Δίκτυο

Ακούγοντας… την Κρήτη

Από την Κρήτη δεν είμαι. Μα την αγαπώ σαν δικό μου τόπο. Και καθετί που ΄χει άρωμά της με κάνει να το πλησιάζω, να το βλέπω πάντα από κοντά, καλύτερα. Μου «μιλάει» η μουσική και η τραγουδιστή λαλιά του τόπου. Πήρα, λοιπόν, μια γεύση δυνατή, όχι μόνο διαβάζοντας, αλλά ακούγοντας επίσης, τη «Λέξη» που κυκλοφορεί με αφιέρωμα στην Κρήτη. Έχει και ένα CD μαζί με τις χορταστικές σελίδες του αυτό το τεύχος- είναι συνήθεια, φαίνεται, πια της «Λέξης». Και σε αυτό, η Λυδία Κονιόρδου διαβάζει «Ερωφίλη» του Χορτάτζη, φέρνοντας Κρήτη, λογοτεχνία και παράδοση στα αυτιά και την ψυχή. Μια ακρόαση- ταξίδι δηλαδή, με κρητικό αέρα και τον τρόπο που έχει η Λυδία Κονιόρδου να ζωντανεύει όλα αυτά, πλάι στις σελίδες, με τη φωνή της. Άρωμα τσικουδιάς και καλωσορίσματος, περιμένοντας μια καλή αφορμή για να πάρεις πάλι τον δρόμο προς τον Νότο.
Συμπαραγωγή με βραβείο

Έναν Έλληνα αρχαιολόγο υποδύεται ο Ράντε Σερμπέντζια στο φιλμ του Τζέρεμι Ποντεσουά «Fugitive pieces», αλλά κατάφερε να κερδίσει το βραβείο καλύτερης ανδρικής ερμηνείας στο Διεθνές Φεστιβάλ της Ρώμης. Πρόκειται για την πρώτη καναδοελληνική παραγωγή με γυρίσματα στον Καναδά, στην Αθήνα, την Ύδρα και τη Λέσβο. Και η μεγάλη πρόκληση για αρκετούς ηθοποιούς της ταινίας, όπως τον βραβευμένο Ράντε Σερμπέντζια, ήταν ότι έπρεπε να μάθουν και ελληνικά για να υποδυθούν του ρόλους. Από ελληνικής πλευράς συμμετέχουν οι ηθοποιοί Θέμις Μπαζάκα, Γιώργος Καραμίχος, Δανάη Σκιάδη- η μουσική είναι του Νίκου Κυπουργού. Αυτή η ταινία του Ποντεσουά («Οι πέντε αισθήσεις», «Έκλειψη» οι δύο πρώτες), βασίζεται σε μπεστ σέλερ της Καναδής Αν Μάικλς που έχει μεταφραστεί σε τριάντα χώρες και στη χώρα μας θα βγει στις αίθουσες τον Φεβρουάριο.


Ψιλά γράμματα

«Καρατερίστας» είναι εκείνος που ξέρει καλό καράτε! Το ακούσαμε κι αυτό. Στην τηλεόραση, πού αλλού; Στην εκπομπή «Όμορφος κόσμος το πρωί» του Μega. Σε μια ενότητα του προγράμματος αφιερωμένη σε παιδιά με δεξιότητες φιλοξενούνταν τρία- ανήλικα- αδέλφια, που σχεδόν από τα γεννοφάσκια τους ασχολούνταν με τις πολεμικές τέχνες. Πάντως, όχι καράτε. Ακόμα κι έτσι, όμως, θεωρήθηκε σωστό από κάποιον στην εκπομπή πως αυτός που γνωρίζει την τέχνη του καράτε λέγεται καρατερίστας. Και το αποτέλεσμα, να βλέπουμε στη μικρή οθόνη τίτλο «μικροί καρατερίστες»! Τρομάρα τους… Καρατέκα είναι το σωστό – αν και πάλι η λέξη χαρακτηρίζει εκείνον που γνωρίζει την πολεμική τέχνη του καράτε, αλλά τέλος πάντων. «Καρατερίστας» είναι ο ηθοποιός που μπορεί να ερμηνεύσει κωμικούς ή δραματικούς ρόλους που αντιπροσωπεύουν κάποιον ιδιαίτερο χαρακτήρα. Δεν ήξεραν. Δεν ρώταγαν; Αλλά κάτι τέτοια είναι μάλλον ψιλά γράμματα.


Αίσχος Πολιτισμού

Δεν είναι πως δεν τα ΄ξερα τα χάλια στα οποία έχουν οδηγήσει το Θεατρικό Μουσείο- Μουσείο και Κέντρο Μελέτης του Ελληνικού Θεάτρου, επί το επισημότερον. Επανειλημμένως έχω- όλοι έχουμε- γράψει για το θέμα, οι διαμαρτυρίες του συχνά μας απασχολούν… Αλλά ο τρόπος που εξέθεσε τα πράγματα στη στήλη του στο «Βιβλιοδρόμιο» του περασμένου Σαββάτου ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ο οποίος τα γνωρίζει καλύτερα απ΄ όλους μας ως πρόεδρός του, έδωσε μια… πανοραμική εικόνα αυτού του αίσχους που αντιμετωπίζει το Μουσείο εδώ και χρόνια. Είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι που δουλεύουν εκεί μέσα και τόσο κόσμο εξυπηρετούν να μένουν απλήρωτοι; Είναι δυνατόν να επικρέμανται κυρώσεις, και αγωγές, και δικαστήρια εις βάρος ενός Μουσείου που αποτελεί την κιβωτό της θεατρικής μας μνήμης, γιατί το υπουργείο Πολιτισμού είναι ανίκανο να διαχειριστεί τους πόρους του; Έγραφα χθες για το άλλο αίσχος, των επιχορηγήσεων. Κι αν ήταν μόνο αυτά… Οι συγκεκριμένοι πολιτικοί που διορίζονται υπουργοί και υφυπουργοί Πολιτισμού και βγαίνουν και λένε τα λόγια τα χοντρά, δεν ντρέπονται όταν τα διαβάζουν αυτά; Φιλότιμο δεν έχουν; Η τσίπα έχει χαθεί πια;