ΔΡΟΜΟΙ

Τι έχει…
… να πει άραγε η κεντροαριστερή κυβέρνηση της Βρετανίας για τη συνεχιζόμενη επέκταση του ιδιωτικού τομέα εις βάρος του δημόσιου; Αυτή η απορία γεννήθηκε στον Βρετανό δημοσιογράφο Ντέιβιντ Όσλερ, όταν κατάλαβε, τις προάλλες πόσο έχει παρατραβήξει αυτή η τάση στη χώρα του.

Διάβασε…
… στην εφημερίδα «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»: «Η παροχή υπηρεσιών κοινής ωφέλειας από τον ιδιωτικό τομέα ξεπερνάει τη συμβολή της φαρμακευτικής και της αυτοκινητιστικής βιομηχανίας στην οικονομία, σύμφωνα με έρευνα της Οxford Εconomics. Ιδιωτικοί οργανισμοί παρέχουν σήμερα δημόσιες υπηρεσίες αξίας 44 δισεκατομμυρίων στερλινών στις φυλακές, το εθνικό σύστημα υγείας, την κοινωνική πρόνοια και την εκπαίδευση. Αντιστοιχούν στο 18% όλων των υπηρεσιών που παράγει ο δημόσιος τομέας, σύμφωνα με έκθεση της οργάνωσης των εργοδοτών CΒΙ».

Ο δημοσιογράφος…
… Ντέιβιντ Όσλερ παραδέχεται πως πάει καιρός από τότε που πίστευε στο δίπολο «καλός δημόσιος τομέας/ κακός ιδιωτικός τομέας». Διαβάζοντάς τα όμως όλα αυτά, δεν μπόρεσε να μην κάνει μερικές καίριες επισημάνσεις. Για μια καθαρίστρια μπορεί να μην έχει καμιά σημασία αν καθαρίζει σκάλες για λογαριασμό μιας δημόσιας ή μιας ιδιωτικής επιχείρησης, αλλά οι ιδιώτες επιχειρηματίες σχεδόν πάντα εξασφαλίζουν τα κέρδη τους περιορίζοντας τις αμοιβές και χειροτερεύοντας τις συνθήκες εργασίας. Οι αντιρρήσεις του Όσλερ γι΄ αυτή την επίθεση που δέχεται ο δημόσιος τομέας στη Βρετανία γίνονται έντονες όταν πρόκειται για το εθνικό σύστημα υγείας. «Πολλοί πειραματισμοί της δεκαετίας του 1990 με την εισαγωγή Γερμανών γιατρών που κάλυπταν τις βάρδιες του Σαββατοκύριακου και με ιδιωτικές επιχειρήσεις που αναλάμβαναν απλά χειρουργεία αποδείχτηκαν αποτυχημένοι», λέει ο Όσλερ. Η ιατρική που έχει για στόχο της το κέρδος θα προτιμάει πάντα να τσιμπάει το κερασάκι από την τούρτα των ιατρικών υπηρεσιών. Γιατί έχει εύκολο κέρδος. Τα δύσκολα θα εξακολουθήσει να τα αφήνει στο εθνικό σύστημα υγείας. «Στο πλαίσιο όσων μου παρέχει ο εργοδότης μου κάνω ένα ετήσιο πλήρες ιατρικό τσεκ απ σε ιδιωτική εταιρεία», εξηγεί ο Βρετανός δημοσιογράφος. «Χάρη σε όλες αυτές τις εξετάσεις, νιώθω την υποχονδρία μου να υποχωρεί τουλάχιστον μέχρι να κάνω την επόμενη εξέταση. Αντίθετα με τους γιατρούς του εθνικού συστήματος υγείας, οι γιατροί του ιδιωτικού κέντρου συζητούν καταδεχτικά μαζί μου, με καθησυχάζουν και μου προσφέρουν τις συμβουλές τους. Όμως, αν υπάρχει έστω και η παραμικρή υποψία για κάποιο πρόβλημα δεν τρέχω σε αυτούς, αλλά στους γιατρούς του εθνικού συστήματος υγείας».

Οι αντιρρήσεις…
… του Ντέιβιντ Όσλερ γίνονται ακόμη εντονότερες όταν πρόκειται για την ιδιωτικοποίηση του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας του. Πώς μπορεί ένας επιχειρηματίας να κερδίζει χρήματα από τη στέρηση της ελευθερίας ενός ατόμου; Αφού η απόφαση να στερηθεί κάποιος την ελευθερία του ανήκει αποκλειστικά στο κράτος, τότε μόνο αυτό έχει την ηθική νομιμοποίηση να διαχειριστεί τον εγκλεισμό του. Φυσικά, ο Ντέιβιντ Όσλερ δεν περιμένει απάντηση στις απορίες του από την κυβέρνηση. Με τέτοια κυβέρνηση, είναι καταδικασμένες να μείνουν ρητορικές.