ΑΙΧΜΕΣ Πολιτικοί της πυρκαγιάς

O Δημήτρης Στοϊλίδης και ο Γιάννης Χατζούδης είναι ήρωες. Οι πιλότοι του Καναντέρ που έπεσαν στο πεδίο της μάχης ανήκαν σε μια κατηγορία εξαιρετικών ανθρώπων, ικανών, συγκροτημένων, αυτοελεγχόμενων και τολμηρών, όπως είναι οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας. Το ίδιο δεν συμβαίνει με τους πολιτικούς. Μετριότατα δείγματα αυτής της κατηγορίας μπορεί να κρατήσουν το πηδάλιο της χώρας. Όσο μετριότεροι είναι, τόσο αφήνουν τους «επικοινωνιολόγους» να τους καθοδηγούν.

Ο κ. Καραμανλής βρισκόταν προ ημερών στη Βοσνία. Η πτώση του Καναντέρ στάθηκε η αιτία να συντομεύσει την επίσκεψή του εκεί. Για ποιον λόγο, άραγε; Ο λόγος είναι καθαρά επικοινωνιακός. Οι καθοδηγητές του έκριναν ότι ο Πρωθυπουργός έπρεπε να δείξει «ευαισθησία». Το αποτέλεσμα είναι αξιοσημείωτο: Ένας Πρωθυπουργός διακόπτει μια επίσημη επίσκεψη στο εξωτερικό επειδή στη χώρα του έπεσε ένα πυροσβεστικό αεροπλάνο. Αλλά η εξήγηση είναι απλή. Ο κ. Καραμανλής δεν είχε τίποτε το ιδιαίτερο να κάνει στη Βοσνία. Περιφερόταν ασκόπως, για να κερδίσει πόντους στο κεφάλαιο «εντυπώσεις εξωτερικής πολιτικής» που μετρούν οι επικοινωνιολόγοι του. Δηλαδή, ο κ. Καραμανλής δεν είχε ουσιαστικό λόγο να πάει στη Βοσνία και δεν είχε ουσιαστικό λόγο να γυρίσει από εκεί. Για το θεαθήναι πήγε και για το θεαθήναι γύρισε. Σε άλλη περίπτωση, η συμπεριφορά του Έλληνα Πρωθυπουργού θα εθεωρείτο υποτιμητική για τη φιλοξενούσα χώρα. Όμως, με δεδομένο και το φιλοδώρημα που ενεχείρισε στην εκεί κυβέρνηση, οι Βόσνιοι τον άφησαν να φύγει μια ώρα αρχύτερα χωρίς να προσβληθούν καθόλου.

Πριν από μερικά χρόνια στην πλημμυρισμένη Γερμανία, ένας Πρωθυπουργός με κότσια (και όχι απλώς με Κότσια, όπως ονομάζεται ο ευνοούμενος της κ. Παπακώστα) είχε γυρίσει την κοινή γνώμη και κερδίσει τις εκλογές παίρνοντας προσωπικά την κατάσταση στα χέρια του. Ο Γκέρχαρντ Σρέντερ ήταν μια σημαντική πολιτική φυσιογνωμία.

Τι έκανε ο δικός μας μέγας τιμονιέρης; Συγκάλεσε κοτζάμ κυβερνητική σύσκεψη με τον Πάκη, τον κατάδικο Βύρωνα, τον κυνηγό της χαμένης γαλοπούλας και τα άλλα παιδιά. Ύστερα, έφτασε μέχρι τη Σχολή της Πυροσβεστικής. Η χώρα καιγόταν και τα αγήματα των πυροσβεστών μόνο παραδοσιακούς χορούς δεν χόρεψαν για να ευχαριστήσουν τον βαρύθυμο ηγέτη.

Από τα μέτωπα των πυρκαγιών, νεώτερο κανένα. Ο Πρωθυπουργός με το στιβαρό χέρι (όπως αυτοχαρακτηρίζεται) αφήνει τον Φούρλα και τον Κόη να βγάζουν τα μάτια τους. Στάχτη να γίνει το οικόπεδο που λέγεται Ελλάς. Αρκεί οι μετρήσεις των καθοδηγητών του να επιβεβαιώνουν ότι, χωρίς κανέναν ιδιαίτερο λόγο, θα συνεχίσει να είναι Πρωθυπουργός.