Αδιάφορη αγορά

Λίγες ημέρες πριν από την ολοκλήρωση της πιο μακράς μεταγραφικής περιόδου του ελληνικού ποδοσφαίρου (χωρίς να υπολογίζεται η τακτική της ταχυδρομικής θυρίδας) και είναι φανερό ότι μας έλειψαν τα ντέρμπι για την απόκτηση παικτών.

Οι θεωρητικά μεγάλοι (και όχι μόνο) φαίνεται ότι αγνόησαν την εγχώρια αγορά και προτίμησαν να ψωνίσουν κυρίως από την αλλοδαπή, ενώ παράλληλα ήταν ιδιαίτερα προσεκτικοί στις κινήσεις τους ώστε σε καμία των περιπτώσεων δεν έπεσαν ο ένας πάνω στον άλλο.

Οι «εμφύλιοι» που θυμόμαστε από τις μεταγραφές του Μαύρου, του Αναστόπουλου, του Σαραβάκου, ανήκουν πλέον στο παρελθόν και έχουμε χρόνια να δούμε κάτι ανάλογο στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Συμπτωματικά οι τρεις μεγάλες δόξες του ποδοσφαίρου μας προέρχονταν από τον Πανιώνιο, στον οποίο ανήκει και ένας σύγχρονος ποδοσφαιριστής που συγκέντρωσε το ενδιαφέρον των ομάδων αλλά δεν άλλαξε φανέλα.

Ο λόγος για τον Νίκο Σπυρόπουλο τον οποίο ήθελαν και οι τρεις, με πιο έντονο ενδιαφέρον να εκδηλώνεται από την πλευρά του Ολυμπιακού, αλλά ο Πανιώνιος του Κώστα Τσακίρη δεν λέει πλέον εύκολα το «ναι» στα (λίγα) εκατομμύρια των ισχυρών και κάνει τη δική του αντίσταση.

Κι αναφέρουμε τον Σπυρόπουλο ως ενδεικτικό παράδειγμα γιατί και οι τρεις μνηστήρες του τίτλου πήραν παίκτη για τη συγκεκριμένη θέση του αριστερού άκρου της άμυνας, Πρώτη ξεκίνησε η ΑΕΚ που απέκτησε από την Ισπανία τον Αργεντινό Αρουαμπαρένα, έναν έμπειρο παίκτη ενώ από την ίδια βιτρίνα έδωσε τη λύση και στο δικό του πρόβλημα ο Ολυμπιακός. Οι «ερυθρόλευκοι» ξόδεψαν δυόμισι εκατομμύρια ευρώ για να ελευθερώσουν από τη Ρεάλ Μαδρίτης τον Ραούλ Μπράβο και να τονώσουν την αριστερή τους πλευρά που μετά την αποχώρηση του Γρηγόρη Γεωργάτου είχε ανάγκη από ενίσχυση. Ο Παναθηναϊκός είναι αλήθεια ότι μπήκε τελευταίος στον χώρο (για τη συγκεκριμένη θέση) κι αυτό το έκανε λόγω ανάγκης. Ο τραυματισμός του Σέριτς δημιούργησε πρόβλημα αλλά οι «πράσινοι» προτίμησαν τη λύση από τα παλιά και ο Τάκης Φύσσας (που είχε ξεκινήσει συμπτωματικά κι αυτός από τον Πανιώνιο) έγινε και πάλι κάτοικος Παιανίας.

ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ ότι η ελληνική αγορά δεν συγκέντρωσε το ενδιαφέρον των αγοραστών είτε γιατί δεν συγκίνησε με το εμπόρευμα της είτε γιατί οι τιμές της κρίθηκαν ασύμφορες. Γιατί οι σκάουτερ των μεγάλων ομάδων έφεραν τους παίκτες από το εξωτερικό χωρίς να τους ξέρουμε, τους χρέωσαν όσο τους χρέωσαν και από κει και πέρα θα περιμένουμε να τους δούμε μέσα στο γήπεδο.

Είχαμε βέβαια κάποιες εσωτερικές μετακινήσεις τις οποίες δεν μπορούμε να αγνοήσουμε αλλά αυτές έγιναν με τους ποδοσφαιριστές να έχουν την ελευθέρας στα χέρια τους. Ο διάσημος Ριβάλντο μετά το επεισοδιακό διαζύγιό του με τον Ολυμπιακό, θα συνεχίσει την καριέρα του στα ελληνικά γήπεδα φορώντας τη φανέλα της ΑΕΚ ενώ και ο Ολυμπιακός έφερε πίσω τον Παρασκευά Άντζα από την Ξάνθη και πήρε για δοκιμή τον τερματοφύλακα του ΟΦΗ Μιχάλη Σηφάκη. Κι ο Παναθηναϊκός πήρε τερματοφύλακες από την εγχώρια αγορά. Τον Μάλαρτζ από την Ξάνθη και τον Καρνέζη από τον ΟΦΗ, ενώ ο Γιώργος Καραγκούνης επαναπατρίστηκε από την Πορτογαλία.

ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ; Αυτοί και αν έκαναν τις αγορές τους από το εξωτερικό. Μόνο η Εθνική Νέων πρόλαβε να τραβήξει τα βλέμματα με τις εμφανίσεις της στα γήπεδα της Αυστρίας και έτρεξαν όλοι να πάρουν παίκτες. Λες και πριν από το συγκεκριμένο τουρνουά δεν έπαιζαν μπάλα αυτά τα παιδιά. Ή δεν ισχύει ο κανονισμός της ΟΥΕΦΑ σύμφωνα με τον οποίο στις επόμενες περιόδους θα πρέπει να έχεις τρεις και τέσσερις παίκτες σε αυτήν την ηλικία.

Για όλα αυτά μία είναι η συνήθης πρακτική των ελληνικών ομάδων: Το τρέξιμο της τελευταίας στιγμής…