[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Σκόντο στη δημοσιογραφική δεοντολογία

ΣΗΜΕΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ οι εκπτώσεις. Όχι μόνο στην αγορά, αλλά και στο «δημοσιογραφικό απόρρητο». Μόλις χθες ο Γιάννης Ανδριανός έκανε ένα… σκόντο στη δημοσιογραφική του δεοντολογία, πίσω από την οποία οχυρώθηκε όλες αυτές τις ημέρες και σύμφωνα με πληροφορίες, κατονόμασε τον κομιστή του επίμαχου DVD στον ανακριτή.

Από τις μακρινές Ινδίες πληροφορηθήκαμε ότι ο κ. Καραμανλής έδωσε το «πράσινο φως»- λέει- στον στενό του συνεργάτη να αποκαλύψει το περίφημο όνομα του ταχυδρόμου. Επομένως, ο Πρωθυπουργός εκών άκων ενεπλάκη εμμέσως στην υπόθεση. Ίσως γιατί αντελήφθη ότι η καταιγίδα έρχεται κατά πάνω του. Και πάλι όμως, η «στροφή» στην υπερασπιστική τακτική του υψηλού ενοίκου του Μεγάρου Μαξίμου παρουσιάζει κενά: Γιατί δεν είπαν από την αρχή την αλήθεια; Γιατί δεν αποκάλυψαν το όνομα του κομιστή, ώστε να μην αναγκαστούν να σύρονται από τις εξελίξεις; Γιατί επιμένουν στην εκδοχή της παραίτησης «για λόγους υγείας» του Χρήστου Ζαχόπουλου; Πανικός, ανικανότητα ή ενοχή; Μάλλον και τα τρία.

Ωστόσο, για να αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, στο Μαξίμου έχουν να επιδείξουν μια σημαντική επιτυχία: Στην απέλπιδα προσπάθειά τους να απεγκλωβιστούν από τη συγκυρία, έχουν κατορθώσει να μετατοπίσουν το ενδιαφέρον- κοινής γνώμης και media- στη «ροζ» πλευρά της υπόθεσης, αλλά και στον πολιτικό- εκδοτικό πόλεμο, με αποτέλεσμα να χάνεται η σκανδαλώδης πολιτική πλευρά της ιστορίας. Μια παγίδα στην οποία- ατυχώς- έχει πέσει και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, εφευρίσκοντας «εχθρούς» που αποζητούν την διάσπασή του, αντί να βάλει στο απόσπασμα την κυβέρνηση γι΄ αυτή την πρωτοφανή υπόθεση κακοδιαχείρισης, συγκάλυψης και επηρεασμού της Δικαιοσύνης.

Πάντως, όπως το ψέμα έχει κοντά ποδάρια, έτσι και οι επικοινωνιακοί χειρισμοί ουδέποτε έσωσαν κάποιον που πνίγεται «σε κάποια θάλασσα βαθιά στις μακρινές Ινδίες», που έγραφε και ο ποιητής της θάλασσας Νίκος Καββαδίας στον «Ιδανικό κι ανάξιο εραστή». Προσθέτω μόνο:… της εξουσίας.