Μάθε παιδί μου γράμματα…

«Μπορεί να το βλέπετε και να ντρέπεστε, αλλά αυτό το ερείπιο στη γωνία Αχαρνών και Μάγερ, που χρησιμοποιούσαμε τα πέντε προηγούμενα χρόνια, είχε καλύτερες αίθουσες από το τωρινό μας σχολείο».

Το νέο κτίριο του 2ου Γενικού Λυκείου Αθηνών είναι μια 6ώροφη πολυκατοικία με αίθουσες γραφείων επί της οδού Μιχαήλ Βόδα, οι οποίες- όπως αποκαλύπτει ο Γιώργος, μαθητής της Γ΄ τάξης – «δεν μπορούν να χωρέσουν πάνω από 10 μαθητές». «Κυλικείο δεν έχουμε και επειδή οι τουαλέτες είναι μόνο δύο, αναγκαζόμαστε και πηγαίνουμε στα γύρω μαγαζιά και καταστήματα την ώρα του διαλείμματος. Αυτό δεν συνέβαινε στο παλιό μας σχολείο που κρίθηκε επικίνδυνο», προσθέτει ο συμμαθητής του Γιάννης, ενώ ολόκληρη η παρέα εκδηλώνει με κάθε τρόπο τη δυσαρέσκειά της. «Και να τα γράψετε αυτά, καλύτερα σχολεία δεν θα φτιάξουν. Η Αθήνα είναι μια άσχημη πόλη και δεν μπορεί παρά και τα σχολεία της να είναι άσχημα», συμπληρώνει ο Κώστας.

Ωστόσο, η κ. Δήμητρα Τσολάκη, η οποία διατηρεί καφετέρια στη Μιχαήλ Βόδα, υποστηρίζει

ΑΣΧΗΜΙΑ…

«Η Αθήνα είναι μια άσχημη πόλη και δεν μπορεί παρά και τα σχολεία της να είναι άσχημα», λένε οι μαθητές

πως τα σχολεία είναι όπως τα ξενοδοχεία: «Είναι και τα σχολεία πρώτης, δεύτερης και τρίτης κατηγορίας σαν τα ξενοδοχεία. Αν έχεις να πληρώσεις, πηγαίνεις τα παιδιά σου σε τριών και τεσσάρων αστέρων, με γήπεδα τένις, πισίνες, θέατρα και κινηματογράφους».

Αυλίτσα μια σταλιά
Απέναντι από το καφενείο της κ. Τσολάκη είναι το 35ο Νηπιαγωγείο που στεγάζεται στο ισόγειο του λυκείου και είναι ολοήμερο. «Βλέπετε ότι η αυλή του μοιάζει με πεζοδρόμιο και είναιδεν είναι δύο μέτρα. Μόλις φέτος βάλανε τέντα στη μια μεριά, για να έχουν λίγο ίσκιο τα πιτσιρίκια», λέει ο κ. Δημήτρης Νικολαΐδης.

Ο κ. Παναγιώτης Αρβανίτης περιμένει έξω από το 70ό Δημοτικό Σχολείο τον 8χρονο γιο του να σχολάσει. «Πήγα κι εγώ στο ίδιο σχολείο και δεν έχει αλλάξει τίποτε τα τελευταία τριάντα χρόνια. Η ίδια αυλή και οι ίδιες αίθουσες με τότε, όμως δεν με πειράζει τόσο η κτιριακή υποδομή όσο το φαγητό που δίνουν στα παιδιά. Πέρσι το κυλικείο δεν είχε καθόλου φρούτα και γιαούρτια, ενώ υπήρχε σχετικός κανονισμός. Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα, πιστεύω, είναι οι τουαλέτες, που επίσης δεν έχουν αλλάξει εδώ και 30 χρόνια και δεν εξυπηρετούν τα παιδιά, τα οποία περιμένουν να σχολάσουν για να πάνε σπίτι τους».

Υπόγειο νηπιαγωγείο
Στο ίδιο συγκρότημα στεγάζεται σε δύο αίθουσες και το 27ο Νηπιαγωγείο. Το ολοήμερο είναι υπόγειο, ενώ η αίθουσα του ημερήσιου σχολείου δεν ξεπερνά τα 20 τετραγωνικά μέτρα. «Προτιμήσαμε στενά παρά υπόγεια και αναγκάζομαι να έρχομαι ενδιάμεσα από τη δουλειά μου για να παίρνω τη μικρή από το νηπιαγωγείο», λέει η μητέρα της 5χρονης Κατερίνας, ενώ η διευθύντρια του νηπιαγωγείου κ. Φιλιώ Νικολούδη μάς ενημερώνει ότι επειδή είναι μικρή η αίθουσα, δέχονται εκεί μόνο 18 νήπια.

«Το μη χείρον βέλτιστον. Το κτίριο δεν είναι καλό, αλλά οι δάσκαλοι είναι υποδειγματικοί», επισημαίνει η κ. Ντορέτα Κολοκοτρώνη για το 54ο Δημοτικό Σχολείο, που συστεγάζεται με το 55ο και δύο εσπερινά λύκεια. «Μπορεί τα παιδιά να βγαίνουν εναλλάξ στα διαλείμματα για να χωρέσουν και οι αίθουσες να ΄ναι παλιές, αλλά οι δάσκαλοι προσέχουν τα παιδιά και τα περισσότερα αριστεύουν και μπαίνουν εύκολα στο πανεπιστήμιο. Το Δημοτικό είναι η βάση της εκπαίδευσης και σημασία έχει η διδασκαλία και όχι το περιβάλλον», τονίζει.

Δεν έχουν ωστόσο την ίδια γνώμη οι γονείς άλλων σχολείων, που μέσω του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων αγωνίζονται για να βελτιωθούν τα σχολικά κτίρια και ο περιβάλλων χώρος τους.

«Τα σχολεία στου Παπάγου είναι από τα πιο ικανοποιητικά στην Αττική, αλλά πάντα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Το 1ο Δημοτικό Σχολείο είναι άρτιο, αλλά υπάρχει έλλειψη χώρων στο 2ο και το 3ο Δημοτικό Σχολείο, τα οποία επίσης θα έπρεπε να βαφτούν. Τα δύο δημοτικά που συστεγάζονται δεν έχουν αίθουσα εκδηλώσεων και θέατρο, ούτε εργαστήριο Φυσικής και Χημείας. Τα λύκεια πάντως δεν αντιμετωπίζουν σοβαρό κτιριακό πρόβλημα, αλλά δεν έχουν σχολικό φύλακα και αυτό προβληματίζει τους γονείς», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Ευτυχία Μοσχάκη, δημοτική σύμβουλος και μητέρα δύο αγοριών. Στη Φιλοθέη, την Κηφισιά, του Παπάγου, το Μαρούσι, τη Βούλα, αλλά και στο Μοσχάτο, τον Βύρωνα και τον Υμηττό υπάρχουν σχολικά κτίρια που στεγάζουν χωρίς προβλήματα τους μαθητές.