταϊάν επιστρέφει στον κόσμο των φωτογραφικών λευκωμάτων με ένα καινούργιο. Πρωταγωνιστές αυτή τη φορά οι κάτοικοι του Φορθ Γουόρθ στο Τέξας, όπως τους απαθανάτισε ένας φωτογράφος χωρίς καλλιτεχνικές βλέψεις ονόματι Μπιλ Γουντ. Ως πρόσωπα δηλαδή που βιώνουν την καθημερινότητα σε αντιδιαστολή με το μυστήριο της ύπαρξης και τον παράδεισο που αναμένουν να συναντήσουν οι περισσότεροι. Εικόνες που θα εκτεθούν στο Διεθνές Κέντρο Φωτογραφίας της Νέας Υόρκης μέσα στο 2008 και ίσως ήταν η αφορμή για να δηλώσει η Κίτον: «Πιστεύω στον θάνατο κάθε μέρα που ζω».