Γράμματα στις Ματιές Η Αντίσταση

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Β. Κωνσταντινίδης, Ευριπίδου 22, Νίκαια, 18452, γράφει:

«Στέλνω μια επιστολή για την Κατοχή, την Αντίσταση και τον Εμφύλιο. Αιματοβαμμένη εποχή, την οποία έζησα. Αφορμή παίρνω από τη δημοσίευση των κ.κ. Κ.Ν. Μαραντζίδη και Στάθη Καλύβα “Η αντίσταση δεν ήταν άμεση ούτε καθολική” (Δημοσίευση στον Ταχυδρόμο 13-14/10/07). Οι κύριοι αυτοί είναι καθηγητές πανεπιστημίου και γνωρίζουν την Ιστορία της εποχής 1941-45 και ΄46-50. Κι εγώ σπούδασα 16 χρόνια και δίδαξα 40 χρόνια δάσκαλος. Έζησα την εποχή εκείνη. Ξεχωρίζω την έννοια Αντίσταση και Εμφύλιος.

Εμφύλιος είναι ο πόλεμος ανθρώπων της ίδιας φυλής, πόλεμος μεταξύ Ελλήνων, όχι Ελλήνων και Ιταλών, Γερμανών. Η αντίσταση των Ελλήνων ήταν καθολική, έγκαιρη, ενεργητική ή παθητική έστω.

Οι Έλληνες φαντάροι μόλις γύρισαν στα χωριά τους ψειριασμένοι, κατάκοποι, ύστερα από 7 μηνών αγώνα, δεν ήταν δυνατόν να πάρουν πάλι το ντουφέκι. Οι Γιουγκοσλάβοι πολέμησαν με τους Γερμανούς 4-5 ημέρες. Ήταν κι αυτοί χωρισμένοι σε Μηχαϊλοβιτσικούς και Τιτοϊκούς, και αλληλοσκοτώνονταν. Εξάλλου ήταν υπό την επιρροή των Ρώσων. Στην αρχή οι Έλληνες αντάρτες ήταν μονιασμένοι (Γοργοπόταμος). Μετά οι Άγγλοι βοηθούσαν μονομερώς τον Ζέρβα. Το ότι οι Έλληνες πολέμησαν τους κατακτητές το δείχνει το γεγονός ότι οι ναζί φύλαγαν την Ελλάδα με 6 μεραρχίες.

Οι γερμανοντυμένοι του Πούλιου στη Θεσσαλονίκη ήταν Έλληνες κατ΄ όνομα. Οι ΠΑΟ εφοδιασμένοι από τους Γερμανούς δεν έκαναν αντίσταση.

Όταν οι Γερμανοί τα βρήκαν σκούρα χρειάστηκαν στρατό, τους τον έδωσαν ο γερμανόφιλος Ράλλης με τα τάγματα ασφαλείας. Ο ΕΛΑΣ πολεμούσε τους ταγματασφαλίτες. Τι είδους Έλληνες ήταν αυτοί που πολεμούσαν μαζί με τους Γερμανούς; Από εδώ αρχίζει ο Εμφύλιος ΄46-50.

Ήμουν αξιωματικός διμοιρίτης σε Γράμμο- Βίτσι, Άγραφα, πολεμούσα στον εθνικό στρατό. Τιμήθηκα (με χρυσό αριστείο ανδρείας) στη μάχη της Αμμούδας. Η Ελλάδα μπλέχτηκε στον αγώνα Αγγλοαμερικανών και Ρώσων.

Είδα τη διαγωγή αυτών. Νίκησε ο στρατός και ακολούθησαν τα πέτρινα χρόνια που υπέφερε μέρος του λαού που συμπαθούσε την Αριστερά. Ο ΕΛΑΣ διέλυσε τους Ρουμανοβλάχους και έφτασε στην κυβέρνηση ΠΕΕΑ (η καλύτερη κυβέρνηση της Ελλάδας).

Έζησα το μπλόκο της Κοκκινιάς, είδα τους ταγματασφαλίτες να σκοτώνουν 250 Έλληνες στη μάνδρα. Τι άλλο ήταν οι ταγματασφαλίτες όταν ορκίζονταν στο όνομα του Φίρερ σηκώνοντας το όπλο.

Οι οπλίτες του δημοκρατικού στρατού δεν σκότωναν τον αιχμάλωτο, ενώ ο εθνικός στρατός τούς σκότωνε τους αντάρτες».