[ ΑΙΧΜΕΣ ] Η μάχη με το ημερολόγιο

Σαν πρόωρα χελιδόνια, οι δημοσκοπήσεις ήρθαν εφέτος αυγουστιάτικες. Τις περιμέναμε, άλλωστε, με αγωνία.

Και τι μάθαμε από αυτές;

Μάθαμε ότι τον Αύγουστο μπορεί να υπάρχουν ειδήσεις (κι ας έχει γράψει ο Έκο, ένα καλοκαίρι που έλειπε διακοπές στα νησιά Φίτζι, πως τον Αύγουστο ειδήσεις δεν υπάρχουν), μπορεί τον Αύγουστο να γίνονται και δημοσκοπήσεις (κι ας υποστήριζαν το αντίθετο ως πέρυσι οι δημοσκόποι), αλλά δεν υπάρχουν πολιτικές εξελίξεις. Οι δημοσκόποι έφεραν στο φως, τέλη Αυγούστου, τα ίδια ευρήματα που είχαν ανασκάψει στα τέλη Ιουνίου. Ίδια εικόνα, ίδιοι συσχετισμοί, ίδιες απόψεις, ίδια ατζέντα. Τον Αύγουστο, οι πολίτες δεν μετέχουν της πολιτικής. Ο δημόσιος χώρος αργεί.

Συμπέρασμα πρώτο: οι δημοσκοπήσεις του Αυγούστου μας λένε λιγότερα για το αποτέλεσμα των εκλογών και περισσότερα για τους λόγους, για τους οποίους ο κ. Καραμανλής διάλεξε την 16η Σεπτεμβρίου ως ημέρα των εκλογών. Για να κάνουμε εκλογές φθινοπώρου με ατζέντα θερινής ισημερίας. Για να έχουμε εκλογές χωρίς προεκλογική περίοδο. Και για να έχουν οι πολίτες δικαίωμα ψήφου δίχως δικαίωμα συμμετοχής (ελλείψει χρόνου) στην δημόσια σφαίρα, από την οποία αποσύρθηκαν στα τέλη Ιουνίου και στην οποία δεν πρόλαβαν ακόμη να επανενταχθούν.

Συμπέρασμα δεύτερο: Για τα κόμματα της αντιπολίτευσης, το στοίχημα είναι, πριν δώσουν την μάχη των ιδεών (τους), να κερδίσουν την μάχη με το ημερολόγιο. Και το ρολόι…