ΠΡΟΣΩΠΑ Δημόσιος κίνδυνος

7 Φεβρουαρίου 2006: Σήμερα, ο 33χρονος Χου Τζία είναι ελεύθερος. Κανείς δεν τον σταματά ενώ μπαίνει στο εστιατόριο, στο κέντρο του Πεκίνου. Κάθεται, όμως δεν παραγγέλνει τίποτα. Κάνει απεργία πείνας. Όπως και όλα τα μέλη της οργάνωσης για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για την οποία μάχεται. Αποφάσισαν να κάνουν 24ωρη απεργία πείνας, ο καθένας με τη σειρά. Σε ένα τραπέζι δίπλα του, δύο τύποι παρακολουθούν τα πάντα: «Παγίδευσαν το τηλέφωνό μου, διαβάζουν τα e-mails.

Γνωρίζουν τα πάντα», λέει ο Χου. «Γιατί απεργώ;

Τα τελευταία 20 χρόνια η κινεζική οικονομία γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη. Όμως το πολιτικό σύστημα δεν άλλαξε. Ένα κόμμα είναι στην εξουσία. Γι΄ αυτό υπάρχει αναταραχή στην κοινωνία».

11 Φεβρουαρίου: Ένα νέο μήνυμα έρχεται από τον Χου: «Έχω τεθεί ξανά σε κατ΄ οίκον περιορισμό». Αξιωματικοί με πολιτικά είναι έξω από το σπίτι του, μέρα- νύχτα. Δεν προκαλεί εντύπωση.

Στο Πεκίνο, δεκάδες άνθρωποι έχουν τεθεί υπό παρακολούθηση με τον ίδιο τρόπο. Μπορεί δεκάδες χιλιάδες αστυνομικοί σε όλη την Κίνα να κάνουν την ίδια δουλειά.

21 Μαρτίου: Σε ξενοδοχείο του Πεκίνου οι φίλοι του έχουν συγκέντρωση. «Φοβάμαι πως τον κρατούν σε σκοτεινό κελί και τον βασανίζουν», λέει η σύζυγός του, η 22χρονη Ζενγκ Τζινιάν. Από τα μέσα της δεκαετίας του ΄90 ο Χου εμπλεκόταν σε πάσης φύσεως ακτιβισμό. Για το ΑΙDS, για το Περιβάλλον. Τώρα αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και πάσχει από ηπατίτιδα Β, κάθε μέρα πρέπει να παίρνει φάρμακα. Στις 28 Μαρτίου τον αφήνουν. Τον έχουν κτυπήσει πολύ.

8 Μαΐου: Ο Χου είναι στο νοσοκομείο. Δεν του επέτρεπαν να πάρει τα φάρμακά του. «Ο γιατρός λέει πως έχω υποστεί σοβαρή ηπατική βλάβη και με ρωτά αν πίνω πολύ». Ο Χου έχει ασπαστεί τον βουδισμό, δεν θα μπορούσε να πίνει αλκοόλ.

29 Οκτωβρίου: Ο κλοιός στενεύει και πάλι. Το νιώθει ο Χου. Ο ένας μετά τον άλλον, οι σύντροφοί του συλλαμβάνονται. Είναι μόνος του τώρα. Η σύζυγός του κατάφερε να φύγει στο εξωτερικό. Πήγε να συναντήσει τον Δαλάι Λάμα. Συζήτησαν για την Κίνα και ο πνευματικός ηγέτης των Βουδιστών υποσχέθηκε να προσευχηθεί.

19 Δεκεμβρίου: Πέντε μήνες κλεισμένος στο σπίτι. Κανένα ένταλμα σύλληψης, καμία απαγγελία κατηγορίας, καμία νομική διαδικασία.

18 Μαΐου 2007: Ο Χου και η Ζενγκ έχουν προσκληθεί στην Ευρώπη για να μιλήσουν για τις εμπειρίες τους. Αλλά την τελευταία στιγμή, η αστυνομία θα τους εμποδίσει. «Η κυβέρνηση δεν θέλει να μιλήσουμε επικριτικά για την Κίνα πριν από τους Ολυμπιακούς», καταλήγει ο Χου. «Όμως, από μόνες τους, αυτές οι ενέργειες δείχνουν τη σκοτεινή πλευρά της κυβέρνησης».

Χου Τζία: ο πιο γνωστός διαφωνών της Κίνας (από το ημερολόγιο του Φινλανδού δημοσιογράφου Σάμι Σιλανπάα).