«Στα φάντο οι άνθρωποι βρίσκουν τον εαυτό τους»

«Οι άνθρωποι δεν προλαβαίνουν ούτε καν να κοιτάξουν τα βαθύτερα αισθήματά τους. Δεν προλαβαίνουν να πουν “σ΄ αγαπώ”, ούτε καν να κλάψουν. Μέσα στα φάντο τα βρίσκουν όλα. Βρίσκουν τον εαυτό τους. Και το χρειάζονται». Έτσι δίνει τον ορισμό του φάντο, της μουσικής και της χρησιμότητάς της στη ζωή μια διάσημη φαντίστα. Η Κάτια Γκερέιρο. Γνώριμη του ελληνικού κοινού (που συνωστίστηκε για να την ακούσει και να χειροκροτήσει πριν από τέσσερα χρόνια στο «Ηalf Νote») και μια από τις εξαιρετικές τραγουδίστριες των πορτογαλικών φάντο-όπως και η Μαρίζα ή οι Μαφάλντα Αρνό και Κριστίνα Μπράνκο, που είδαμε στην Ελλάδα. Οι οποίες έχουν δημιουργήσει ένα σαρωτικό κύμα στην Πορτογαλία.

Η Κάτια Γκερέιρο βρίσκεται ξανά στην Αθήνα, για να τραγουδήσει απόψε στις 21.00 στο Κηποθέατρο Παπάγου (Κορυτσάς) σε μια εκδήλωση στο πλαίσιο της πορτογαλικής

«Με τα φάντο τραγουδώ τα πιο ισχυρά μου συναισθήματακαι έτσι νομίζω πως μπορώ και να προσφέρω»

προεδρίας, την οποία οργανώνει η πρεσβεία της Πορτογαλίας με χορηγία του ινστιτούτου Camoes. «Ένιωσα μια σύνδεση με το ελληνικό κοινό την προηγούμενη φορά», λέει στα «ΝΕΑ». «Με αγκάλιασε με τόση θέρμη…».

Γεννημένη στη Νότια Αφρική, η 30χρονη Κάτια δεν έχει «τυπικούς λόγους» για να ασπαστεί το φάντο. Όλα άρχισαν το 2000, σε ένα αφιέρωμα στη μεγάλη των φάντο Αμάλια Ροντρίγκες. Και μερικά άλμπουμ μετά έφτασε να γίνει ένα από τα μεγάλα ονόματα του είδους. «Ένιωθα συνδεδεμένη με τον ήχο, τις μελωδίες, την ποίηση των φάντο» λέει. «Κυρίως με την ποίηση που ενέχει τη δική της μουσική. Και κάποια στιγμή ανακάλυψα ότι έχει να κάνει με την ιστορία της ζωής μου. Έτσι, τα άφησα όλα (σ.σ.: έπαιζε viola da terra σε φολκ συγκρότημα στις Αζόρες και συμμετείχε σε ροκ γκρουπ) και άρχισα να τραγουδώ φάντο… Τη ζωή μου». Η Πορτογαλία όπως και η Ελλάδα υπέφεραν από τις πυρκαγιές. Πώς μπορεί να βοηθήσει η μουσική; «Έμαθα πως ο Αντρέα Μποτσέλι θα τραγουδήσει στην Αθήνα υπέρ των πυροπαθών. Ιδού ένας τρόπος που η μουσική μπορεί να θεραπεύσει πληγές- και σε υλικό επίπεδο. Αλλά, ας μην ξεχνάμε ότι βγάζει και την ανάγκη μας να βοηθήσουμε τους άλλους…».