[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Τηλεφωνικές παρενοχλήσεις…

Η νέα επιδημία, που πλήττει τα ελληνικά σπίτια, ακούει στο όνομα «τηλεφωνικές παρενοχλήσεις». Το σταθερό τηλέφωνο, που έχασε την αίγλη του μετά την τρέλα των κινητών, βλέπει σήμερα νέες δόξες ως διαφημιστικό μέσο. Τις εκλογές, φάγαμε με το κουτάλι εκείνες τις μελιστάλαχτες φωνές στον τηλεφωνητή, που σε προσκαλούσαν στη συγκέντρωση του πολιτευτή τους ή σε παρακαλούσαν ηδυπαθώς να τον ψηφίσεις- ολόκληρα δακρύβρεχτα ποιηματάκια. Κάποιοι φάγαμε και τις τηλεφωνικές δημοσκοπήσεις- ο Θεός να φυλάει την επιστημονική αξιοπιστία τους. Όλο τον υπόλοιπο χρόνο, υπομένουμε- και καθόλου στωικά- το μάρκετινγκ πιστωτικών καρτών, νέων τηλεφωνικών υπηρεσιών, καταναλωτικών δανείων, κάθε είδους τραπεζιτικών και άλλων φαεινών ιδεών. Ο χορός του ανταγωνισμού καλά κρατεί (καλά γι΄ αυτούς, όχι για μας)… Αργά το απόγευμα, μόλις έχεις γυρίσει, ένα πτώμα, τραγουδώντας το «σπίτι μου, σπιτάκι μου» και σέρνεις το σαρκίον σου έως το κρεβάτι για ένα δεκάλεπτο οριζοντίωσης, ντριννν- ο χαρωπός νεαρός που προωθεί τα προϊόντα της εταιρείας τηλεφώνων και Ίντερνετ… Ή πρωί πρωί, με την αυγούλα και την τσίμπλα στο μάτι, ακούς την επίμονη κοπελίτσα να σου απαριθμεί τα πλεονεκτήματα της κάρτας της τάδε τράπεζας. Εάν παρασυρθείς («χωρίς συνδρομή, κυρία μου, για πάντα!») και κάνεις το λάθος να πεις το μεγάλο «ναι», την έβαψες. Αρχίζουν τις ερωτήσεις από τα τυπικά και συνεχίζουν με το πόσα χρόνια έχεις το σπίτι που μένεις και ποιο είναι το κινητό του συμβίου σου! Κάπου εκεί προσπαθείς να τους διακόψεις, καθώς μυρίζεις κιόλας το φαγητό να καίγεται- έχεις ήδη περάσει ένα τέταρτο στο ακουστικό-, αλλά εις μάτην. Στο τέλος, αναγκάζεσαι να βροντήξεις αγενώς το τηλέφωνο, ζητώντας νοερά συγγνώμη από τη μητέρα σου, που σε έμαθε να μην το κάνεις αυτό ποτέ.

Τι κι αν έχεις ζητήσει από τον ΟΤΕ να είναι απόρρητο το τηλέφωνό σου, τι κι αν έχεις βάλει σύστημα και συσκευή αναγνώρισης κλήσεων. Δεν τη γλιτώνεις με τίποτα. Σε βρίσκουν στην τύχη, παίρνουν από μη αναγνωρίσιμους αριθμούς και παραβιάζουν ανενδοίαστα τον προσωπικό σου χώρο, την οικογενειακή εστία σου. Δεν σε βρίσκουν το πρωί, θα σε αρπάξουν το μεσημέρι. Δεν σε συνέλαβαν το μεσημέρι, θα σε πετύχουν το βράδυ. Δεν δικαιούσαι… διά να ησυχάσεις οίκαδε…

Φίλη με νεογέννητο μού εξομολογήθηκε ότι βγάζει εκτός λειτουργίας τη γραμμή για όλη την ημέρα, για να μην ξυπνούν το μωρό τα άσχετα τηλεφωνήματα και επικοινωνεί με όποιον θέλει μόνο με το κινητό της. Και ένας άλλος φίλος, εργένης, ξήλωσε το καλώδιο από την πρίζα οριστικά. «Κάθε φορά που κουδούνιζε, ήξερα δεν ήταν για… καλό», μου εξήγησε.

Αναρωτιέμαι τι έχουν να πουν για όλα αυτά η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (που έχει σκοπό «τον σεβασμό και την προστασία της ιδιωτικής ζωής»), ο Συνήγορος του Πολίτη και ο Συνήγορος του Καταναλωτή…