Περιοδικά

Ελλάδα – Ιταλία, ποιητική συμμαχία…

«Θέμα φωτός είναι/η κόλαση και ο παράδεισος/ανάλογα με τη γωνία/ που πέφτει/πάνω στο τραπέζι/ όταν στο σπίτι δεν είναι κανείς».

(Το νέο ποίημα «Παράθυρο» του Γιώργου Μπρουνιά, που δημοσιεύεται μαζί με άλλα στο «Πλανόδιον») Καλή ιδέα: Το ιταλικό περιοδικό «Φερμένη», ύστερα από πρόταση του μεταφραστή και λογίου Κρεσέντσιο Σαντζίλιο, αφιέρωσε τεύχος του στο έργο ένδεκα Ελλήνων ποιητών που γεννήθηκαν τη δεκαετία του ΄50.

(Θ. Χατζόπουλος, Β. Κάσσος, Μ. Κούρση, Ε. Μερκενίδου, Β. Παππάς, Σ. Πασχάλης, Σ. Σερέφας, Χ. Βλαβιανός, Σ. Βρεττός, Ζ. Ζαφειρίου). Αντίστοιχα στο νέο τεύχος του το «Πλανόδιον» του Γιάννη Πατίλη παρουσιάζει δώδεκα Ιταλούς ποιητές της ίδιας γενιάς. «Εάν τελικά», σημειώνει ο Σαντζίλιο, αυτό το πείραμα- πρόγραμμα αμοιβαίων δημοσιεύσεων και μεταφράσεων πραγματοποιηθεί έτσι όπως σχεδιάστηκε, θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία των γραμμάτων των δύο χωρών που συστηματικά η ελληνική και η ιταλική ποίηση θα προσφέρουν στην ανάγνωση και στη γνώση ένα αρκετά μεγάλο μέρος του πλούτου που διαθέτουν». Προλογίζοντας το αφιέρωμα του ελληνικού περιοδικού στους Ιταλούς ποιητές, ο ιστορικός και ιστορικός τέχνης Φραντσέσκο Νάπολι θα τονίσει ότι αυτή η γενιά σηματοδοτεί για την Ιταλία το τέλος «του ποιητικού συστήματος του εικοστού αιώνα». Τη μετάφραση των ποιημάτων στα ελληνικά έκαναν ο Σωτήρης Παστάκας και ο Γιάννης Παππάς. Ένα απόσπασμα από το ποίημα «Ελλάδα» της Αντονέλα Ανέντα (γεν. 1958):

« Διαβάζουμε τα νέα ελληνικά με δυσκολία:/ πολύ μακριά από τους Έλληνες που μάθαμε στο σχολείο/ κι όμως αυτή η γλώσσα είναι δική μας χάριν της απόστασης/ και της μοίρας/ δικές μας αυτές οι οπτασίες,ηχώ της αμοιβαίας ηδονής/ σπίτια λευκά ασβεστωμένα,ώχρα σωμάτων που τα ΄δε το φεγγάρι».

ΕΜΜ. ΚΡΙΑΡΑΣ. Το νέο τεύχος του κυπριακού περιοδικού «μικροφιλολογικά» ξεκινάει με μια επιστολή που είχε στείλει (Οκτώβριος 1925) ο ανιψιός του Ελευθέριου Βενιζέλου, Γιώργος Σπυριδάκης, στον Εμμανουήλ Κριαρά. Ο ακαταπόνητος Δάσκαλος σημειώνει ότι ο Σπυριδάκης σπούδαζε στο Παρίσι με έξοδα του Βενιζέλου και εκεί συνάντησε τον θείο του «που τα χρόνια εκείνα, μετά το δυσμενές αποτέλεσμα της 1ης Νοεμβρίου 1920 βρέθηκε ουσιαστικά εξόριστος μακριά από τον ελληνικό πολιτικό χώρο». Η επιστολή του Σπυριδάκη προς τον Κριαρά για τον Βενιζέλο καταλήγει:

«Από το πρωί έως το βράδυ με ένα σκουφάκι χωσμένος στην πολυθρόνα του κάθεται στο γραφείο του σκυμμένος απάνω στα χρυσόδετα βιβλία του… Ίσως ζητά στη μελέτη να βρει τη λήθη από το παρελθόν. Η καρδιά του όμως τον ενοχλεί συχνά. Με τι πίκρα μου ΄πε προχθές στο τελευταίο του ταξίδι τι αισθάνθηκε, σαν έγραψαν πως εκείνος ετουφέκισε με υπόδειξή του τους 6!».

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ. Το περιοδικό λόγου και τέχνης «Εξώπολις» που εκδίδεται στην Αλεξανδρούπολη τύπωσε το 21ο τεύχος του με ποικίλη ύλη. Αξίζει να μνημονευτούν: Δύο μικρά πεζά του Δημήτρη Νόλλα και της Κατερίνας Ζαρόκωστα. Σπαράγματα από το έργο του Βιζυηνού, που συνέθεσε η Κατηφένια Ζαφειριάδου σε μια προσπάθεια «να ανιχνεύσει την αθέατη πλευρά του». Μελέτημα της Ευθυμούλας Πέτκου για το έγκλημα στη λογοτεχνική αφήγηση. Συνέντευξη του γλύπτη Απόστολου Φανακίδη στον διευθυντή του περιοδικού Βασίλη Κάργα. Υποθέτω ότι το καλό περιοδικό θα έχει και αναγνώστες που αγαπούν την ποίηση και φαντάζομαι ότι θα ανατρίχιασαν διαβάζοντας τα «ποιήματα» δύο κυριών. Δείγμα από το ένα, για να μη νομισθεί ότι υπερβάλλω:

«Κοιμήσου,γλυκό μας μωράκι,κοιμήσου!/ Νάνινάνι,νάνι-νάνι./Την ξύλινη κούνια σου σιγά θα κουνήσω,/ νάνι-νάνι,νάνι-νάνι./ Μια λεπτή μελωδία θα σε τραγουδήσω,/ νάνι- νάνι,νάνι-νάνι./ Την ψυχή μου ταυτόχρονα θα ηρεμήσω,/νάνι-νάνι,νάνι-νάνι». Σ΄ αυτό το μοτίβο το «ποίημα» απλώνεται σε μιάμιση σελίδα ενός περιοδικού λόγου και τέχνης! Είναι κρίμα και για τους αναγνώστες και για τους πολλούς καλούς συνεργάτες και για τις καλές προσπάθειες του περιοδικού.

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

«ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ»: Σεβαστείας 27, Νέα Σμύρνη 171 22, τηλ. 210-2284.403.

«ΜΙΚΡΟΦΙΛOΛΟΓΙΚΑ»: Λευτέρης Παπαλεοντίου, Πανεπιστήμιο Κύπρου, Φιλοσοφική Σχολή Τ.Θ.
20537, Λευκωσία 1678, τηλ. 2289-2375.

«ΕΞΩΠΟΛΙΣ»: Αγίου Δημητρίου (τέρμα), Αλεξανδρούπολη 681 00, τηλ.: 25510-24222.