«Γυρίζω την πλάτη στην… πρωτοπορία»

«Ζωγραφίζω για τον άνθρωπο. Η ζωγραφική έχει σκοπό την εξύψωση του πνεύματος. Ποτέ δεν θα έκανα τέχνη, αν δεν υπήρχαν άνθρωποι να δουν τα έργα μου…». Ήταν ο πυρήνας του τρόπου σκέψης και ζωής του Πάνου Φειδάκη. Του δημιουργού που τόλμησε να εξερευνήσει το αδιέξοδο της ανθρώπινης ύπαρξης και να μετατρέψει σε πρωταγωνιστή του καμβά του το άγχος και την αλήθεια της καθημερινότητας. Του αιρετικού που τόλμησε να γυρίσει την πλάτη στην πρωτοπορία της εποχής του. Του ζωγράφου που κατάφερε να εκφράσει όσα ήθελε να πει με λιτότητα, αλλά και ένταση. Του καλλιτέχνη που κατάφερε μέσα από το φως του χρωστήρα του να κοιτάξει τον κόσμο στα μάτια, χωρίς διάθεση να τον εξιδανικεύσει. Εκατό λάδια, ακουαρέλες, σχέδια με μολύβι

ΙΝFΟ

Η έκθεση «Πάνος Φειδάκης, Αφιέρωμα σ΄ ένα φίλο» εγκαινιάζεται την Τετάρτη στις 20.00
στο Μουσείο Φρυσίρα (Μονής Αστερίου 3-7, τηλ.
210-3234.678).
Έως 9 Μαρτίου.
Ίντερνετ: http:
//www.
frissirasmuseum.
com.

και μελάνι που φιλοτέχνησε ο Πάνος Φειδάκης από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του μέχρι τον αδόκητο χαμό του την άνοιξη του 2003 (σε ηλικία 47 ετών) έρχονται στο Μουσείο Φρυσίρα σε μια προσπάθεια να γνωρίσει το κοινό το σύνολο της δουλειάς τού καλλιτέχνη με το αθώο βλέμμα και το ταλέντο στην απόδοση των χρωμάτων, τον οποίο πολλοί γνωρίζουν από τα μαρμάρινα χελιδόνια του, που κοσμούν έναν τοίχο στον σταθμό «Μέγαρο Μουσικής» του Μετρό.

«Οι προσωπογραφίες σου δίνουν την αίσθηση του ψηφιδωτού. Λάμπουν. Τα τοπία ήσυχα και γλαφυρά… Προχώρα Φειδάκη μες τον δικό σου δρόμο. Πιστεύω ότι έχεις μέσα σου το παρελθόν και το παρόν. Ό,τι ζητά κανείς από την ψυχή για να εκφράσει την πραγματικότητα», έλεγε ο Αλέκος Φασιανός για τον θιασώτη της παραστατικής ζωγραφικής Πάνο Φειδάκη, που λάτρευε να αποτυπώνει πρόσωπα, τοπία, γυμνά και νεκρές φύσεις.

Ακλόνητα πιστεύω του, όπως παρατηρούν οι μελετητές του έργου του, «η απλότητα στην τεχνική και η αμεσότητα», στοιχεία της δουλειάς του που τον ανέδειξαν σε έναν από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της γενιάς του ΄80, που δεν δίστασε να βγει ακόμη και στα καντούνια της Κέρκυρας να ζωγραφίσει πορτρέτα, όχι τόσο για να κερδίσει τα προς το ζην, όπως έλεγε, αλλά «για την εμπειρία της περιπέτειας».


«Ήτανε νέοι, ήτανε παιδιά…»

Το «παρών» για να τιμήσουν τη μνήμη του ζωγράφου θα δώσουν και οι συνοδοιπόροι του στην εικαστική του διαδρομή. Και μέσα από 70 έργα τους καταξιωμένοι σήμερα δημιουργοί και φίλοι του Πάνου Φειδάκη, όπως οι Γιώργος Λάππας, Εδουάρδος Σακαγιάν, Τάσος Μαντζαβίνος, Δημήτρης Κατσιγιάννης, Χρήστος Μαρκίδης κ.ά. παρουσιάζουν τη δουλειά τους σε μια παράλληλη έκθεση, υπό τον τίτλο «Ήτανε νέοι, ήτανε παιδιά…», η οποία φιλοξενείται στο δεύτερο κτίριο του Μουσείου Φρυσίρα (Μονής Αστερίου 7). Σκοπός της έκθεσης, που επιμελείται η Χριστίνα Σωτηροπούλου, είναι να σκιαγραφηθεί η πορεία τους από τα πρώτα καλλιτεχνικά τους βήματα ως φοιτητοπαρέα στη Σχολή Καλών Τεχνών (με καθηγητές τους τούς Γιάννη Μόραλη, Δημήτρη Μυταρά, Γιώργο Μαυροείδη) μέχρι τη διαμόρφωση μιας κοινής εικαστικής γλώσσας που έστρεφε την πλάτη στην πρωτοπορία της εποχής και αναζητούσε την ελληνικότητα στη ζωγραφική.