Ουρές για την Κεντροαριστερά

Μια μέρα πραγματικής ευφορίας έζησε χθες η ιταλική Κεντροαριστερά. Ο λόγος δεν ήταν η προαναγγελθείσα ίδρυση του Δημοκρατικού Κόμματος ούτε η αναμενόμενη εκλογή στην ηγεσία του Βάλτερ Βελτρόνι. Το στοίχημα που κερδήθηκε ήταν η υψηλότατη συμμετοχή των πολιτών στη διαδικασία.
Η αρχική επιφυλακτικότητα για τη συμμετοχή στις προκριματικές εκλογές ανάδειξης του ηγέτη του νέου σχηματισμού της ιταλικής Κεντροαριστεράς μετατράπηκε σε έναν συγκρατημένο ενθουσιασμό όταν από νωρίς το πρωί σχηματίσθηκαν τεράστιες ουρές σε πολλά από τα 11.000 εκλογικά τμήματα που στήθηκαν στους 7.000 δήμους της χώρας. Περίπου τρία εκατομμύρια Ιταλοί και αλλοδαποί που ζουν στην Ιταλία, περίμεναν υπομονετικά για να έρθει η σειρά τους να εκλέξουν τον νέο ηγέτη του Δημοκρατικού Κόμματος, δίνοντας ένα ευρώ για να ψηφίσουν. Τις πρώτες απογευματινές ώρες, ο φόβος ότι οι ψηφοφόροι δεν θα ξεπερνούσαν το ένα εκατομμύριο- αριθμός που θα ισοδυναμούσε με ήττα- είχε γίνει ήδη παρελθόν. «Η συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Ο κόσμος μάς καλεί να προχωρήσουμε προς τα εμπρός», δήλωσε ο Ιταλός πρωθυπουργός Ρομάνο Πρόντι.

Τα ευτράπελα
Σε αυτό το κλίμα ενθουσιασμού το γεγονός ότι ο Πρόντι διαπίστωσε ότι είχε πάει σε λάθος τμήμα, αφού περίμενε μισή ώρα στην ουρά, ή ότι η υποψήφια για την ηγεσία του κόμματος Ρόζι Μπίντι αναγκάστηκε να δανειστεί ένα ευρώ από έναν συνεργάτη της γιατί είχε ξεχάσει το πορτοφόλι της, αντιμετωπίστηκαν σαν χαριτωμένα ευτράπελα. Η υψηλότατη συμμετοχή δεν θεωρήθηκε μόνο ένα μήνυμα μόνο απέναντι στην Κεντροδεξιά του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, αλλά και σε μια γενικότερη απαξίωση της πολιτικής. Όπως σημειώνουν οι «Financial Τimes», το επίθετο που χρησιμοποιείται περισσότερο για να περιγραφεί η κατάσταση του ιταλικού πολιτικού συστήματος είναι «άρρωστο»- αν η Ιταλία ήταν ασθενής θα βρισκόταν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Το Δημοκρατικό Κόμμα, επομένως, δημιουργεί μεγάλες προσδοκίες. Σε μια χώρα, σημειώνει η βρετανική εφημερίδα, όπου ιδρύεται ένα κόμμα σχεδόν κάθε μήνα, ο νέος σχηματισμός της Κεντροαριστεράς φαίνεται να ανατρέπει αυτή την τάση ενώνοντας στις τάξεις του μακρινούς κληρονόμους του ιστορικού Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και την πιο προοδευτική πτέρυγα της Χριστιανικής Δημοκρατίας.

«Σήμερα το όνειρο της πολιτικής μου ζωής γίνεται πραγματικότητα». Η πρόταση του Βάλτερ Βελτρόνι για τη δημιουργία μιας ενιαίας Κεντροαριστεράς είχε βρει το 1998 ελάχιστους υποστηρικτές. Εννέα χρόνια αργότερα εκείνη η πρόταση απέκτησε σάρκα και οστά, ενώ ο ίδιος θεωρείται μια χαρισματική προσωπικότητα ευρείας αποδοχής που μπορεί από την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος να σταματήσει την ενδεχόμενη επάνοδο του Σίλβιο Μπερλουσκόνι στην εξουσία. Δηλωμένος θαυμαστής του Τζων Φίτζεραλντ Κέννεντυ και του Τόνι Μπλερ, ο 52χρονος δήμαρχος της Ρώμης παραμένει ένα άφθαρτο πρόσωπο αν και μετρά 31 χρόνια στην πολιτική σκηνή της Ιταλίας. Η ρητορική του δεινότητα συνοδεύεται από έναν σπάνιο πραγματισμό, σημειώνουν οι υποστηρικτές του. Οι αντίπαλοί του τον κατηγορούν, από την πλευρά τους, για στρογγυλεμένο και πολλές φορές αντιφατικό λόγο.


Με ναζιστικό χαιρετισμό

ΜΙΑ ΜΕΡΑ πριν ενώσει η Κεντροαριστερά τις δυνάμεις της στα εκλογικά τμήματα, η Κεντροδεξιά επιχείρησε μια επίδειξη δύναμης με μια διαδήλωση κατά της κυβέρνησης Πρόντι έξω από το Κολοσσαίο, στην οποία συμμετείχαν και μερικές εκατοντάδες νεοναζιστών, που χαιρέτισαν με τον ναζιστικό τρόπο. Το περιστατικό δεν απασχόλησε, πάντως, τον ηγέτη της Εθνικής Συμμαχίας και πρώην δηλωμένο κληρονόμο του Μουσολίνι, Τζανφράνκο Φίνι. «Αυτή δεν είναι μόνο μια μεγάλη πολιτική συγκέντρωση, αλλά και μια τεράστια πράξη αγάπης από ανθρώπους που αγαπούν την πατρίδα τους», τόνισε στο συγκεντρωμένο πλήθος, προβλέποντας το σύντομο τέλος της κυβέρνησης Πρόντι. Σύμφωνα με εκπρόσωπο της Εθνικής Συμμαχίας, οι συγκεντρωθέντες ξεπέρασαν το μισό εκατομμύριο, ωστόσο εκτίμηση του πρακτορείου Reuters κατεβάζει τον αριθμό στις 20 με 30 χιλιάδες.