Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Οι πολλοί κομπασμοί είναι φτώχεια

Το είπε και το ξεκαθάρισε από την αρχή ο άνθρωπος- και τιμή του και καμάρι του: «δεν ξέρω από εκ-Πολιτισμό». Και φάνηκε κίνηση θαρραλέα και ντόμπρα. Και όλοι τού έδωσαν τράτο μέχρι να μάθει το αντικείμενο.

Του χρέωσαν και αρκετά καλά στον εκ-Πολιτισμό, κι ας μην ήξερε, όπως ο ίδιος είχε δηλώσει ευθαρσώς. Και επιστροφές αρχαιοτήτων (άλλο αν δεν έβαλε ποτέ κάτω το θέμα του επαναπατρισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα και δεν ανακοίνωσε ποτέ σαφώς τη στρατηγική της θητείας του…), και επιχορηγήσεις κανονικά, και ιδέες θεατρικές, και νοικοκύρεμα θεσμών που καρκινοβατούσαν και, και, και…

Αρκετά και, τέλος πάντων, πολύ, μα πάρα πολύ περισσότερα από προκατόχους του που εδήλωναν -αδίκως, όπως αποδείχτηκε- «γνώστες» του εκ-Πολιτισμού και τον οδήγησαν σε τέλμα και εθνικά έργα, όπως το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως σε στάση εργασιών για αρκετό διάστημα με μηνύσεις και άλλα χαριτωμένα συναφή. Όλα θα ήταν ωραία και καλά. Όμως συχνά ελλοχεύει σε τέτοιους χώρους μια «υπερφιαλοσύνη» να την πω- να την πωωωωω!- μια υπερβολή. Και ό,τι καλό μπορεί να φέρνει η ειλικρίνεια έρχονται και το κλωτσάνε, σαν την αγελάδα με την καρδάρα και το γάλα. Δεν ήξερε από εκ-Πολιτισμό, με γεια του με χαρά του. Κι άντε ως καλός μαθητής και προσεκτικός και επιμελής έμαθε (ας θεωρήσουμε πως μπορεί να συμβεί και στην περίπτωση του εκ-Πολιτισμού, αν και εκεί δεν βάφονται αυγά με λόγια και υπερβολές, αλλά μόνο με αγάπη για το αντικείμενο). Τι το θέλει να το διαλαλήσει κιόλας και δη σε βιβλίο με «Εκ-πολιτισμού άποψη»; Στον εκ-Πολιτισμό (στο θέατρο, στη μουσική, στη λογοτεχνία, ακόμη και στα εικαστικά) μετράνε και οι σιωπές, αν αυτό δεν το έμαθε τόσον καιρό. Και όπως λέει και ο σοφός λαός, είναι κάποτε και χρυσός. Και τα πολλά λόγια (και οι κομπασμοί) είναι φτώχεια, προσθέτει ο λαός. Αυτά δεν τα έμαθε φαίνεται…

Φοίβη
Να σε κόψω κιμά;

Κυρία Αθηναίου.

Κάπου σε κάποιο τρίκορφο είναι, όπως ακούω, βλέπω και διαβάζω, ένα μοναστήρι στο οποίο κατοικούν μονάζοντες μερικοί από τους απογόνους του Ορφέα, σε βελτιωμένη ασφαλώς έκδοση.

Έκαναν μερικές δημόσιες εμφανίσεις αρκετά αξιόλογες και τους συγχαίρω. Κεφαλή του μοναστηριού είναι ένας ιερωμένος με τον τίτλο του αρχιμανδρίτη ο οποίος πήρε πολύ στραβά το πράγμα και το παίζει τηλεοπτικός σταρ. Δεν χάνει ευκαιρία παρουσίασής του στην ΤV για να εκθειάζει τα δρώμενα του μοναστηριού με πρωταγωνιστή βέβαια τον ίδιον, όπως σε γάμους, βαπτίσια και παρασκευή φαγητών, ακόμα με ανθρώπους του τραγουδιού, του θεάτρου, της μικρής ή μεγάλης οθόνης και της σόου μπίζνες. Αυτοί που επισκέπτονται το μοναστήρι με ακολουθίες από καμεραμέν γνωρίζουν γιατί πηγαίνουν και τι θέλουν. Αυτός που, όπως φαίνεται, δεν γνωρίζει το καθήκον και την αποστολή του ιερωμένου είναι ο προαναφερόμενος αρχιμανδρίτης. Κάποιος λοιπόν πρέπει κάτι να του ψελλίσει στο αυτί πως δεν είναι στον σωστό δρόμο και ως πιο αρμόδιο νομίζω εκείνον που τον έχρισε αρχιμανδρίτη.

Βασίλης Λαρισαίος Σήμερα η στήλη είναι αφιερωμένη στις παροιμίες του σοφού λαού μας, αγαπητέ Βασίλη. Γ ια την περίπτωση λοιπόν στην οποία αναφέρεσθε, ο λαός μας έχει φροντίσει (σε παροιμία, εννοείται) με τα «θέλει η Βασίλω να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει», «ο κόσμος το ΄χει τούμπανο κι εμείς κρυφό- ή πολύυυυυ φανερό- καμάρι», «το ράσο κάνει τον αρχιμανδρίτη ή ο αρχιμανδρίτης το ράσο», «κόπτομεν κιμά παρουσία του πελάτου»…


Όλα τα σφάζουν…

Κυρία Φοίβη, Στην Καλαμάτα έχουμε φτιάξει εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια τη Δημοτική Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Καλαμάτας (ΔΕΠΑΚ).

Ήταν η πρώτη στο είδος της. Έκτοτε έχει ριζώσει στην πόλη- αρκεί να σας πω ότι κάθε χρόνο στις σχολές της ΔΕΠΑΚ παρακολουθούν μαθήματα πάνω από χίλια παιδιά και ένας αρκετά μεγάλος αριθμός ενηλίκων.

Η λειτουργία της στηρίζεται εξ ημισείας στην επιχορήγηση του δήμου και του υπουργείου βάσει προγραμματικής σύμβασης. Μόνο που ενώ ο δήμος είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του, το υπουργείο δεν είχε στείλει την υποχρέωσή του εδώ και τρία χρόνια. Αποτέλεσμα: Οι εργαζόμενοι έμειναν απλήρωτοι μήνες και αντιμετώπισαν πρόβλημα επιβίωσης, οπότε αναγκάστηκαν να προσφύγουν σε επίσχεση εργασίας. Το πιο τραγικό της υπόθεσης είναι ότι όπως μας μετέφερε ως θέση ο δήμαρχος, το υπουργείο του εκ-(ποδών)-Πολιτισμού δεν επιχορηγεί πλέον, λέει, μορφωτικές δραστηριότητες αλλά μόνο εκδηλώσεις- πανηγυράκια δηλαδή για να εμφανίζεται ως τιμώμενο πρόσωπο. Μα, αν δεν μορφώσεις τα νέα παιδιά, πώς θα ανέβει το πολιτιστικό επίπεδο του τόπου;

Γράψτε σας παρακαλώ κάτι μήπως και ξυπνήσουν εκεί στο υπουργείο του εκ-(ποδών)-Πολιτισμού μας και διασφαλιστεί το μέλλον της ΔΕΠΑΚ. Μπάμπης Κάρβελης, Καλαμάτα.

Ελληνικό κράτος (ενίοτε και τοπική αυτοδιοίκηση), αγαπητέ Μπάμπη. Κ αι γι΄ αυτό έχει ο καλός λαός παροιμίες: «Τ ον αράπη κι αν τον πλένεις, το σαπούνι σου χαλάς», «Ο κλέφτης κι ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται», «Όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω»…