Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Τα αυτονόητα

Ο ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ που κατέθεσε η κυβέρνηση στη Βουλή- ο τέταρτος της «νέας διακυβέρνησης», αυτός για τον οποίο (υποτίθεται) έγιναν οι εκλογές- πιστοποιεί με αριθμούς μια σημαντική της αποτυχία στο μέτωπο της οικονομικής πολιτικής, με σημαντικές κοινωνικές συνέπειες. Είναι η γνωστή σχέση μεταξύ των φορολογικών εσόδων που προέρχονται από την άμεση φορολογία, δηλαδή αυτήν που συνδέεται με το ύψος του εισοδήματος του φορολογούμενου, και της έμμεσης φορολογίας που επιβαρύνει εξίσου τους έχοντες και μη έχοντες. Από το 2004 που ανέλαβε η σημερινή κυβέρνηση, η σχέση αυτή όχι μόνο δεν βελτιώθηκε προς όφελος των άμεσων φόρων, αλλά αντιθέτως επιδεινώθηκε με τις αυξήσεις της έμμεσης φορολογίας. Τι δείχνει όμως αυτή η αποτυχία; Έπειτα από αλλεπάλληλα φορολογικά νομοσχέδια η φοροδιαφυγή ζει και βασιλεύει και οι συνεπείς φορολογούμενοι καλούνται μέσω της υψηλής έμμεσης φορολογίας να πληρώσουν όσα αποκρύπτουν αυτοί που δεν δηλώνουν όλα τα εισοδήματά τους. Εκτός από το ερώτημα της κυβερνητικής αποτελεσματικότητας απέναντι σε σημαντικά προβλήματα όπως αυτό, γεννάται και το ερώτημα της ύπαρξης σχετικής πολιτικής βούλησης. Στο υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών δεν χρειάζεται να ανακαλύψουν την Αμερική.

Ας κάνουν τα αυτονόητα που έχουν γίνει εδώ και δεκαετίες αλλού για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής: Να δημιουργήσουν πραγματικά ανεξάρτητο από την κυβέρνηση και το κυβερνητικό κόμμα φορολογικό μηχανισμό, την ευθύνη λειτουργίας του οποίου θα έχει μόνιμος γενικός γραμματέας. Επίσης, να γίνονται δειγματοληπτικοί φορολογικοί έλεγχοι και όχι έλεγχος για όλους που σημαίνει έλεγχος για κανέναν. Ένα πραγματικά απλούστερο φορολογικό σύστημα.