«Άφησαν το Σύνταγμα στη μέση»

«Η Αθήνα έχει μείνει στάσιμη μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Θα έπρεπε να εξελίσσεται, όπως προχωρά το Μετρό θα έπρεπε να βελτιώνεται και η εικόνα της πόλης. Δυστυχώς όμως, δεν γίνονται νέα έργα και αρκετά από εκείνα που έγιναν για τους Ολυμπιακούς ήταν δουλειές του ποδαριού», λέει στα «ΝΕΑ» ο αρχιτέκτων και καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βιέννης Δημήτρης Μανίκας που υπογράφει και τη μελέτη διαμόρφωσης της Πλατείας Συντάγματος, καθώς έχει κερδίσει το πρώτο βραβείο στον σχετικό διαγωνισμό της Εταιρείας Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων.

«Σήμερα συγκαταλέγεται στις 60 διασημότερες πλατείες της Ευρώπης, σύμφωνα με το ερευνητικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα “Η πλατεία, ευρωπαϊκή πολιτισμική κληρονομιά”», επισημαίνει. «Κι όμως, δεν έχει γίνει καμία συντήρηση με αποτέλεσμα οι καταρράκτες να είναι βρώμικοι και να υπάρχουν μέρες που δεν λειτουργούν, πλάκες, παγκάκια και σχάρες να έχουν σπάσει και γενικώς να δίνει την εικόνα πλατείας που κάθε άλλο παρά καθαρή είναι. Επιπλέον, οι επεμβάσεις στο κάτω μέρος της δεν έχουν αρχίσει, παρά το γεγονός ότι έχουν εγκριθεί», συνεχίζει ο αρχιτέκτων που έχει ειδικευθεί κυρίως στη δημόσια αρχιτεκτονική και είχε συμμετάσχει σε δύο- όχι όμως και στον τελευταίο- από τους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς για το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως.

Πώς βλέπει το νέο μουσείο;

«Είναι ένα κτίριο που μπορεί να υπάρξει παντού. Δεν δένει με το αττικό τοπίο. Δείχνει βαρύ αισθητικά. Εξωτερικά είναι πολύ επιβλητικό και επιθετικό και εσωτερικά είναι σκοτεινό. Δεν καταλαβαίνω το επιχείρημα ότι το Μουσείο θα ζωντανέψει με τους επισκέπτες. Και σε ένα σούπερ μάρκετ το ίδιο συμβαίνει. Το θέμα είναι πώς θα γίνει “διάλογος” με τα εκθέματα. Του λείπουν οι αναλογίες και θεωρώ πως δεν εναρμονίζεται με το περιβάλλον, αν και πλήρη εικόνα θα έχω μόλις ολοκληρωθεί. Είναι γεγονός πάντως πως μπροστά του χάνεται το κτίριο Βάιλερ, μαζί του και ένα κομμάτι της Ιστορίας, διότι Ιστορία δεν είναι μόνον η αρχαιότητα. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ένα μουσείο έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι σήμερα μουσεία και τράπεζες αντικαθιστούν τους καθεδρικούς ναούς του Μεσαίωνα». Και οι δύο πολυκατοικίες επί της Διονυσίου Αρεοπαγίτου που προβλέπεται να κατεδαφιστούν; «Είναι έγκλημα αν γκρεμιστούν. Δεν εμποδίζουν την οπτική επαφή του Μουσείου με τον Ιερό Βράχο. Αν κατεδαφιστούν, θα πρέπει να κοπούν και τα δέντρα που υπάρχουν μπροστά για να φαίνεται και το Διονυσιακό Θέατρο».

«Δεν τάσσομαι υπέρ της επαναστατικής αρχιτεκτονικής. Μπορεί η τεχνολογία να μας δίνει δυνατότητα να κάνουμε τα πάντα, αλλά πρέπει να σκεπτόμαστε για ποιον χτίζουμε»

«Όχι στους ουρανοξύστες»

«Εκείνο που λείπει στην Αθήνα είναι ένα γενικό σχέδιο που θα δίνει προτεραιότητα στον δημόσιο χώρο και στο κυκλοφοριακό», λέει ο Δημήτρης Μανίκας που ανάμεσα σε άλλα έχει υπογράψει την αναμόρφωση του Ιστορικού Μουσείου και την επέκταση του Αστεροσκοπείου της Βιέννης, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησαν δύο μονογραφίες με το σύνολο της 40χρονης δουλειάς του. «Σωτήρια λύση θα ήταν ένα νέο διοικητικό κέντρο, είτε προς το αεροδρόμιο είτε προς το μητροπολιτικό πάρκο Ελληνικού, κίνηση που θα αποσυμφορήσει το Κέντρο και θα γλιτώσει και το κράτος από τα ενοίκια που πληρώνει σε κτίρια για να στεγάσει υπηρεσίες και υπουργεία. Επίσης, δεν πρέπει να υποκύψει η Αθήνα στην τάση να χτίζονται ουρανοξύστες. Είναι επίπεδη πόλη και πρέπει να αναδεικνύονται σημεία της όπως η Ακρόπολη, ο Λυκαβηττός, το μνημείο του Φιλοπάππου. Παρά την αλλοπρόσαλλη επέκτασή της, έχει μια αισθητική όταν τη βλέπει κάποιος από ψηλά και οι ουρανοξύστες θεωρώ πως δεν έχουν θέση».