[ ΑΙΧΜΕΣ ] Όταν εξέλιπεν η Πολιτική

Ούτε λίγο ούτε πολύ, 55 ημέρες κράτησε η προεκλογική εκστρατεία στο ΠΑΣΟΚ για την ανάδειξη του νέου αρχηγού. Στο διάστημα αυτό, ο κ. Παπανδρέου επικεντρώθηκε στην ανάδειξη ενός ΠΑΣΟΚ που θα τιμούσε τις ρίζες του και τις αρχές τουπαραπέμποντας ευθέως στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Κατάφερε έτσι να συσπειρώσει όλους όσους είχαν περιθωριοποιηθεί μετά τον θάνατο του ιδρυτού του Κινήματος, αλλά και να ξυπνήσει τα αντανακλαστικά νοσταλγίας. Αναφερόμενος δε διαρκώς στον πόλεμο που φέρονται να κάνουν και «συμφέροντα», καλλιέργησε και τις συνωμοσιολογικές διαθέσεις των οπαδών του.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, από την πλευρά του, «ποντάρισε» στο βασικό στοιχείο- πλεονέκτημα που ανέδειξαν και οι δημοσκοπήσειςότι σε περίπτωση εκλογών ο ίδιος θα μπορούσε να κερδίσει τον κ. Καραμανλή, ενώ ο αντίπαλός του όχι.

Εννοείται ότι τα εκατέρωθεν «επιχειρήματα» διανθίστηκαν με προσωπικές επιθέσεις, χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, σοφιστείες και υπονομεύσεις.

Το μόνο που δεν υπήρξε στην προεκλογική εκστρατεία ήταν η Πολιτική- όχι, αυτή ήταν η μεγάλη απούσα. Λούφαξε. Ή βρήκε άσυλο σε άλλα κόμματα και άλλους χώρους- στο Κοινοβούλιο, λόγου χάρη. Η περίφημη «συμμετοχική δημοκρατία» απεδείχθη να μην έχει πολιτικά χαρακτηριστικά- κανείς δεν έμαθε ποτέ τι χώριζε τους πρωταγωνιστές στην οικονομική πολιτική, την κοινωνική πολιτική και το ασφαλιστικό σύστημα, την εξωτερική πολιτική.

Τίποτε, όμως, δεν είναι στατικό. Από σήμερα, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ έχουν πεδίον δόξης λαμπρόν να ξαναφέρουν την Πολιτική στο επίκεντρο των αναζητήσεών τους- και να πάρουν τη ρεβάνς!