[ Δρόμοι ]

Οι πρώτοι…
… άνθρωποι, όταν πήραν την απόφαση να φύγουν από την Αφρική, πριν από 60.000 χρόνια, δεν μπορούσαν φυσικά να φανταστούν τι θα επακολουθούσε. Οι αρχαίοι Έλληνες όμως ήξεραν καλά τι έκαναν με τις εκστρατείες τους στον Εύξεινο Πόντο, την Τρωάδα και τα παράλια της Μεγάλης Ελλάδας. Όπως ήξερε και ο Μάρκο Πόλο, όταν άνοιγε νέους εμπορικούς δρόμους προς Ανατολάς. Την εποχή των εξερευνήσεων διαδέχθηκε η εποχή της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού, όταν οι μεγάλες δυνάμεις κατακτούσαν με τη βία νέες αγορές. Τι θέλουμε να πούμε με όλα αυτά; Πως, ουσιαστικά, με τη λέξη παγκοσμιοποίηση περιγράφουμε σήμερα κάτι πολύ παλιό. Με μια διαφορά. Το διαφορετικό…
… σήμερα είναι οι τεράστιες τεχνολογικές δυνατότητες, γράφει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Γέιλ Ναγιάν Τσάντα στο βιβλίο του «Δεμένοι μαζί». Το 1453, ο Πάπας έκανε σαράντα μέρες να μάθει την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Το 2001 είδαμε την πτώση των δίδυμων πύργων της Νέας Υόρκης από την τηλεόραση ακριβώς τη στιγμή που γινόταν. Κατά τα άλλα δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στη συμπεριφορά των ιεραποστόλων, των στρατιωτών, των τυχοδιωκτών και των εμπόρων που συνήθως πρωτοστατούν στις εκστρατείες για την κατάκτηση νέων αγορών. Ούτε στη συμπεριφορά μερικών επιχειρήσεων. Υπάρχουν πολυεθνικές που έχουν τα χέρια τους βαμμένα με αίμα, αμερικανικές επιχειρήσεις που χρηματοδοτούν Κολομβιανούς παραστρατιωτικούς για να σκοτώνουν συνδικαλιστές. Για πρώτη φορά, συγγενείς των θυμάτων πέτυχαν να ασκηθεί δίωξη εναντίον μερικών από αυτές τις επιχειρήσεις στις ΗΠΑ. Ανάμεσά τους διακρίνονται οι συνήθεις ύποπτες: Drummond, Chiquita, Εxxon Μobil, Chevron, Τexaco, Del Μonte, Citigroup, Βank of Αmerica, Coca Cola.

Ο αμερικανικός…
… κολοσσός του άνθρακα Drummond κατηγορείται ότι διέταξε τη δολοφονία συνδικαλιστών. Μάρτιος του 2001 στην Κολομβία. Ένα λεωφορείο γεμάτο ανθρακωρύχους μόλις έχει αναχωρήσει από το ορυχείο Λα Λόμα, όταν το σταματούν μερικοί ένοπλοι. Κατεβάζουν κάτω δύο από τους αρχηγούς του συνδικάτου των ανθρακωρύχων. Τον έναν τον σκοτώνουν επί τόπου και τον άλλον αφού πρώτα τον βασανίζουν. Έξι μήνες αργότερα, ένας ακόμη συνδικαλιστής δολοφονείται με τον ίδιο τρόπο. Για την Κολομβία, η δολοφονία των τριών συνδικαλιστών δεν ήταν παρά ένα ακόμη επεισόδιο σε μια δραματική ρουτίνα. Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, το 90% των δολοφονιών συνδικαλιστών στον κόσμο γίνονται στην Κολομβία. Οι ένοχοι παραμένουν ασύλληπτοι. Και από το 2001 μέχρι σήμερα, περίπου 800 συνδικαλιστές αναγκάστηκαν να διαφύγουν στο εξωτερικό για να γλιτώσουν τη ζωή τους. Στο βιβλίο του…
… ο Ναγιάν Τσάντα περιγράφει τις αρετές της παγκοσμιοποίησης, αλλά δεν παραλείπει να μιλήσει με συμπάθεια για τους αδικημένους της: «Το ένα δισεκατομμύριο των ανθρώπων που ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα και που δεν έχουν κάνει στη ζωή τους ούτε ένα τηλεφώνημα ούτε έχουν δει ποτέ τους άλλο τόπο από εκείνον που γεννήθηκαν». Αν κρίνουμε από τη δράση των πολυεθνικών στην Κολομβία, δεν θα δυσκολευτούμε να καταλάβουμε γιατί συμβαίνει αυτό.