[ Δρόμοι ]

Το αέρινο…
… πέταγμα της πεταλούδας είχε εμπνεύσει τον νεαρό Γκαμπριέλ Φορέ. Την ώρα που αντηχούσαν προχθές στη Νέα Υόρκη οι πρώτες νότες από το τραγούδι του «Η πεταλούδα και το λουλούδι», ο κόλπος του Σαν Φρανσίσκο μαύριζε από 300.000

λίτρα πετρελαίου, 30.000 πτηνά έχαναν τη ζωή τους στις ρωσικές ακτές ύστερα από το ναυάγιο πέντε πλοίων που κουβαλούσαν θειάφι και μαζούτ στη Μαύρη Θάλασσα, η διακυβερνητική επιτροπή για το κλίμα συνεδρίαζε στη Βαλένθια, η Γκρινπίς αναρτούσε έξω από το κτίριο της συνεδρίασης ένα πανό που έγραφε «Σώστε τον πλανήτη, τώρα!» και εμείς στην Ελλάδα συζητούσαμε αν πρέπει να σκοτώνουμε όσα πουλιά δεν κάηκαν στις πυρκαγιές που έπληξαν τη χώρα.

Για το πλοίο…
…«Φραμ», αυτό ήταν το έβδομο ταξίδι του. Ταξιδεύει τακτικά στις απειλούμενες θάλασσες του κόσμου. Ναυλωμένο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, μεταφέρει ιερωμένους όλων των θρησκειών και επιστήμονες όλων των πεποιθήσεων που ακούνε τις εμπειρίες των γηγενών πληθυσμών και συζητούν για το μέλλον του πλανήτη. Το τελευταίο ταξίδι του ήταν στη Γροιλανδία. Ο δημοσιογράφος Νιλ Άτσερσον ήταν κι αυτός εκεί και θυμάται πώς όλοι εκείνοι οι σημαίνοντες επιβάτες του «Φραμ» έμειναν ενεοί μόλις μπήκαν στο φιορδ του Ιλουλισάτ. Μπροστά τους ορθωνόταν ένας από τους πιο μεγαλόπρεπους παγετώνες του κόσμου. Όλα τα παγόβουνα που είχαν συναντήσει στον δρόμο τους ήταν παιδιά του. Μέσα στο φιορδ είναι σαν να βρίσκεται κανείς στο μηχανοστάσιο του κόσμου. Όμως, κάτι δεν πάει καλά με τη μηχανή. Τα τελευταία είκοσι χρόνια ο γροιλανδικός παγετώνας λειώνει σαν το κερί. Η τήξη του επηρεάζει τη στάθμη των θαλασσών, τη θερμοκρασία, τα θαλάσσια ρεύματα, τους ανέμους και το κλίμα ολόκληρου του πλανήτη. Τον Αύγουστο, για πρώτη φορά εδώ και αιώνες έλειωσαν οι πάγοι και άνοιξε το Βόρειο πέρασμα από τον Βερίγγειο Πορθμό μέχρι τον Καναδά και την Αλάσκα.

Το παράξενο…
… είναι πως η θρησκεία και η επιστήμη μοιάζουν να έχουν αλλάξει πλευρές μπροστά σε αυτήν την αποκάλυψη. Κάποτε, οι παπάδες ήταν εκείνοι που μονοπωλούσαν τις προφητείες της Αποκάλυψης. Πριν από εκατό τόσα χρόνια, η απειλή από το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα προκαλούσε λιτανείες και κηρύγματα καταγγελτικά για τον αμαρτωλό βίο των ανθρώπων. Όμως, σήμερα, οι υλιστές- οι βιολόγοι, οι ειδικοί, οι οικολόγοι- είναι αυτοί που καλούν τον λαό να μετανοήσει και να κατανοήσει πως τον περιμένει η δίκαιη τιμωρία του. Γιατί όμως θα πρέπει να συνδέουμε τη μοίρα του πλανήτη με την κρίση που αντιμετωπίζει το είδος μας;

Ένας νεαρός…
… Γροιλανδός εξήγησε στον Άτσερσον πως η φύση μπορεί να γίνει πολύ εχθρική για τον άνθρωπο, αλλά θα εξακολουθήσει να υπάρχει: «Η ζωή στον πλανήτη δεν δίνει δεκάρα για το τι συμβαίνει στον άνθρωπο. Απλώς εμείς θα πρέπει να αλλάξουμε ζωή». Οι πεταλούδες ίσως να εξακολουθήσουν να πετούν, αλλά θα υπάρχει ακόμη άνθρωπος για να «ακούσει» το πέταγμά τους;