[ Δρόμοι ]

«Οι ιβίσκοι…
… ρίχνουν τα φύλλα τους τούτο τον καιρό. Πέφτουν πάνω στο γρασίδι. Ο κηπουρός θα τα μαζέψει με την τσουγκράνα». Οι οδηγίες της εφημερίδας «Λε Μοντ» απευθύνονται σε κηπουρούς, αλλά μοιάζουν πολύ με εκείνες τις σιβυλλικές συμβουλές που απηύθυνε ο Μίστερ Τσανς στον Αμερικανό πρόεδρο, στην ομώνυμη ταινία.

Σαν πεσμένα…
… φύλλα πληθαίνουν στον κατάλογο του Σαρκοζί τα ονόματα των σοσιαλιστών που στρατολογεί στην κυβέρνησή του. Μετά τους Κουσνέρ, Μπεσόν, Αταλί, Αλέγκρ, Ροκάρ και Στρος-Καν (ζητάμε συγγνώμη από τους αναγνώστες αν παραλείψαμε κάποιον, είναι τόσοι πολλοί!), οι γαλλικές εφημερίδες αναφέρουν επίμονα πως ο Τζακ Λανγκ ετοιμάζεται κι αυτός να αλλαξοπιστήσει. Ο Σαρκοζί όμως βρίσκει και μιμητές. Στην Ιταλία, ο αρχηγός του νεοσύστατου (και κεντροαριστερού) Δημοκρατικού Κόμματος Βάλτερ Βελτρόνι υιοθετεί κι αυτός τη στρατηγική των πολιτικών ανοιγμάτων: ευελπιστεί να προσηλυτίσει στο κόμμα του τη Βερόνικα Λάριο, σύζυγο του αρχηγού της ιταλικής Δεξιάς Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Πού αλλού θα έβρισκε πιο «ελεύθερο πνεύμα» από αυτή την πρώην ηθοποιό, σχολιάζει ο Ρομπέρ Σολέ στην εφημερίδα «Λε Μοντ», που καθύβρισε τον σύζυγό της δημοσία; Όχι μονάχα ο εχθρός του εχθρού μας (κατά το γνωστό απόφθεγμα), αλλά ακόμη κι η σύζυγός του μπορεί να γίνει η καλύτερή μας φίλη. Όμως, στη Γαλλία, κάποιοι φαίνεται να πιστεύουν πως ο Σαρκοζί το έχει παρατραβήξει. Αντί για παλιές δόξες που σήμερα πια έχουν ξεθωριάσει, λένε, θα ήταν προτιμότερο να παίρναμε νέα ταλέντα. Ο Μπερνάρ Κουσνέρ είναι ίσως μια τέτοια παλιά δόξα, όμως ποιος μπορεί να πει πως ο Τζακ Λανγκ είναι ένα νέο ταλέντο; Ο Σαρκοζί είναι μεγάλος λάτρης των δημοσκοπήσεων. Είναι βέβαιο πως τις παρακολουθεί αδιάκοπα. Μάλλον έτσι εξηγείται η προτίμησή του στον Τζακ Λανγκ. Οι μετοχές του σοσιαλιστή πρώην υπουργού δείχνουν πολύ πεσμένες. Ευκαιρία να αγοράσει.

Η γαλλική…
… κυβέρνηση θα μοιάζει σε λίγο με ένα απέραντο νεκροταφείο ελεφάντων. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που κατόρθωσαν μέχρι τώρα να κωφεύσουν στις σειρήνες του «δημοσίου συμφέροντος». Από τα μεγάλα ονόματα, στο Σοσιαλιστικό Κόμμα έχουν απομείνει μόνο η Σεγκολέν, ο Ολάντ, ο Φαμπιούς και ο Εμανουελί. «Το άνοιγμα είναι ωφέλιμο», λέει ο Νικολά Περισό, εκπρόσωπος του Νέου Κέντρου, «αλλά έτσι που γίνεται μοιάζει πιο πολύ με το κάστινγκ μιας κινηματογραφικής ταινίας παρά με μια κυβέρνηση». Οι ρόλοι μοιράζονται εδώ κι εκεί, αλλά ποια είναι η ταινία; Την αποκαλύπτει στην εφημερίδα «Φιγκαρό» ο Ολιβιέ Στιρν, πολιτικός σύμβουλος του Γάλλου προέδρου: «Το άνοιγμα είναι απαραίτητο για να μπορέσει να περάσει ο Σαρκοζί τις μεταρρυθμίσεις του». Είναι τόσο αντιλαϊκές, που για να περάσουν στον λαό, χρειάζονται ένα «σοσιαλιστικό» προσωπείο. Την έχουμε ξαναδεί αυτή την ταινία.

«Στον κήπο…
… κάθε πράγμα έχει την εποχή του», έλεγε ο Μίστερ Τσανς. «Πρώτα έρχεται η άνοιξη και το καλοκαίρι, αλλά κατόπιν το φθινόπωρο και ο χειμώνας. Κι ύστερα πάλι η άνοιξη και το καλοκαίρι».