[ Πρόσωπα ] Το σχολείο της ελπίδας

Ο πατέρας του, ο Χουσέιν Ίσα, έφτιαξε το Σχολείο των Λουλουδιών της Ελπίδας στα κατεχόμενα, σε απόσταση μόλις έξι χιλιομέτρων από την Ιερουσαλήμ.
Ο Ιμπραήμ είναι σήμερα ένας από τους διευθυντές του.

Το σχολείο αυτό είναι μοναδική περίπτωση στα Παλαιστινιακά Εδάφη. Στη διδακτέα ύλη του περιλαμβάνονται μαθήματα για την ειρήνη και τη δημοκρατία και οι εξωσχολικές δραστηριότητες των μαθητών αποβλέπουν στην προώθηση της μη βίας και του διαλόγου ως μέσων επίλυσης συγκρούσεων. Είναι επίσης το πρώτο που προτείνει διαθρησκευτικά μαθήματα αντί να χωρίζει τους χριστιανούς από τους μουσουλμάνους μαθητές του, διδάσκει εβραϊκά και προσκαλεί ραβίνους από το Ισραήλ για να διδάξουν τους μαθητές σχετικά με τον Ιουδαϊσμό. «Όταν μιλάς για “εχθρό”, δημιουργείς την εικόνα ενός τέρατος, αφαιρείς από τον άλλον τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά», λέει ο Ιμπραήμ Ίσα στον Ράφι Μπεργκ του ΒΒC. «Έχω πολλούς Ισραηλινούς φίλους και με μερικούς διαφωνώ, όμως είμαστε όλοι άνθρωποι και είναι σημαντικό να βλέπεις ακόμη και τον εχθρό σου μ΄ αυτόν τον τρόπο».

Ο Χουσέιν Ίσα, πρόσφυγας του πολέμου του 1948, ζούσε με την οικογένειά του σε προσφυγικό καταυλισμό λίγο νότια της Βηθλεέμ και ίδρυσε το σχολείο το 1984 ως νηπιαγωγείο τόσο για Παλαιστίνιους όσο και για Ισραηλινούς. Αρχικά οι μαχητικοί Παλαιστίνιοι τον κατηγόρησαν ως συνεργάτη των Ισραηλινών, πυρπόλησαν το αυτοκίνητό του και το σπίτι του, ακόμη κι ένα σχολικό λεωφορείο. Ήταν όμως η περίοδος που άρχιζαν να αυξάνονται οι ισραηλινοπαλαιστινιακές επαφές, το 1989 το νηπιαγωγείο μετατράπηκε στο Σχολείο των Λουλουδιών της Ελπίδας και ώς το 2000 είχε περί τους 600 μαθητές, από τη Βηθλεέμ, τη Χεβρώνα, την Ιερουσαλήμ και τα γύρω χωριά. Αναγνωρίσθηκε από την Παλαιστινιακή Αρχή και υπήρξαν μάλιστα προγράμματα ανταλλαγών με ισραηλινά σχολεία στη Νετάνια, τη Χαντέρα και το Τελ Αβίβ. Ο Χουσέιν Ίσα έζησε για να δει το όνειρό του να γίνεται πραγματικότητα και πέθανε τον Μάρτιο του 2000.

Με τη δεύτερη Ιντιφάντα, στα τέλη του 2000, τα προγράμματα ανταλλαγών με ισραηλινά σχολεία διακόπηκαν, ενώ οι Παλαιστίνιοι γονείς, λόγω του ισραηλινού αποκλεισμού, δεν μπορούσαν πια να διαθέσουν τα ετήσια δίδακτρα των 550 δολαρίων για το σχολείο, το οποίο αναγκάστηκε να απολύσει 16 από τα 30 μέλη του προσωπικού του. Και τώρα το τείχος που χτίζουν οι Ισραηλινοί απειλεί την ίδια την ύπαρξη του σχολείου, καθώς βρίσκεται μέσα στη ζώνη των 200 μέτρων εκατέρωθεν του τείχους στην οποία οι Ισραηλινοί απαγόρευσαν την οικοδόμηση και κινδυνεύει να κατεδαφιστεί. «Η ομαλή ζωή είναι δύσκολη για τους Παλαιστίνιους», λέει ο Χουσέιν Ίσα, «όμως το όνομα του σχολείου είναι Ελπίδα, έτσι δεν θα πούμε ποτέ πως δεν μπορούμε να συνεχίσουμε».