Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Δύο μέτρα και δύο σταθμά

ΑΚΟΜΗ και το μέτρο της συλλογής αποδείξεων από ειδικές ομάδες επαγγελματιών δείχνει για άλλη μία φορά ότι η κυβέρνηση ακολουθεί πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών προς όφελος των πλουσίων. Διότι, τα φορολογικά κίνητρα που δίνει ευνοούν κυρίως αυτούς που έχουν τη δυνατότητα να ξοδέψουν περισσότερο. Επιβραβεύει στο μέγιστο τους φορολογούμενους που θα μπορέσουν να συλλέξουν αποδείξεις αξίας 20.000 ευρώ.

Ποιος, όμως, μπορεί να ξοδέψει τόσα χρήματα σε κομμωτήρια, ταβέρνες ή κέντρα διασκέδασης; Χωρίς αμφιβολία, οι φορολογούμενοι με χαμηλά ή ακόμη και μεσαία εισοδήματα δεν μπορούν. Ως εκ τούτου, το μεγαλύτερο φορολογικό όφελος, που προβλέπει έκπτωση έως 40% του φόρου, αφορά τους πλουσίους, αυτούς που μπορούν να ξοδέψουν περισσότερα. Αναπόφευκτα, λοιπόν, ένα μέτρο, που με περισσή φροντίδα το οικονομικό επιτελείο προωθούσε ως μέτρο περιορισμού της φοροδιαφυγής, παίρνει τη μορφή μπόνους στους έχοντες.

Μπόνους, άλλωστε, στους έχοντες επιφυλάσσει και η θεσμοθέτηση του φόρου κατοχής ακίνητης περιουσίας με την ταυτόχρονη κατάργηση του φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας, του γνωστού μέχρι σήμερα ΦΜΑΠ. Ποιοι ωφελούνται από το μέτρο αυτό; Και πάλι οι έχοντες και μάλιστα οι κατέχοντες μεγάλη περιουσία. Αυτοί καλούνται να πληρώσουν λιγότερους φόρους με βάση τους νέους συντελεστές, ενώ οι πολλοί, ακόμη και αυτοί που διαθέτουν ένα δεύτερο σπίτι στο χωριό, καλούνται να πληρώσουν το μάρμαρο.

Αλλά και η κατάργηση του φόρου κληρονομιάς, μέτρο που αποτέλεσε υπό μίαν έννοια σημαία των κυβερνητικών υποσχέσεων στο σκέλος των φοροαπαλλαγών πριν από τις εκλογές, ευνοεί περισσότερο τους πλουσίους. Είναι, πράγματι, πρωτότυπη η πρακτική απονομής μπόνους της κυβέρνησης. Διότι, δεν προάγει όσους παράγουν περισσότερο, αλλά όσους κατέχουν ή ξοδεύουν περισσότερα.