[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Κακός… χειμώνας

Καλώς ήλθατε, καλοί μου Αθηναίοι. Είμαστε και πάλι όλοι εδώ. Σεμνά και ταπεινά, μαζευτήκαμε μετά τις διακοπές μας στα «κλουβιά» μας και η αυλαία του δράματος άνοιξε. Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου, και η κακή ημέρα από το πρωί φαίνεται.

Ψυχρολουσία νούμερο ένα: κυκλοφοριακό κομφούζιο. Οι χρόνοι ύπαρξής μας εντός του αμαξιού επιμηκύνθηκαν και πάλι, ως διά μαγείας. Μας δίνω κάτι λιγότερο από δύο 24ωρα για να μας σπάσουν τα νεύρα, γυρνώντας στους γνώριμους χειμερινούς ρυθμούς (κάπου τόσο διαρκούν συνήθως τα αποθέματα της καλοκαιρινής ηρεμίας). Έπειτα, επιστρατεύονται τα όπλα: κόρνες, φάσκελα, βωμολοχίες…

Ψυχρολουσία νούμερο δύο: Τι ζητάς; Έναν καφέ για να ανοίξει το μάτι και να πάρει μπρος ο εγκέφαλος. Ο συνωστισμός όμως δεν αφήνει τον καφετζή του γραφείου να σου κάνει το χατίρι. Καλή υπομονή και καλό… χειμώνα. Συμβουλή: ο καφετζής δεν μας φταίει σε τίποτα…

Ψυχρολουσία νούμερο τρία: ουρές σχηματίζονται παντού! Σε τράπεζες, σε εφορίες, στα εξωτερικά ιατρεία… Μια απλή υπόθεση του τετάρτου, διαρκεί μία ώρα (και βάλε μερικές φορές). Ο αυτοέλεγχος γίνεται λεπτό με το λεπτό δύσκολη υπόθεση. Η αυτοσυγκράτηση όμως μάς φέρνει πιο κοντά στον στόχο μας – αν και οι φωνές συνοδεία απειλών πιάνουν συχνάπυκνά.

Ψυχρολουσία νούμερο τέσσερα: διασκέδαση υπό προϋποθέσεις. Ποια είναι η προϋπόθεση; Καλός προγραμματισμός και όποιος προλάβει. Τα τραπέζια πλέον δεν σε περιμένουν να καθήσεις και να απολαύσεις γκουρμέ πιάτα. Αντιθέτως, σού «κάθονται» μόνον αν έχεις κάνει κράτηση. Όσο για τις μεταμεσονύκτιες εξόδους, το πάτα με να σε πατώ ολοκληρώνει το σκηνικό.

Άντε και καλό μας χειμώνα! (σημειωτέον: όχι δηλαδή πως προβλέπεται, γι΄ αυτά και άλλα πολύ σοβαρότερα).