Δύναμη ή αδυναμία;

Όταν, πριν από 49 ακριβώς χρόνια, οι Αμερικανοί έστειλαν το πυρηνικό υποβρύχιο Ναυτίλος στον Βόρειο Πόλο, κάποιοι προειδοποίησαν ότι άλλαξε το περιεχόμενο του Ψυχρού Πολέμου. Αν και σήμερα γνωρίζουμε ότι η κίνηση εκείνη δεν οδήγησε στη στρατιωτικοποίηση του Αρκτικού ωκεανού, είναι βέβαιο ότι αποτέλεσε μια επίδειξη ισχύος των Αμερικανών προς τη Σοβιετική Ένωση.

Θα πρέπει λοιπόν να ανησυχήσουμε όταν, μισό αιώνα αργότερα, η Ρωσία «φυτεύει» τη σημαία της στο υπέδαφος του Πόλου; Σε μια εποχή όπου η ρωσική επιθετικότητα ξυπνά φόβους ενός δεύτερου Ψυχρού Πολέμου, κάθε κίνηση της Μόσχας αντιμετωπίζεται με καχυποψία.

Οι σχέσεις της Ρωσίας με τη Βρετανία είναι στο χειρότερο σημείο των τελευταίων χρόνων, με τη Μόσχα να αρνείται να εκδώσει τον κύριο ύποπτο για την υπόθεση Λιτβινένκο και το Λονδίνο να αρνείται να παραδώσει στο Κρεμλίνο τον Μπόρις Μπερεζόφσκι και τον Τσετσένο ηγέτη Άχμεντ Ζακάγιεφ. Πριν από έναν χρόνο, η Ρωσία ψήφισε νόμο που επιτρέπει στις υπηρεσίες ασφαλείας να σκοτώνουν τους αντιπάλους της χώρας στο εξωτερικό. Κάθε τόσο, η Μόσχα απειλεί τους πρώην δορυφόρους της ότι θα τους κόψει την παροχή ενέργειας. Και πριν από δύο εβδομάδες το Κρεμλίνο ανέστειλε την ισχύ της Συνθήκης για τις Συμβατικές Δυνάμεις στην Ευρώπη.

Παρ΄ όλο όμως που δεν αποκλείεται να υπάρξει αμερικανική αντίδραση στη ρωσική αποστολή στον Βόρειο Πόλο, κανείς δεν πιστεύει στα σοβαρά ότι θα γίνει πόλεμος στην κορυφή του πλανήτη. Πιο ρεαλιστικοί είναι οι φόβοι για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την απόφαση της Ρωσίας να αναζητήσει νέους ενεργειακούς πόρους και ενδεχομένως να κατασκευάσει εξέδρες πετρελαίου εν μέσω ενός στρώματος πάγου που συρρικνώνεται.

Πολλοί λένε ότι η στάση του προέδρου Πούτιν δείχνει αδυναμία, όχι δύναμη. Αλλά αυτό δεν μειώνει την απειλή προς ένα από τα πιο εύθραυστα οικοσυστήματα του πλανήτη.