Ξενιτεύτηκαν 36 νεφροπαθείς από την Άνδρο

«ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ σαράντα τρία χρόνια και η μόνη φορά που αποχωρίστηκα τη γυναίκα μου είναι τώρα που κάνω αιμοκαθάρσεις. Στο νησί μου, την Άνδρο, δεν υπάρχει μονάδα για να εξυπηρετηθώ και γι΄ αυτό αναγκάστηκα να μετακομίσω στην Αθήνα για να είμαι κοντά στο νοσοκομείο».

Ο κ. Ιωάννης Ντηνιακός πάσχει από νεφρική ανεπάρκεια και τα τελευταία τρία χρόνια κάνει αιμοκάθαρση. Επειδή στην Άνδρο δεν υπάρχει μονάδα τεχνητού νεφρού, υποχρεώθηκε να μετακομίσει κοντά στον γιο του, στην Αθήνα. Τον ίδιο δρόμο αναγκάζονται να πάρουν άλλοι 35 νεφροπαθείς από την Άνδρο.

«Κάθε Σάββατο, με το που τελειώνω τη θεραπεία μου φεύγω να προλάβω το πλοίο για την Άνδρο. Δευτέρα απόγευμα, Θεού θέλοντος και, κυρίως, Κάβο Ντόρο επιτρέποντος, επιστρέφω για να είμαι το πρωί στο νοσοκομείo. Δυστυχώς, όμως, κανένα από αυτά τα έξοδα που κάνω για τη μετακίνησή μου δεν τα καλύπτει το ΙΚΑ».

«Εδώ και δύο χρόνια κάνω αιμοκάθαρση. Η ανάγκη να βρίσκομαι στο νοσοκομείο τόσο συχνά δεν μου επιτρέπει να μένω μόνιμα στο νησί, αφού μπορεί να μην είναι πολύ μακριά, αλλά πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να μη φύγουν τα πλοία λόγω καιρού και να χάσω τη θεραπεία μου. Γι΄ αυτό έπρεπε να έρθω στην Αθήνα», λέει ο κ. Κωνσταντίνος Παυλίδης, συνταξιούχος ναυτικός.

Οι νεφροπαθείς της Άνδρου αποφάσισαν να κινητοποιηθούν και να διεκδικήσουν τη δημιουργία μονάδας αιμοκάθαρσης προκειμένου να επιστρέψουν στο νησί τους και να κάνουν τις θεραπείες τους κοντά στους οικείους τους. «Μπορεί το κόστος για τη δημιουργία μιας μονάδας να είναι υψηλό, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για να μη γίνει», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Ιωάννα Λεφαντή, πρόεδρος του Συλλόγου Νεφροπαθών Άνδρου.