Συνέντευξη
«Υπήρχαν περισσότερες πιθανότητες να σώσουμε τη σχέση μας αν χωρίζαμε παρά αν επιμέναμε», λέει η Νόνικα Γαληνέα για τον Αλέκο Αλεξανδράκη. «Η φθορά στη σχέση, όσο κι αν η δουλειά σε ενώνει, είναι τρομερή. Την έβλεπε κι εκείνος»
«Είναι εποικοδομητική η μοναξιά» Στο θέατρο από το 1966, όταν πρωτοβγήκε με το «Θέατρο Τέχνης», φρέσκια απόφοιτος της δραματικής σχολής του, στους «Όρνιθες» του Κάρολου Κουν, τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται συχνά στη σκηνή αλλά «πολυτελώς». Για λίγες παραστάσεις. Το θέατρο όμως κυκλοφορεί στο αίμα της Νόνικας Γαληνέα. Η αυτοβιογραφία της που κυκλοφόρησε το 2004 με τον τίτλο: «Η ζωή μου» εξαντλήθηκε. Και τώρα, ξανακοιταγμένο και συμπληρωμένο, επανεκδίδεται. Από τις Εκδόσεις «Ιανός» πια. Και με τον τίτλο «Επέστρεφε. Η ζωή μου».
Πότε νιώσατε την ανάγκη να γράψετε το βιβλίο αυτό;
«Πάντα το ήθελα μέσα μου. Ίσως η επιθυμία μου ξεκινούσε από μια ευκολία που έχω στο γράψιμο. Το τελείωσα μέσα σε είκοσι δύο μέρες! Αφού ντρεπόμουνα να το πω… Τώρα, που πρόσθεσα κάποια κεφάλαια και άλλαξα το φωτογραφικό υλικό, δυσκολεύτηκα περισσότερο- τρεις μήνες μου πήρε».
Γ ιατί κάνατε τις αλλαγές; «Γιατί στη ζωή μου συνέβησαν πολλά σημαντικά στο μεταξύ. Όπως οι απώλειες του Αλέκου Αλεξανδράκη, του Δασκάλου μου του Γιώργου Λαζάνη και του Νίκου Κούρκουλου».
Και η ανάγκη που σας ώθησε να γράψετε αυτοβιογραφία από πού ξεκινούσε;
«Αφετηρία μου το χιούμορ. Δεν μου αρέσει να παίρνουμε τον εαυτό μας τόσο στα σοβαρά. Έγραψα για τη ζωή μου αλλά σίγουρα υπάρχουν και χιλιάδες άλλες ζωές πολύ πιο ενδιαφέρουσες από τη δικιά μου. Βεβαίως, ότι ανήκω στο θέατρο, ότι έζησα με θεατρίνους είναι
ΙΝFΟ
Το βιβλίο παρουσιάζεται επίσημα στον «Ιανό» (Σταδίου 24, τηλ.
210-3217.917)
απόψε στις 20.00.
πράγματα που ήμουν σίγουρη πως αφορούν όλους. Αλλά και η προσωπική μου ζωή που ήταν περίεργη – με την έννοια ότι για αλλού με προορίζανε κι αλλού τους βγήκα- είχε κι αυτή το ενδιαφέρον της. Πέρα απ΄ αυτά, ήταν το κέφι μου να το κάνω αυτό το βιβλίο. Πάντα κάνω το κέφι μου. Κι ας το πληρώνω».
Κ αι η μοναξιά; «Τεράστια μοναξιά νιώθω. Αλλά έχω μάθει να τη βιώνω, να τη σέβομαι και να τη χαίρομαι. Αν κάνεις τη μοναξιά σου εποικοδομητική, μπορεί να γίνεις πολύ δημιουργικός. Έτσι έγραψα το βιβλίο αυτό, έτσι έκανα τη Σελεστίνα, έτσι συγκεντρώνομαι στα παιδιά μου και σε τρεις, πέντε φίλους που έχω».
«Το φόρτε μου είναι η κωμωδία»
Τον Σεπτέμβριο κράτησε με εξαιρετική επιτυχία στο Αίθριο του Μεγάρου Μουσικής τον επώνυμο ρόλο στη «Σελεστίνα» του Φερνάντο Ρόχας, σε σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαΐδη.
Με τη «Σελεστίνα» μετά από αρκετά χρόνια θυμηθήκαμε τις ικανότητές σας στην κωμωδία. Στην κωμωδία νιώθετε πιο πολύ «στα νερά σας»;
«Μα μόνο με την κωμωδία νιώθω στα νερά μου. Έπαιξα πολλούς ρόλους στο δράμα, έπαιξα τραγωδία, αλλά δεν πιστεύω πως έκανα δημιουργίες. Αν μου επιτρεπόταν να χρησιμοποιήσω τη λέξη “δημιουργία”, θα τη χρησιμοποιούσα μόνο για τους ρόλους που έκανα στην “Επιστροφή” του Πίντερ και- ναι!- στο “Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα”, μια κωμωδία του Σλέιντ. Μια κωμικιά καρατερίστα είμαι. Αυτό είναι το φόρτε μου».












