Μαγική βραδιά

Bραδιά ονείρου η χθεσινή για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ούτε οι ιταλικές ή οι ισπανικές ομάδες σε περιόδους πλήρους ακμής δεν κατάφεραν τόσες νίκες όσες οι δικοί μας εκπρόσωποι στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Μιλάμε για αληθινή προέλαση και κατάκτηση βαθμών που έχουμε απόλυτη ανάγκη ώστε να αναρριχηθούμε στον σχετικό πίνακα και να βελτιώσουμε τη θέση μας. Πέντε στα πέντε!

Τα πλέον τρανταχτά παραδείγματα, ασφαλώς, είναι η Λάρισα και ο Πανιώνιος.

Από τα ρόδα βγαίνουν αγκάθια και στο «Πανθεσσαλικό» τα κρατούσε η Λάρισα και όχι η Μπλάκμπερν (με το προσωνύμιο «ρόδα»). Η ευρωπαία Λάρισα και ο επίσης θριαμβευτής Πανιώνιος, άφησαν πληγές στους αντιπάλους τους. Όχι μόνο δεν αστειεύονται, αλλά με όσα έδειξαν χθες, παραδίδουν μεγάλο μάθημα στους ισχυρούς του ποδοσφαίρου μας.

Η ΑΕΛ και ο Πανιώνιος διαθέτουν όλα τα συστατικά που επιμένουν να αγνοούν οι οι κορυφαίοι του πρωταθλήματός μας. Δυνατές διοικήσεις (Πηλαδάκης και Τσακίρης) που αρέσκονται να επενδύουν σταδιακά και έχουν μακροπρόθεσμο στόχο την κατασκευή σύγχρονων γηπέδων. Προπονητές (Δώνης και Λίνεν), οι οποίοι παραμένουν καιρό σε κάμπο και πλατεία. Αμφότεροι δημιουργούν ομοιογενή σύνολα, όταν οι «μεγάλοι» αναζητούν σωτήρες από το εξωτερικό και αλλάζουν τους κόουτς σαν τα πουκάμισα. Μεγάλη μαγκιά του Δώνη; Πριν από το χθεσινό ματς είπε πως δεν θα προσαρμόσει τη Λάρισα στο παιχνίδι της Μπλάκμπερν! Και τσαλάκωσε το προφίλ των πάσης φύσεως «φωστήρων». Γιατί αυτοί κάνουν αποστολές, βλέπουν τον εκάστοτε αντίπαλο και ψάχνουν τρόπο να τον αχρηστεύσουν. Αντί να βελτιώσουν τη δική τους ομάδα, ασχολούνται με αλλότρια.

Η ΛΑΡΙΣΑ δεν φοβήθηκε το πρωτάθλημα από το οποίο προέρχεται η Μπλάκμπερν. Ούτε ο Πανιώνιος το Σαμπιονά. Αυτές είναι δικαιολογίες για τους μέτριους. Τι σημασία έχει το αγγλικό ή το γαλλικό; Περπατά η ομάδα; Νικάς. Τρικλίζει; Ψάχνεσαι και ανακαλύπτεις άλλοθι. Χθες, καταρρίφθηκε επίσης το επιχείρημα όσων λένε πως οι δικές μας ΠΑΕ είναι ανέτοιμες. Η Λάρισα και ο Πανιώνιος με μόνο ένα ματς στα πόδια των παικτών τους, έκαναν φύλλο και φτερό την Μπλάκμπερν και τη Σοσό που αγωνίζονται από τις αρχές Αυγούστου.

ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ, ο Μπακαγιόκο έστω και αν δεν διανύει την πρώτη του νιότη, ξεχωρίζει. Γιατί και στο ποδόσφαιρο, ό,τι πληρώνεις παίρνεις. Ο Μπακαγιόκο με θητεία σε «ποιοτικά» πρωταθλήματα της Ευρώπης, έδωσε ρέστα με το εκπληκτικό του γκολ. Οι υπόλοιποι, ας συνεχίσουν το σκάουτινγκ και την αναζήτηση θησαυρού σε κάθε γωνιά της γης. Οποίος δεν θέλει να ζυμώσει, κοσκινίζει συνέχεια…

ΤΟ ωραίο είναι πως στον Βόλο η ΑΕΛ πετυχαίνει γκολ μόνο με τους αλλοδαπούς μεσοκυνηγούς της. Κόζλεϊ και Αντσουέ στον τελικό του κυπέλλου, Μπακαγιόκο και Κλέιτον χθες με την Μπλάκμπερν για το ΟΥΕΦΑ.

ΣΤΗΝ ΑΕΚ κάποτε πρέπει να αντιληφθούν (ο Φερέρ, κυρίως) τι πάστα παίκτης είναι ο Ντάνιελ Τόζερ. Ο Ούγγρος, βασικός στην Εθνική της πατρίδας του, δεν γίνεται να γυαλίζει μόνιμα τον πάγκο της ΑΕΚ. Με το που μπήκε στο παιχνίδι, έδωσε ποιότητα και μοίρασε δύο γκολ. Με έξοχες σέντρες σε Ριβάλντο και Κονέ. Αν έχει καλύτερο πασέρ η ΑΕΚ, να το μάθουμε. Αλλά κανείς δεν είναι σαν τον Τόζερ. ΕΣΤΩ και αν βρίσκεται ελάχιστες ημέρες στην ΑΕΚ και ακόμη δεν γνωρίζει καλά καλά τα ονόματα των συμπαικτών του, ο Μάχο κέρδισε τη φανέλα του βασικού στο χθεσινό ματς εναντίον της Ζάλτσμπουργκ. Ο Φερέρ σταματά- κατά τα φαινόμενα- τους πειραματισμούς και εμπιστεύεται τον Αυστριακό κίπερ. Μάλλον η υπομονή του τεχνικού εξαντλήθηκε και βαρέθηκε να βλέπει άστοχες εξόδους και λάθη στις πάσες με τα πόδια από τον (πολυδιαφημισμένο) Μορέτο.

ΠΟΙΟ ήταν το μεγαλύτερο σκορ την πρώτη αγωνιστική του Τσάμπιονς Λιγκ; Από τρία γκολ δέχθηκαν Λυών και Σεβίλλη. Και αν οι Γάλλοι κάπου δικαιολογούνται γιατί έπαιζαν με τη σπουδαία Μπαρτσελόνα, η συντριβή της Σεβίλλης στο Λονδίνο προκάλεσε αίσθηση. Η Άρσεναλ, μολονότι προελαύνει στην Αγγλία, δεν είναι δα και μεγαθήριο. Τι αποδεικνύεται; Η Σεβίλλη που φιλοδώρησε με συνολικά έξι γκολ την ΑΕΚ, δεν είναι άτρωτη. Ούτε ομάδα- τρένο που θα πάει «περίπατο» μέχρι τα ημιτελικά ή τον τελικό της διοργάνωσης. Έχει αδυναμίες και κενά, όπως υπάρχουν παντού. Αρκεί να μην τη φοβηθεί ο αντίπαλος και να την «κατασκοπεύσει» σωστά. Ο Φερέρ δεν το έκανε. Και μετά τις ήττες, παρουσιάστηκε η Σεβίλλη περίπου ως… διαπλανητική ομάδα.