Το μαρτύριο του πάρκινγκ

«Χρυσάφι»- σε χρόνο και χρήμα- κοστίζει στους οδηγούς της Αθήνας η αναζήτηση μιας θέσης πάρκινγκ. Ο μεγάλος αριθμός των αυτοκινήτων, οι ελάχιστοι διαθέσιμοι χώροι και η ανυπαρξία υποδομών έχουν ως συνέπεια να βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη προκειμένου να παρκάρει ακόμα και ο οδηγός που δεν επιλέγει ιδιωτικό πάρκινγκ αλλά αφήνει το Ι.Χ. του στον δρόμο!

Έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου που διενεργήθηκε για λογαριασμό του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων υπολογίζει το σχετικό ετήσιο κόστος σε ένα ποσό που κυμαίνεται από 300 έως 400 ευρώ. Ιδιαίτερα επιβαρύνονται οι κάτοικοι των περισσότερο πυκνοκατοικημένων περιοχών: οι Αμπελόκηποι, το Παγκράτι, η Κυψέλη, το Περιστέρι, του Γκύζη αλλά και το Κολωνάκι είναι οι πρωταθλητές της ακρίβειας στο παρκάρισμα.

«Ακούγεται απίστευτο, αλλά είναι μια πραγματικότητα. Οι οδηγοί σε αυτές τις περιοχές

ΤΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ

Οι Αμπελόκηποι, το Παγκράτι, η Κυψέλη, το Περιστέρι, του Γκύζη και το Κολωνάκι είναι οι πρωταθλητές της ακρίβειας στο παρκάρισμα

φθείρουν το αυτοκίνητό τους, καταναλώνουν πολύ περισσότερα καύσιμα και χάνουν εργατοώρες στην άσφαλτο», αναφέρει ο πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Συγκοινωνιολόγων κ. Πάνος Παπαδάκος. «Το πορτοφόλι αδειάζει, ανάλογα με τα λεπτά της ώρας που περνάνε ενώ αυτοί αναζητούν μια θέση πάρκινγκ», συμπληρώνει. Οι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι σε αυτές τις περιοχές χάνουν κατά μέσον όρο 23 λεπτά της ώρας αναζητώντας λίγο ελεύθερο χώρο για τα Ι.Χ. τους, όταν, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Πολυτεχνείου, ο μέσος χρόνος σε όλη την Αττική είναι 12 λεπτά! Φθάνει και τα 40 λεπτά
Ενδεικτικό του προβλήματος είναι το ότι υπάρχει ένα ποσοστό 10% όσων ερωτήθηκαν, στις πυκνοκατοικημένες περιοχές της Αθήνας, που δηλώνουν ότι αναλώνουν περισσότερα από 40 λεπτά κάθε μέρα για να βρουν να παρκάρουν, ενώ ποσοστό 5% υπολογίζουν αυτόν τον χρόνο σε 30 λεπτά. Μόλις το 8% των ερωτηθέντων υποστηρίζουν ότι χρειάζονται μόλις 3 έως 4 λεπτά. Το ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι 40% των κατοίκων σε αυτές τις περιοχές διαθέτουν θέση σε ιδιόκτητο πάρκινγκ. «Τι θα συνέβαινε άραγε εάν όλα τα αυτοκίνητα έπρεπε να βρουν μια θέση στον δρόμο;», αναρωτιέται ο κ. Παπαδάκος.

Οι κάτοικοι των περιοχών αυτών στη συντριπτική πλειονότητά τους- σε ποσοστό 66%- δηλώνουν ότι ξοδεύουν από 81 έως 100- και πλέον- ευρώ τον μήνα μόνο για βενζίνη, «ποσό που εξαρτάται μεν από τις μετακινήσεις του καθενός, αλλά δεν μπορεί να είναι άσχετο και με τον χρόνο αναζήτησης πάρκιγνκ» αναφέρουν οι ειδικοί.

5-6 ευρώ η εργατοώρα
Οι συγκοινωνιολόγοι θεωρούν μάλιστα ότι το κόστος μπορεί να να είναι πολύ με γαλύτερο στην πραγματικότητα. «Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει υπεύθυνα στο ερώτημα “πόσο αξίζει ο χρόνος μας;”», επισημαίνει ο κ. Παπαδάκος. «Η συγκοινωνιακή μελέτη που συνόδευε τη κατασκευή του Μετρό πριν από δέκα χρόνια είχε υπολογίσει την αξία για μια χαμένη εργατοώρα σε ποσό μικρότερο των 2 ευρώ. Όλες οι έρευνες απο τότε έως σήμερα έχουν υιοθετήσει αυτό το ποσό. Θεωρώ ότι το κόστος σήμερα ξεπερνά τα 5 έως 6 ευρώ», συμπληρώνει. Το κόστος όμως, εκτός απο οικονομικό, είναι και περιβαλλοντικό. «Όταν ένας οδηγός ψάχνει να παρκάρει, κινείται με χαμηλή ταχύτητα, διαρκώς σταματά και ξεκινά ξανά, ενώ κινείται συνήθως σε στενούς χώρους όπου οι ρύποι δεν μπορούν να διαχυθούν. Έτσι αυτομάτως το αυτοκίνητό του καθίσταται ακόμα πιο ρυπογόνο!», αναφέρει ο περιβαλλοντολόγος κ. Φίλιππος Κυρκίτσος.


«Να επεκταθεί η ελεγχόμενη στάθμευση»

«ΩΣ ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ στο πρόβλημα μπορώ να προτείνω αυτήν τη στιγμή την ευρεία εφαρμογή της ελεγχόμενης στάθμευσης», υπογραμμίζει ο πρόεδρος του Συλλόγου Συγκοινωνιολόγων κ. Γιάννης Χανδάνος. «Όπου εφαρμόζεται, βρίσκει κανείς αμέσως θέση. Για στάθμευση τριών ωρών το μέγιστο κόστος ανέρχεται στα 6 ευρώ. Οι μόνιμοι κάτοικοι έχουν πάντα θέση. Η επέκταση της ελεγχόμενης στάθμευσης σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη έκταση θα έχει ως αποτέλεσμα να αποθαρρυνθούν πολλοί και να μην κατεβάσουν τα αυτοκίνητά τους στο κέντρο», συμπληρώνει.