Διαστάσεις Πρέπει να αρχίσουμε από το σεξ
Πίνακες που ζωγράφισε ο Αυστραλός καλλιτέχνης Πρικάσο με το πέος του και εκτίθενται από χθες στη sexpo του Γιοχάνεσμπουργκ
Το τελευταίο τεύχος του ηλεκτρονικού περιοδικού Slate είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στο σεξ. Ανάμεσα στα άλλα ενδιαφέροντα (όπως μια εικονογραφημένη ιστορία των οπισθίων ή η διδασκαλία του σεξ στα παιδιά μέσω του ΥouΤube) υπάρχουν και οι απαντήσεις μερικών σεξολόγων στην εξής ερώτηση: τι είναι αυτό που δεν μπορέσατε ποτέ να καταλάβετε στον τομέα σας; «Δεν καταλαβαίνω γιατί οι περισσότεροι άνδρες εξακολουθούν να γνωρίζουν περισσότερα γι΄ αυτό που βρίσκεται κάτω από το καπάκι της μηχανής ενός αυτοκινήτου απ΄ όσα γι΄ αυτό που βρίσκεται κάτω από το καπάκι της κλειτορίδας. Δεν καταλαβαίνω γιατί στην εποχή μας οι γυναίκες προσποιούνται ότι έχουν οργασμό περισσότερο από ποτέ» (Ίαν Κέρνερ, συγγραφέας του βιβλίου «Εκείνη τελειώνει πρώτη, εκείνος τελειώνει μετά»).
«Δεν έχουμε κατορθώσει να καταλάβουμε γιατί η παρθενία εξακολουθεί να προσδιορίζεται αποκλειστικά σε συνάρτηση με τη διείσδυση του πέους. Να σημαίνει αυτό άραγε ότι όλες οι λεσβίες είναι ισόβιες παρθένες; Τι γίνεται με τους ομοφυλόφιλους άνδρες που δεν τους αρέσει το πρωκτικό σεξ; Πώς είναι δυνατόν στρέιτ ζευγάρια να επιδίδονται σε στοματικό έρωτα ή αμοιβαίο αυνανισμό και παρά ταύτα να ισχυρίζονται ότι διατηρούν την παρθενία μέχρι τον γάμο; Είναι αλήθεια ότι ο ρόλος της συνουσίας στην τεκνοποιία προσδίδει στην πράξη αυτή μεγαλύτερο κύρος. Στις μέρες μας όμως ο έλεγχος των γεννήσεων, ο οικογενειακός σχεδιασμός και οι τεχνολογίες αναπαραγωγής οδηγούν στη διαπίστωση ότι η συνουσία αποτελεί λιγότερο ένα μέσο για την επίτευξη ενός συγκεκριμένου σκοπού και περισσότερο έναν απολαυστικό σκοπό από μόνη της» (Εμ & Λο, συγγραφείς του βιβλίου «Οδηγός για όσους παρατούν τον σύντροφό τους ή τους παρατά αυτός»).
«Κάθε χρόνο μελετώ τις έρευνες για το σεξ για να δω τι πρόοδοι έχουν γίνει. Ο πιο καταθλιπτικός τομέας είναι αυτός που αφορά τις παθολογικές σεξουαλικές επιθυμίες: παιδοφιλία, ζωοφιλία, επιδειξιομανία, κανιβαλισμός. Καθώς δεν υπάρχει καμιά πρόοδος ως προς την κατανόηση και τη θεραπεία αυτών των καταστάσεων, οι δράστες- σχεδόν πάντα άνδρες- κλείνονται σε νοσοκομεία ή εκτίθενται στον χλευασμό της κοινωνίας» (Σάιμον ΛιΒέι, συγγραφέας του βιβλίου «Ο σεξουαλικός εγκέφαλος και η ανθρώπινη σεξουαλικότητα»).
«Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πώς οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν το σεξ με τόσο βλακώδη τρόπο. Το σεξ υπήρχε πριν από τον γάμο. Το σεξ υπήρχε πριν από τη θρησκεία. Όλοι οι ανθρώπινοι πολιτισμοί και όλες οι ιδιόρρυθμες θρησκείες μας οικοδομήθηκαν γύρω από το σεξ, ο στόχος τους ήταν να το ελέγξουν ή να το εξευγενίσουν. Κι όμως πολλοί θέλουν να αρχίσουν από τον πολιτισμό ή τη θρησκεία προτού προσεγγίσουν το σεξ, λες και τα πρώτα μπορούν να μας διδάξουν όλα όσα πρέπει να ξέρουμε για το δεύτερο. Λάθος. Πρέπει να αρχίσουμε από το σεξ» (Νταν Σάβατζ, συντάκτης θεμάτων γύρω από το σεξ σε εναλλακτικά περιοδικά).
LΙΝΚ:














