«Παίρνω δύναμη από την προσφορά»

«Δεν είχα ενημερώσει κανέναν από την οικογένειά μου για τη συμμετοχή μου στις αποστολές, γιατί ήμουν σίγουρη πως η αντίδρασή τους δεν θα ήταν θετική. Τους τηλεφώνησα, αμέσως μόλις έφτασα στη Γάζα και απλώς τους το ανακοίνωσα. Η αλήθεια είναι ότι σοκαρίστηκαν μόλις το έμαθαν!».

Η 43χρονη σήμερα Ειρήνη Παπαναστασίου είχε πάντα τη διάθεση να προσφέρει στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη και, μάλιστα, είχε δοκιμάσει και παλαιότερα και με άλλες ανθρωπιστικές οργανώσεις. Ήταν το 2003, όταν άφησε μια πολύ καλή θέση ως μηχανικός πληροφορικής προκειμένου να συμμετάσχει στην πρώτη της αποστολή με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα στη Γάζα. Έκτοτε, έχει βρεθεί επίσης, στη Ζάμπια, το Κονγκό και το Σουδάν, όπου, μάλιστα, ήταν και βοηθός επικεφαλής της αποστολής. Η ιδέα της συμμετοχής της στην οργάνωση δεν αγκαλιάστηκε από το οικείο περιβάλλον της για πολλούς λόγους: «Αρχικά έχουν την ιδέα ότι διατρέχεις κινδύνους για τη ζωή σου και το αντιμετώπισαν σα μια τρέλα. Και, βέβαια, το να εγκαταλείψεις μια τόσο καλή θέση καριέρας, όπως έκανα εγώ, είναι δύσκολο να ερμηνευτεί στο μυαλό όλων». Ωστόσο,

ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΣΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 40 ΧΩΡΕΣ

Το ελληνικό τμήμα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα άρχισε τη δράση του το 1990 και μέχρι σήμερα έχει συμμετάσχει σε προγράμματα σε πάνω από 40 χώρες

δεν τους αδικεί για αυτήν τους τη στάση, αφού, όπως παραδέχεται και η δική της πρώτη σκέψη περιείχε επίσης το συναίσθημα του φόβου.

«Από την πρώτη εικόνα που αντίκρυσα, αναρωτήθηκα αν τελικά είχα τη δύναμη να το κάνω. Αυτή η σκέψη, όμως, κράτησε μόνο για λίγα δευτερόλεπτα. Αμέσως το ξεπέρασα κι έτσι έμεινα εκεί για έναν ολόκληρο χρόνο». Πέρα από την επιθυμία της να προσφέρει στους ανθρώπους, η κ. Παπαναστασίου είχε την ευκαιρία να ικανοποιήσει και εσωτερικές της επιταγές. «Ήθελα να φύγω από μια κοινωνία άκρως ανταγωνιστική και υλιστική και να βρεθώ σε μια κοινωνία συναγωνιστική και συμμέτοχη στην εξεύρεση λύσεων στα σοβαρά προβλήματα των ανθρώπων». Η ίδια από τότε έχει σταματήσει να εργάζεται και έχει αφιερωθεί ολοκληρωτικά στους σκοπούς της οργάνωσης. Με το που επιστρέφει από μια αποστολή, αμέσως προετοιμάζεται για την επόμενη και, μάλιστα, αυτήν την περίοδο αναμένει ειδοποίηση προκειμένου τους επόμενους μήνες να αναχωρήσει για το Ιράκ ή το Αφγανιστάν. Παράλληλα, συμβουλεύει όσους ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν «να το δοκιμάσουν ανεπιφύλακτα με ανοικτά τα μάτια της ψυχής τους. Η ικανοποίηση που θα λάβουν είναι ανεκτίμητη».


«Πλουτίζω και η ίδια ως άνθρωπος»

«ΤΟ ΝΑ ΘΥΣΙΑΖΕΙΣ την προσωπική σου ζωή ή την εργασία σου για να συμμετάσχεις σε μια αποστολή είναι δύσκολη και επίπονη απόφαση, ωστόσο, η ενέργεια και η ικανοποίηση που παίρνεις από τις διαρκείς προκλήσεις που συναντάς, δε μπορεί να εκτιμηθεί». Η 32χρονη ψυχολόγος Κωνσταντίνα Μπουγονικολού, από τα Σαβάλια Ηλείας, έχει συμμετάσχει σε δύο αποστολές από το 2004 σε Αρμενία και Ζιμπάμπουε, ενώ, όπως μας δήλωσε, λόγω γραφειοκρατικών κωλυμάτων δεν βρίσκεται ήδη στο Βόρειο Σουδάν. «Από στιγμή σε στιγμή περιμένω να χτυπήσει το τηλέφωνό μου και θα είμαι εκεί», δηλώνει. Ο εθελοντισμός υπήρχε στη ζωή της και πριν από τη γνωριμία της με τους ΓΧΣ, καθώς είχε σχετική δράση σε πολλούς φορείς εντός των συνόρων, σε προγράμματα υποστήριξης, ωστόσο, η συμμετοχή σε αποστολές, όπως αυτή στη Ζιμπάμπουε, για το πρόγραμμα για την πρόληψη και τη θεραπεία του ΑΙDS ήταν κάτι το μοναδικό. Μάλιστα, η ίδια έχει ζητήσει από την οργάνωση να μη μένει περισσότερο από τρεις- τέσσερις μήνες εκτός αποστολών και ήδη η μικρή τελευταία καθυστέρηση την κάνει να ανυπομονεί ακόμα περισσότερο. Πλέον, με τον σύντροφό της, ο οποίος είναι επίσης εθελοντής, φιλοδοξούν να ακολουθήσουν τις επόμενες αποστολές μαζί. «Αισθάνομαι ότι πλουτίζω και η ίδια ως άνθρωπος. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι ότι ενδεχομένως να παίρνω περισσότερα από όσα προσφέρω», εξομολογείται.

[ ΙΝFΟ]

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα παρέχουν στους εθελοντές μηνιαία αποζημίωση ύψους 700 ευρώ, ιδιωτική ασφάλεια υγείας και ζωής για το διάστημα που συμμετέχουν στις αποστολές, καθώς και κάλυψη εξόδων μετακίνησης, διαμονής και διατροφής. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν στα γραφεία της οργάνωσης Ξενίας 15 Αθήνα, ή στην ιστοσελίδα www.msf.gr και την ηλεκτρονική διεύθυνση forrmissions@msf.gr

«Δεν θα άφηνα τα πάντα αν δεν πίστευα στην ουσία της αποστολής»

«Ο ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ δεν απευθύνεται μόνο σε ανθρώπους χωρίς επαγγελματικές υποχρεώσεις».

Με αυτή τη σκέψη ο κ. Δημήτρης Υψηλάντης, αρχιτέκτων μηχανικός από τη Θεσσαλονίκη, υπέβαλε την παραίτησή του από τη θέση του στο τμήμα Διατηρητέων Κτιρίων του υπουργείου Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, στη Μυτιλήνη, προκειμένου να ακολουθήσει ως υποστηρικτικό προσωπικό την αποστολή των Γιατρών χωρίς Σύνορα στη Ζάμπια.

«Με έγγραφό μου είχα ζητήσει από την υπηρεσία μου να μου χορηγηθεί η προβλεπόμενη και από τον νόμο εξάμηνη άδεια και, μάλιστα, άνευ αποδοχών, προκειμένου να συμμετάσχω στην αποστολή. Παρόλα αυτά, μου αρνήθηκαν επικαλούμενοι υπηρεσιακές ανάγκες. Αυτό, ουσιαστικά, με ανάγκασε σε παραίτηση, αφού τίποτα δε μπορούσε να υπερκεράσει την επιθυμία μου να ακολουθήσω τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα». Ο κ. Υψηλάντης, μάλιστα, πρόσφατα είχε καταθέσει τα χαρτιά του, όπως έχει το δικαίωμα ύστερα από 6 χρόνια υπηρεσίας, σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, όπου τοποθετήθηκε σε υπηρεσία της Νομαρχίας Μεσσηνίας, θέση, την οποία επίσης εγκαταλείπει, ώστε να βρεθεί στη Ζάμπια.

Ήδη έχει λάβει μέρος στην απαιτούμενη εκπαίδευση για να κριθεί η ικανότητά του να συμμετάσχει και πλέον έχει έτοιμες τις βαλίτσες για αναχώρηση. «Για την επιλογή μου δεν μετανιώνω με τίποτα. Δεν θα τα άφηνα όλα, ούτε θα αναλάμβανα το κόστος, οικονομικό και ψυχολογικό, αν δεν πίστευα στην ουσία της αποστολής»