ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Εκλογικά συστήματα

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Μιχ. Γκρίλλας, Γαρέφη 3, Λάρισα, γράφει:

«Εάν ρίξουμε μια ματιά από το 1950 μέχρι σήμερα, θα διαπιστώσουμε ότι η χώρα μας ουδέποτε απέκτησε ένα μόνιμο εκλογικό σύστημα (όπως ισχύει σε όλες τις χώρες του Δυτικού Κόσμου), αλλά συνήθως τούτο είναι απόρροια συγκυριών, μικροκομματικών υπολογισμών και άλλων παρεμφερών ζυμώσεων, που βολεύει και εξυπηρετεί το εκάστοτε κυβερνών κόμμα. Στις εκλογές του 1956 ίσχυσε το λεγόμενο Τριφασικό.

Τότε η ΕΡΕ, αν και ήρθε δεύτερο κόμμα, με το 47,08% των ψήφων έλαβε 165 έδρες (το 55% των εδρών) ενώ η Δημοκρατική Ένωση υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, με 25.000 ψήφους περισσότερες (48,15%) πήρε 33 έδρες λιγότερες, ήτοι 132. Ο δε Κων/νος Καραμανλής, παρότι δεύτερο κόμμα, σχημάτισε αυτοδύναμη κυβέρνηση με άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία 165 εδρών.

Και ενώ έχει ξεσπάσει οξεία αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για το εάν θα πάμε στο γερμανικό ή σε άλλο μοντέλο που βολεύει τον δικομματισμό και το κυβερνών κόμμα, από πουθενά δεν ακούγεται και ουδέποτε έχει γίνει στη Βουλή μέχρι σήμερα συζήτηση για το ότι ο αριθμός των βουλευτών (300) στην Ελλάδα είναι υπερβολικά μεγάλος, σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. Για παράδειγμα: η Γερμανία με 85.000.000 πληθυσμό έχει 971 ήτοι 82.500 κατοίκους ανά βουλευτή, η Γαλλία με 58.000.000 έχει 493 ήτοι 117.600 κατοίκους ανά βουλευτή, η Ιταλία με 56.000.000 έχει 491, ήτοι 113.600 κατοίκους ανά βουλευτή και η Ολλανδία με 15.000.000 έχει 151, ήτοι 199.340 κατοίκους ανά βουλευτή. Σε εμάς αντιστοιχούν 36.000 ανά βουλευτή (με πληθυσμό 11 εκατ. περίπου).

Στο άρθρο 51 παράγραφος 1 του Συντάγματος προβλέπεται ότι ο αριθμός των βουλευτών ορίζεται με νόμο και δεν μπορεί να είναι μικρότερος από 200 ούτε μεγαλύτερος από 300. Από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα όλες οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν για την ανάδειξη 300 βουλευτών και ουδέποτε για 200 ή και για ενδιάμεσο αριθμό (250). Γιατί άραγε; Κάνω για πολλοστή φορά την πρόταση όπως από την επόμενη βουλευτική περίοδο- και είναι ευκαιρία να συζητηθεί αυτό στον νέο εκλογικό νόμο, που είναι στα σκαριά- ο αριθμός των βουλευτών να μειωθεί στους 200 και να διπλασιαστούν (αν όχι να τριπλασιαστούν) οι αποδοχές τους, οι οποίες θα πρέπει για ευνόητους λόγους να αποδεσμευθούν από αυτές των δικαστικών (σήμερα ο κάθε βουλευτής στοιχίζει στο κράτος 30.000 ευρώ τον μήνα περίπου) και να αρθούν συγχρόνως όλες οι σημερινές ευκολίες και λοιπές ενισχύσεις όπως αυτοκίνητο, ταχυδρομική και τηλεφωνική ατέλεια, διάθεση υπαλλήλων και αστυνομικών.

Εν κατακλείδι, για την αναβάθμιση του ρόλου του βουλευτή απαιτείται χωρίς καμιά άλλη χρονοτριβή να γίνει δραστική μείωση του αριθμού των βουλευτών από 300 σε 200, που πιστεύω ότι είναι αρκετοί για την ομαλή, ορθή και καλή λειτουργία του κοινοβουλευτικού μας πολιτεύματος. Κύριε Πρωθυπουργέ, δεν έχετε γι΄ αυτό, παρά να μιμηθείτε το μεγάλο Έλληνα πολιτικό Χαρίλαο Τρικούπη. Που το 1886 τόλμησε να προβεί στη δραστική μείωση του αριθμού των βουλευτών από 245 σε 150 και στις βουλευτικές εκλογές το νεωτερικό κόμμα του θριάμβευσε, κερδίζοντας τους 90 από τους 150 βουλευτές του συνόλου. Τολμήστε και προχωρήστε, κύριε Καραμανλή, σε αυτή την κίνηση και να είστε βέβαιος ότι ο ελληνικός λαός σίγουρα θα το αναγνωρίσει και θα μείνετε και εσείς στην Ιστορία ως ένας τολμηρός και μεταρρυθμιστής πρωθυπουργός.