Από το τσαγκαράδικο στους Μπιτλς και τον Πικάσο

Ένα… κατά λάθος ξεκίνημα, συνάντηση με μεγάλους της τέχνης, συνεπής πορεία και ένα εντυπωσιακό ρεπερτόριο: ο Αντώνης Καλογιάννης στο Μέγαρο Μουσικής με «Ήθος και Φως»
Σαράντα χρόνια έπειτα από την πρώτη συναυλία του, ο Αντώνης Καλογιάννης, σύμβολο του πολιτικοποιημένου τραγουδιού και μία από τις φωνές που χαρακτήρισαν μια ολόκληρη εποχή, επανέρχεται για μία συναυλία τη Δευτέρα 15 Οκτωβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

«Ευτύχησα να γνωρίσω, μέσα από το τραγούδι, τους σημαντικότερους ανθρώπους της σύγχρονης τέχνης. Τραγούδησα στη Γαλλία για τα 90 χρόνια του Πικάσο, παρουσία του ζωγράφου, γνωρίστηκα με τον συνθέτη Αράμ Χατσατουριάν, συνεργάστηκα με τον Ιβ Μοντάν στα «Επιφάνια Αβέρωφ», συναντήθηκα με τους Μπιτλς, γνώρισα τον Λουί Αραγκόν …».

Το πιο σημαντικό απ΄ όλα όμως είναι ότι ο Αντώνης Καλογιάννης ευτύχησε να κάνει τις δικές του επιλογές στο τραγούδι- εκτός ίσως από το επεισοδιακό ξεκίνημά του- συνεπής «με τον εαυτό του και τους συνεργάτες του», στην ιδεολογία και το ήθος της πολιτικοποιημένης γενιάς του.

Σαράντα χρόνια μετά το πρώτο βήμα του δίνει μία και μοναδική συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο πλαίσιο της σειράς «Γέφυρες» (με την υποστήριξη της «Κίνησης Πολιτών για την Κύπρο»). Δίπλα του η Μαρία Φαραντούρη αλλά και ο μετέπειτα συνεργάτης του, ο Γάλλος τραγουδοποιός Ζορζ Μουστακί. Συμμετέχουν επίσης η Πένυ Ξενάκη και ο Γ ρηγόρης Βαλτινός. Το ξεκίνημά του στο τραγούδι έγινε με μυθιστορηματικό τρόπο. Και ο νεαρός τσαγκάρης από την Καισαριανή, χωρίς να το επιδιώξει, χωρίς ούτε καν να το φανταστεί, βρέθηκε να τραγουδά μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη στη φημισμένη

ΙΝFΟ

«Ήθος και Φως», στις 15 Οκτωβρίου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Βασ. Σοφίας και Κόκκαλη, τηλ. 210-7282.000). Εισιτήρια: 60, 43, 30, 16 ευρώ, 10 ευρώ φοιτητικό.

αίθουσα «Τσαϊκόφσκι» της Μόσχας, στην πρώτη από τις τριάντα συναυλίες που έδωσε τότε (1966) ο Μίκης Θεοδωράκης στη Σοβιετική Ένωση. Ο Γιάννης Πουλόπουλος, που επρόκειτο να τραγουδήσει μαζί της, είχε δηλώσει κώλυμα. Ο Μίκης έτυχε να περνά έξω από το τσαγκαράδικο και να ακούσει την εξαιρετική φωνή…

Από τότε η ζωή του και η καριέρα του συνδέθηκαν με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον ακολούθησε στις συναυλίες του στο εξωτερικό, δισκογράφησε τα τραγούδια του, έγινε από τις φωνές σύμβολα της γενιάς του. Αργότερα, από τα μέσα του ΄70, θα τραγουδήσει Μουστακί, Ανδριόπουλο, Πλέσσα, Τ όκα, Λάγιο κ.ά.

Αφιερωμένο στον Μίκη Θεοδωράκη θα είναι και το πρώτο μέρος της παράστασης «Ήθος και Φως». Θα ανοίξει με ένα σημαντικό (και για εκείνον) έργο. Τo λιγότερο παιγμένο, τα «Επιφάνια Αβέρωφ» σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη, που πρώτος ερμήνευσε στο Παρίσι το 1970 με λαϊκή ορχήστρα την οποία διηύθυνε ο Μίκης, με τη σύμπραξη της Εθνικής Χορωδίας της Γαλλίας και αφηγητή τον Ιβ Μοντάν .

Κάθε τραγούδι που θα ερμηνεύσει στην παράσταση έγινε επιτυχία. Όπως ο «Μέτοικος» και το «Μεσόγειο τη λέν»- που θα τραγουδήσει μαζί με τον Ζορζ Μουστακί στο δεύτερο μέρος- ή τα «Ηλιοχαράματα» (Δ. Λάγιου), «Όρτσα τα πανιά» (Αργ. Κουνάδη), «Αννούλα του Χιονιά» (Μ. Τόκα), «Όμορφή μου Κατερίνα» (Σπ. Παπαβασιλείου), «Και που λες Ευτυχία» (Αλεξ. Παπαδημητρίου), «Σαββατόβραδο στην Καισαριανή» (Στ. Ξαρχάκου), «Ο αγέρας στους δρόμους» (Ηλ. Α νδριόπουλου). Κάτοικος και σήμερα της ίδιας γειτονιάς στην Καισαριανή, σταθερός στις αξίες που θέλουν τον καλλιτέχνη κοντά στον λαϊκό άνθρωπο, εξακολουθεί και τραγουδά σε μικρά μαγαζιά, των 100 ατόμων, «εκεί όπου το εισιτήριο είναι φτηνό και μπορούν να έρχονται όλοι».

Επειδή η μεγάλη αγάπη του είναι η ποίηση δεν χάνει ευκαιρία να δίνει τα φώτα του στους νεώτερους, σε έναν μικρό συναυλιακό χώρο που παραχώρησε ο Δήμος Καισαριανής, όπως έλεγε χθες. «Όχι ότι ήρθαν οι φοιτητές κατά πάνω μου, αλλά τυχαίνει να είναι κοντά η Πανεπιστημιούπολη. Άκουγαν τα τραγούδια τα παιδιά και μετά πιάναμε την κουβέντα. Για τον Αναγνωστάκη, τον Σεφέρη, τον Ελύτη». Ήταν επιλογή σας να κρατήσετε αποστάσεις από τα πράγματα, επί της ουσίας, να απέχετε;

«Κάνω αυτό που με ευχαριστεί. Δεν με τραβούσε ποτέ η νύχτα, αλλά και το δικό μου ρεπερτόριο δεν είχε ζήτηση από τα μαγαζιά. Πέρυσι, για παράδειγμα, τραγουδούσα στη ΄΄Μαγιοπούλα΄΄ (στην Καισαριανή) και ήταν ωραία. Και ξέρετε τι διαπίστωσα. Όλο αυτό που ακούμε ότι δήθεν ΄΄αυτά τα τραγούδια δεν πουλάνε΄΄ είναι μύθος. Στη ΄΄Μαγιοπούλα” είδα ότι υπάρχει κοινό, ζωντανό κοινό, που ξέρει πράγματα, που έχει αξίες, που θέλει να εκφραστεί με έναν άλλο τρόπο».

Όσο για την παράσταση, τις ενορχηστρώσεις υπογράφει ο Ανδρέας Μπουτσικάκης, τη μουσική διεύθυνση και τη διεύθυνση της Μεικτής Χορωδίας της ΔΕΗ έχει αναλάβει ο Κωστής Κωνσταντάρας. Την παράσταση επιμελείται σκηνοθετικά ο Γ ιάννης Κακλέας.


«Έχω κρεμάσει το καπέλο μου εδώ και χρόνια»

Ο Αντώνης Καλογιάννης είχε πιάσει το μήνυμα εδώ και αρκετόν καιρό. «Έχω κρεμάσει το καπέλο μου εδώ και χρόνια. Γι΄ αυτό και μιλάω στα ίσια», λέει. «Πήγα τη δουλειά ενός νέου ποιητή-τραγουδοποιού στον τότε διευθυντή της δισκογραφικής εταιρείας Universal. Και ξέρετε τι μου είπε; “Αντώνη κοίταξε, δεν θα εκπολιτίσουμε εμείς τους Έλληνες. Βλέπεις τι τραγουδάνε τώρα”. Μου το είπε ο ίδιος ο διευθυντής. Από ΄κεί και πέρα τι να περιμένει κανείς;».