[ Δρόμοι ]

Δύο φορές…
… παγκόσμιος πρωταθλητής, ο Ντόιλ Μπράνσον έχει γράψει το βιβλίο «Το σούπερ σύστημα», που θεωρείται η βίβλος του πόκερ. Στα εβδομήντα πέντε του, παραμένει ακόμη ένας πολύ ισχυρός παίκτης. Όχι όμως αρκετά ισχυρός για την Ανέτ Όμπρεσταντ. Στα δεκαεννιά της χρόνια, τον περασμένο Σεπτέμβριο, αυτή η Νορβηγίδα νίκησε τον Αμερικανό μεγάλο μετρ και άλλους 361 παίκτες στο μεγαλύτερο τουρνουά του κόσμου. Το πόκερ γίνεται ολοένα και πιο νεανικό. Και πιο πλούσιο: ο τζίρος του έφτασε πέρυσι τα 15 δισεκατομμύρια δολάρια. Φτάνει όμως μονάχα αυτό για να αρχίσει να διδάσκεται και στα σχολεία;

Το πόκερ…
… δεν είναι απλώς ένα τυχερό παιχνίδι, λένε αυτοί που το λατρεύουν. Συνδυάζει με τον καλύτερο τρόπο την τύχη με την επιδεξιότητα. Είναι γεμάτο ατελείς πληροφορίες και εναλλακτικές λύσεις, κι αυτό το κάνει να μοιάζει πάρα πολύ με τη ζωή. Αν κάτι το κάνει πιο συναρπαστικό από το σκάκι, είναι πως στο σκάκι κερδίζει πάντα ο καλύτερος. Οι προγραμματιστές μπόρεσαν να προγραμματίσουν κομπιούτερ που κερδίζουν και τους καλύτερους σκακιστές, αλλά κανένα κομπιούτερ δεν έχει καταφέρει μέχρι τώρα να κερδίσει τους πρωταθλητές του πόκερ. Το καλύτερο πρόγραμμα, το «Πολάρις», που δημιουρ- γήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα, ηττήθηκε από τους δύο κορυφαίους παίκτες, τον Αλί Εσλάμι και τον Φιλ Λάακ. Γονείς ενθαρρύνουν ολοένα και περισσότερο τα παιδιά τους να παίζουν πόκερ, γράφει το περιοδικό «Εκόνομιστ», επειδή το θεωρούν πιο ωφέλιμο από τα βιντεοπαιχνίδια. Μερικοί καθηγητές, όπως ο Τσαρλς Νέλσον της Νομικής Σχολής του Χάρβαρντ, το έβαλαν ακόμη και στα πανεπιστήμια. Μελετούν επιστημονικά τη στρατηγική του. «Το πόκερ είναι κυρίως παιχνίδι διαχείρισης πόρων», λέει ο καθηγητής Νέλσον. «Διδάσκει πώς να είναι κανείς επιφυλακτικός και να αποφεύγει τους κινδύνους». Έρευνα που συνέκρινε παίκτες του πόκερ με χρηματιστές κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι πρώτοι ρισκάρουν λιγότερο από τους δεύτερους.

Το παιχνίδι…
… του πόκερ έχει γοητεύσει πλούσιους και φτωχούς, πολιτικούς και στρατηγούς. Ο Νίξον ήταν δεινός παίκτης. Με τα κέρδη του χρηματοδότησε την προεκλογική εκστρατεία του. Με τον ίδιο τρόπο κάλυψε και ο Μπιλ Γκέιτς τις απώλειες που είχε στο ξεκίνημά της η Μάικροσοφτ. Πάντως δεν ήταν όλοι οι διάσημοι παίκτες του πόκερ ιδανικά παραδείγματα. Στη δύση της καριέρας του, ο Έρολ Φλιν έχασε στο πόκερ ένα νησί της Καραϊβικής που λογάριαζε να το μετατρέψει σε τουριστικό θέρετρο. Ο Τζον Γουέιν είχε χάσει πολλά κι αυτός, αλλά σε μια θρυλική παρτίδα είχε κερδίσει την κινηματογραφική Λάσι από τον ιδιοκτήτη της.

Ο παράδεισος…
… του πόκερ είναι σίγουρα η Αμερική. Πολλά έχουν γραφτεί για την ξεχωριστή έλξη που άσκησε αυτό το παιχνίδι στους Αμερικανούς από τότε που τους το έμαθαν οι Γάλλοι αποικιοκράτες (οι οποίο το έλεγαν πόκα). Όμως, το καλύτερο το έχει πει ο Γουόλτερ Ματάου: «Το πόκερ συνδυάζει τις χειρότερες πλευρές του καπιταλισμού, που έκαναν τη χώρα μας τόσο σπουδαία».