Ταξίδια ψυχής πάνω στις ατσάλινες ράγες

«Κι ύστερα,όταν βραδιάζει/ στο σταθμό είναι πιο όμορφα απ΄ ό,τι στην κάμαρα/ διότι κατ΄ αρχήν είσαι άοπλος, / ενώ περπατώντας πάνω στις ράγες/ συνεχίζεις ένα παλιό όνειρο».

(Τάσου Λειβαδίτη, «Σπίτια πάνω στις ράγες»)

Οι αιώνες περνούν, αλλά εκείνοι μένουν πεισματικά στη θέση τους. Ερειπωμένοι ή συντηρημένοι, σύγχρονοι ή παλιοί, οι σιδηροδρομικοί σταθμοί αποτελούν σημεία αναφοράς και είναι τμήματα της σύγχρονης πολιτιστικής

ΙΝFΟ

Το λεύκωμα «Σιδηροδρομικοί Σταθμοί», 15ο στη σειρά «Οι θησαυροί της Ελλάδας», κυκλοφορεί αύριο μαζί με «ΤΑ ΝΕΑ» στην τιμή των 6.90 ευρώ.

κληρονομιάς μας. Γύρω τους όλα κινούνται, οι επιβάτες, οι εργαζόμενοι, τα εμπορεύματα, τα ίδια τα τρένα. Αυτές όμως οι μικρές κοινωνίες με τις εγκαταστάσεις τους είναι η μοναδική σταθερά. Κι αυτόν τον ανεκτίμητο και καλά κρυμμένο θησαυρό έρχεται να φανερώσει το φωτογραφικό λεύκωμα «Σιδηροδρομικοί Σταθμοί». Φτάνοντας στις τελευταίες σελίδες του, ένα θα είναι το σίγουρο:

θα θελήσετε για ακόμη μια φορά να ταξιδέψετε με τρένο. Κάθε σταθμός θα έχει για σας πλέον μεγαλύτερη αξία, από τη Θράκη και τη Μακεδονία έως τη Θεσσαλία και την Πελοπόννησο. Από τη Βεύη της Φλώρινας έως τον Άγιο Διονύσιο του Πειραιά. Μπορεί να είναι ο Σταθμός της Άγρας που διασώθηκε μέχρι σήμερα και η μετονομασία του έχει τη δική της ιστορία. Ή εκείνος στη Βυρώνεια Σερρών, όπου βρισκόταν το στρατηγείο του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Το ταξίδι συνεχίζεται σε δύο ξακουστά έργα του μηχανικού Εβαρίστο ντε Κίρικο: στον σταθμό του Βόλο, που θεωρείται από τα πιο κομψά δείγματα της αρχιτεκτονικής σιδηροδρομικών σταθμών, και στις Μηλιές, που για χρόνια το τρενάκι του Πηλίου (ο θρυλικός «Μουντζούρης») σκαρφάλωνε το βουνό μεταφέροντας εμπορεύματα και ανθρώπους. Τον λόγο βέβαια έχει και ο συνοριακός σταθμός στο Πύθιο Έβρου, που λειτούργησε για πρώτη φορά το 1896. Στη συνέχεια οι σελίδες γεμίζουν με εικόνες από τον Σταθμό Πελοποννήσου (Αθηνών), ένα δημόσιο κτίριο νεοκλασικού σχεδιασμού και εκλεκτικιστικού ύφους που κατασκευάστηκε το 1882. Το λεύκωμα δεν τελειώνει εδώ αφού οι σταθμοί που παρελαύνουν είναι δεκάδες. Και το ταξίδι στους θησαυρούς της Ελλάδας συνεχίζεται.