[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Το «παιχνίδι» πάλιωσε

ΟΛΑ ΕΓΙΝΑΝ στα γρήγορα. Το θέμα άνοιξε με τη γνωμοδότηση Σανιδά, φούντωσε με την υλοποίηση της εισαγγελικής διάταξης στην πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου και η- ενδεχομένως τεχνητή- κρίση κορυφώθηκε με την παραίτηση των μελών της Αρχής σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την καταστρατήγηση της απόφασης περί της λειτουργίας των καμερών. Με κυρίαρχο επιχείρημα την πάταξη της εγκληματικότητας και την τιμωρία των βανδάλων, η κυβέρνηση προώθησε και τελικώς ψήφισε τροπολογία νομιμοποίησης της ηλεκτρονικής καταγραφής των συναθροίσεων. Με τη βεβαιότητα ότι ικανοποίησε το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Ότι εφεξής οι πολίτες, και ιδιαίτερα εκείνοι που πλήττονται συστηματικά από τους κουκουλοφόρους, θα κοιμούνται ήσυχοι. Μήπως όμως η κοινωνία δεν είναι τόσο αφελής; Ας παρακάμψουμε τις περί φακελώματος αιτιάσεις που μάλλον αξιολογούνται ως υπερβολικές δεδομένου ότι ουδείς συμμετέχει κρυφά σε πορείες και διαδηλώσεις. Και ας ασχοληθούμε με την ουσία ανατρέχοντας στο πρόσφατο παρελθόν. Στη μεγάλη περίοδο κατά την οποία οι αποκαλούμενοι σήμερα κουκουλοφόροι είχαν ένα άλλο «παρατσούκλι». Ήταν οι γνωστοίάγνωστοι. Οι οποίοι παρεισέφρεαν στις πορείες, επιδίδονταν στους ίδιους βανδαλισμούς και, ενώ δεν φορούσαν κουκούλες (καθ΄ ότι δεν υπήρχαν κάμερες), στις σπάνιες περιπτώσεις που έπεφταν στα χέρια των διωκτικών αρχών, ακόμη και το όργανο το οποίο προέβαινε στη σύλληψή τους, στο δικαστήριο δεν ήταν σε θέση να τους αναγνωρίσει. Τα τελευταία χρόνια αυτοί οι γνωστοίάγνωστοι εξοπλίστηκαν με κουκούλες. Για να έχουν όλοι το κεφάλι τους ήσυχο. Είναι ηλίου φαεινότερο λοιπόν ότι, προ της εξέλιξης του είδους, οι κάμερες, ως μέσον εντοπισμού των δραστών, είναι πρακτικά αδύνατον να αποδειχθούν χρήσιμες. Ακόμη και αν ζουμάρουν στα (πράσινα, κίτρινα, κόκκινα) παπούτσια. Επομένως; Γιατί όλος αυτός ο θόρυβος; Ως υπερθέαμα, δεν λέμε, θα έχει ενδιαφέρον για τους έχοντες πρόσβαση στο υλικό. Επί της ουσίας όμως και επί των αξιώσεων των πολιτών για ειρηνική διαβίωση, η απάντηση είναι μία: οι (λιγότερο ή περισσότερο) γνωστοί θα παραμείνουν άγνωστοι και με τη βούλα. Εκτός αν οι κάμερες διαπερνούν τις κουκούλες. Ή αν κάποιοι καταλάβουν ότι το «παιχνίδι» πάλιωσε. Και αφήσουν τους πολιτισμένους διαδηλωτές στην ησυχία τους. Χωρίς την παρέα των ατίθασων παιδιών!