«Συζητάμε τον δανεισμό, όχι την επιστροφή»

«Η ελληνική κυβέρνηση αρνείται να αναγνωρίσει ότι τα αγάλματα του Παρθενώνα ανήκουν στην ιδιοκτησία του Βρετανικού Μουσείου. Αυτό καθιστά τον διάλογο αδύνατο για την επιστροφή των γλυπτών της ζωφόρου του Παρθενώνα», δηλώνει κατηγορηματικά ο διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου Νιλ ΜακΓκρέγκορ.

Με αφορμή την έκθεση των αγαλμάτων του κινέζικου αυτοκρατορικού στρατού, ο διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου εξηγεί την πολιτική του ότι το «Μουσείο λειτουργεί ως δανειστική βιβλιοθήκη. Πολύ συχνά διαθέτουμε για μεγάλες χρονικές περιόδους αντικείμενα από τις μόνιμες συλλογές μας σε άλλα ιδρύματα. Διαθέτουμε 7 με 8 εκατομμύρια αντικείμενα προερχόμενα από όλους τους πολιτισμούς και 2 εκατομμύρια σχέδια και γκραβούρες.

Έχουμε υποχρέωση να ταξιδέψουμε τις συλλογές μας για να αγγίξουμε όσο γίνεται μεγαλύτερο κοινό. Γι αυτόν τον λόγο και αναζητούμε μουσεία- συνεργάτες. Οι συλλογές μας ανήκουν στην πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας», λέει ο Μακ Γκρέγκορ. Με το σκεπτικό ότι το Βρετανικό Μουσείο σε αντίθεση με το Λούβρο δεν είναι μουσείο τέχνης αλλά της κοινωνίας, ο διευθυντής του υποστηρίζει επίσης ότι στόχος του είναι οι επισκέπτες να αντιλαμβάνονται ευρύτερα τον κόσμο μέσα από τα εκθέματά του. Όμως όταν αναφέρεται στην περίπτωση της ελληνικής διεκδίκησης για επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα, ο διευθυντής του Μουσείου αλλάζει ύφος.

«Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε για την αγορά των Γλυπτών του Παρθενώνα από τον λόρδο Έλγιν το 1802. Όμως στην Αγγλία τα Γλυπτά διεσώθησαν.

Ενώ ο Παρθενώνας από τον 17ο αιώνα είναι ένα ερείπιο που δεν μπορούμε πλέον να αποκαταστήσουμε. Η Ελλάδα έπαιξε έναν σημαντικό ρόλο στην ιστορία του δυτικού κόσμου. Αυτή η επίδραση γίνεται αντιληπτή χάρη στα αντικείμενα τα οποία βρίσκονται διάσπαρτα σε πολλά μουσεία διαφορετικών χωρών. Με τη ζωφόρο του Παρθενώνα, το ευρωπαϊκό κοινό είχε πρόσβαση για πρώτη φορά στα αυθεντικά έργα της ελληνικής αρχαιότητας, καθώς μέχρι τότε τα γνώριζαν μέσα από τα ρωμαϊκά αντίγραφα. Η παρουσία τους στην όχθη του Τάμεση διαμόρφωσε τον τρόπο σκέψης μας σε μεγάλο βαθμό. Η έκπληξη ήταν μεγάλη όταν η αγγλική κοινή γνώμη άλλαξε υπέρ της Ελλάδας τη στιγμή του αγώνα της για ανεξαρτησία».

«Η διαμάχη για την επιστροφή των Μαρμάρων μπαίνει σε ένα πλαίσιο πολιτιστικό και ιστορικό, πέρα από τη συζήτηση περί αισθητικής. Ωστόσο δεν μας απαγορεύει να δανείσουμε στην Ελλάδα και να δανειστούμε από εκείνη διάφορα άλλα αντικείμενα για εκθέσεις».