[ ΑΙΧΜΕΣ ] Μια αντίφαση

ΚΑΤΑ ΓΕΝΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ, και με εξαίρεση την αναγγελία αλλαγής του εκλογικού νόμου, ο Πρωθυπουργός περιορίστηκε σε μια σύνοψη των προεκλογικών του εξαγγελιών που κατάγονται από το χαμένο νεοδημοκρατικό πρόγραμμα του 2004. Η εμφάνιση του Πρωθυπουργού στη Βουλή ήταν η αναμενόμενη. Για τους γνωστούς λόγους της κρίσης ηγεσίας, τα φώτα έπεσαν στον ηττημένο των εκλογών. Πώς τα πήγε ο κ. Παπανδρέου στη Βουλή;

Πρέπει να το πούμε απερίφραστα: ο κ. Παπανδρέου τα είπε πάρα πολύ καλά. Ωστόσο και η δική του ομιλία ήταν μια σύνοψη της προγραμματικής πρότασης του ΠΑΣΟΚ. Και εδώ βρίσκεται η διαφορά: σε αντίθεση με τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ παρουσίασε πρόγραμμα στις εκλογές του 2007. Και το πρόγραμμα ήταν συγκροτημένο, ενίοτε τολμηρό, με σαφές κεντροαριστερό στίγμα. Επιπλέον, ήταν καρπός συστηματικής συλλογικής εργασίας και σύνθεσης, όπως αρμόζει σε ένα μεγάλο προοδευτικό κόμμα εξουσίας. Σ΄ αυτό συνεισέφεραν όλα τα κορυφαία στελέχη του Κινήματος. Είναι οι ίδιοι που απειλούνται σήμερα με «εκκαθάριση».

Εδώ βρίσκεται μία από τις αντιφάσεις με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπος ο Γιώργος Παπανδρέου στην προσπάθειά του να μετακυλίσει την ευθύνη για την ήττα της 16ης Σεπτεμβρίου. Το ΠΑΣΟΚ δεν έχασε γιατί δεν είχε κάτι να πει στους πολίτες. Έχασε γιατί αφενός αυτό που είχε να πει δεν το είπε και αφετέρου γιατί η ηγεσία του, αντί να αρθρώσει πειστικό προγραμματικό λόγο, επέλεξε να αναμετρηθεί με τον αντίπαλο στο δικό του γήπεδο, δηλαδή επικεντρώθηκε στην ανάδειξη των προσωπικών χαρακτηριστικών του υποψήφιου πρωθυπουργού. Αν σ΄ αυτά προσθέσουμε ότι η κομματική οργάνωση, που είναι αλήθεια ότι δεν παραλήφθηκε το 2004 σε καλή κατάσταση, δέχθηκε μοιραία πλήγματα με το «πείραμα Ξενογιαννακοπούλου» και άλλους αυτοσχεδιασμούς (όπως η διάλυση της Νεολαίας), τότε μάλλον δεν χρειάζεται να ανατρέχουμε για αίτια της ήττας του 2007 στο νικηφόρο 1996 και στο επίσης νικηφόρο 2000.

Η καλή εμφάνιση του κ. Παπανδρέου στη Βουλή δεν υποστηρίζει το επιχείρημα με το οποίο διεκδικεί την επανεκλογή του στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ. Ο ίδιος έχει ορίσει το τίμημα της ενδεχόμενης επιβεβαίωσής του στην ηγεσία. Τα μέλη και οι φίλοι του Κινήματος θα κρίνουν στις 11 Νοεμβρίου αν αξίζει να το πληρώσουν.