«Μας κατευθύνουν οι φοβίες μας»

«Κατά βάθος είμαι ακόμα ένα παιδί της πανκ με τατουάζ», δηλώνει η Αντζελίνα Τζολί στους «Sunday Τimes». Μητέρα τεσσάρων παιδιών, 32 ετών πλέον, βλέπει το μεγαλείο της ζωής παρ΄ ότι θρηνεί τον θάνατο της μητέρας της. «Είμαι αληθινά κόρη της: η αγάπη μου για τα παιδιά, οι αξίες μου και το ότι ανησυχώ για το τι συμβαίνει στον κόσμο, γύρω μας, προέρχονται από εκείνη. Υπήρξε πρότυπο για εμένα και προσπαθώ να μεγαλώσω τα παιδιά μου σύμφωνα με τον δικό της τρόπο», λέει.

Ιδιαίτερη είναι όμως και η σχέση της με τον Μπραντ Πιτ. Αφού το… έπος «Μπραντζελίνα», δηλαδή η ζωή όλης της οικογένειας ΠιτΤζολί, απασχολεί καρέ καρέ τους παπαράτσι που τους ακολουθούν από την Ινδία και το Πακιστάν μέχρι τη Νέα Υόρκη και τις Κάννες. Εκεί όπου η Τζολί και ο Πιτ εμφανίστηκαν για την παρουσίαση της ταινίας «Α Μighty Ηeart», στην οποία εκείνος είναι παραγωγός και εκείνη πρωταγωνίστρια. Βασίζεται μάλιστα στο βιβλίο της δημοσιογράφου Μαριάν Περλ, η οποία γράφει για την απαγωγή και τη θανάτωση από ισλαμιστές τρομοκράτες το 2002 του συζύγου της, Ντάνιελ, ανταποκριτή της εφημερίδας «Wall Street».

Η Αντζελίνα γνωρίστηκε με την Περλ μέσω των παιδιών τους, όταν κανόνισαν ένα ραντεβού για να παίξουν μαζί. Οι μαμάδες λοιπόν απέκτησαν οικειότητα και σύντομα έγινε η πρόταση η Τζολί να ενσαρκώσει την Περλ στην ταινία του Μάικλ Γουίντερμποτομ.

«Ένα από τα πράγματα που με τράβηξαν ήταν η ιδέα του “μείγματος” πολιτισμών. Όταν έγινε γνωστή η εξαφάνιση του Ντάνιελ, στο σπίτι τους στο Καράτσι συγκεντρώθηκαν άνθρωποι διαφορετικών εθνικοτήτων για να εξιχνιάσουν την υπόθεση.

Συνήθως μας κατευθύνουν οι φοβίες μας και βιαζόμαστε να κρίνουμε ο ένας τον άλλον. Κι εδώ έχεις μια υπόθεση κι ένα σπίτι γεμάτο από Ινδουιστές, Χριστιανούς, Εβραίους, Βουδιστές, Μουσουλμάνους που όλοι μαζί προσπαθούν να βοηθήσουν κάποιον με διαφορετικές πολιτισμικές καταβολές.

Αλλά και ο τρόπος με τον οποίον η Μαριάν χειρίστηκε την υπόθεση είναι απίστευτος. Λίγες ημέρες μετά τον θάνατο του Ντάνιελ βγήκε και είπε πως αγαπά το Πακιστάν, γιατί υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι σαν κι εκείνη που υποφέρουν και συμπάσχουν», τονίζει η Αντζελίνα.

Η πρέσβειρα καλής θέλησης των Ηνωμένων Εθνών και επίτροπος για τους πρόσφυγες που τα μάτια της γέμισαν δάκρυα στα ταξίδια της στην Καμπότζη και τη Σιέρα Λεόνε λέει, σαν να απευθύνεται και στον εαυτό της: «Δεν ωφελούν σε τίποτα τα δάκρυα. Πρέπει να είσαι συγκροτημένος και να προσπαθήσεις να κάνεις κάτι».