Κολλημένοι με το Ι.Χ. οι Έλληνες

«Έχω συνηθίσει να μετακινούμαι με το Ι.Χ. μου. Το προτιμώ ακόμα και όταν έχει κίνηση, ακόμα και όταν ψάχνω για ώρα να βρω μια θέση να παρκάρω. Βάζω τη μουσική που θέλω, ανοίγω το αιρκοντίσιον και κάνω υπομονή. Είναι χιλιάδες φορές προτιμότερο το αυτοκίνητό μου από το να στριμώχνομαι όρθια σε ένα ασφυκτικά γεμάτο λεωφορείο, ή από το να αλλάζω τρεις συγκοινωνίες για να φτάσω στη δουλειά μου».

Η Μαρία Χρεωτάκη έχει με το αυτοκίνητό της τη σχέση που έχουν οι περισσότεροι Έλληνες: εξάρτησης.

«Για τον Έλληνα το αυτοκίνητο είναι… φετίχ. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς του» αναφέρει ο συγκοινωνιολόγος Πάνος Παπαδάκος. Τον επιβεβαιώνουν και τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας. Σύμφωνα με αυτά, οι Έλληνες πραγματοποιούν με Ι.Χ. εννέα διαδρομές μικρότερες του ενός χιλιομέτρου την εβδομάδα. Σύμφωνα με έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, η οποία παρουσιάστηκε πριν από λίγες ημέρες από την οικολογική οργάνωση Εcocity στη Μόνιμη Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής, 30% των διαδρομών με Ι.Χ. στο Λεκανοπέδιο γίνεται εντός των ορίων του ίδιου δήμου. «Παίρνουν

ΠΡΩΤΙΑ

Οι Ιταλοί, οι Γάλλοι και οι Ισπανοί παίρνουν το αυτοκίνητό τους μόλις τέσσερις φορές την εβδομάδα, ενώ οι Έλληνες επτά

το αυτοκίνητό τους για να πεταχτούν στο σούπερ μάρκετ, στον χασάπη, στην πλατεία της γειτονιάς τους» λέει ο συγκοινωνιολόγος. Επίσης οι Έλληνες χρησιμοποιούν, κατά μέσο όρο, το αυτοκίνητό τους επτά ημέρες την εβδομάδα- δηλαδή κάθε μέρα- έστω και για μία μικρή διαδρομή. Ο Ιταλός, ο Γάλλος και ο Ισπανός παίρνουν το Ι.Χ. τους μόλις τέσσερις φορές την εβδομάδα.

Στο τιμόνι πάνω από μία ώρα
Στο Κέντρο της πόλης σταθμεύουν καθημερινά 100.000 αυτοκίνητα, από τα οποία τα 35.000 παράνομα. Έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών είχε δείξει ότι οι δύο στους τρεις οδηγούς της Αθήνας κάθονται στο τιμόνι για διάστημα μεγαλύτερο της μιας ώρας ημερησίως, ενώ σε κάθε τετραμελή οικογένεια αντιστοιχούν κατά μέσο όρο δύο αυτοκίνητα.

«Είναι ευκολία, είναι εξυπηρέτηση, είναι συνήθεια» λέει η κ. Χρεωτάκη. «Η δικαιολογία που προβάλλουν οι περισσότεροι χρήστες του Ι.Χ. είναι ότι δεν τους βολεύουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ότι, ειδικά μετά το τέλος της εργασίας τους, είναι πολύ επίπονο να περιμένει κανείς στη στάση του λεωφορείου, του τραμ ή στην πλατφόρμα του τρένου. Αυτή η δικαιολογία θα μπορούσε να ευσταθεί πριν από πέντε χρόνια. Τώρα όμως είναι υπαρκτό ένα δίκτυο μέσων σταθερής τροχιάς» λέει ο συγκοινωνιολόγος Νίκος Παπαχρήστος.

Ο Γιώργος Μεθανίτης, κάτοικος Γλυφάδας, δεν συμφωνεί. «Εγώ μένω στη Γλυφάδα. Μετρό δεν φτάνει στη γειτονιά. Πρέπει να πάρω λεωφορείο έως το Φιξ και από εκεί Μετρό. Το έχω κάνει και έχω διαπιστώσει ότι δεν είναι δύσκολο, αλλά είναι χρονοβόρο. Το Ι.Χ. είναι μάλλον τρόπος ζωής» συμπληρώνει.

Όσα στοιχεία είναι διαθέσιμα δείχνουν το μέγεθος της εξάρτησης του Νεοέλληνα από το αυτοκίνητό του. Αυτή η εξάρτηση δεν αφορά μόνο κατοίκους περιοχών χωρίς Μετρό αλλά και όσους μένουν στις πλέον ευνοημένες από τα μέσα μαζικής μεταφοράς γειτονιές. «Στο Λεκανοπέδιο κυκλοφορούν περισσότερα από 2 εκατ. Ι.Χ. Πολλά από αυτά καθημερινά έχουν μόνο έναν επιβάτη, και δεν πρόκειται για μετακινήσεις από και προς την εργασία» επισημαίνει ο συγκοινωνιολόγος Στράτος Παπαδημητρίου.


Μόνο το 26% των μετακινήσεων με τα μέσα μεταφοράς

Η ΑΓΑΠΗ του Έλληνα για το Ι.Χ. του αποτυπώνεται και στον δείκτη ιδιοκτησίας αυτοκινήτων. Στη χώρα μας αντιστοιχούν 393 αυτοκίνητα ανά 1.000 κατοίκους. Το 1990 αυτός ο αριθμός ήταν 170. Είναι ενδεικτικό ότι ενώ για τέταρτο συνεχόμενο μήνα συνολικά οι πωλήσεις καινούργιων αυτοκινήτων μειώθηκαν σε σχέση με τους αντίστοιχους περσινούς μήνες, στην Ελλάδα σημείωσαν αύξηση. Τον Μάιο στη χώρα μας πωλήθηκαν 29.251 καινούργια αυτοκίνητα, έναντι 26.427 πέρσι.

Αυτή είναι, σε γενικές γραμμές, η εικόνα που συνάγεται από τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης «Ευρωβαρόμετρο» σχετικά με «τη συμπεριφορά των Ευρωπαίων σε ό,τι αφορά τις οδικές μεταφορές», τα οποία δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες.

Σύμφωνα με το «Ευρωβαρόμετρο», 86% των οικογενειών στην Ελλάδα έχει τουλάχιστον ένα Ι.Χ. αυτοκίνητο.

Σε ό,τι αφορά τον τρόπο μετακίνησης των Ελλήνων, 48% δηλώνει ότι χρησιμοποιεί το αυτοκίνητό του, 26% τα μέσα μαζικής μεταφοράς και 23% δηλώνει ότι είτε περπατάει είτε χρησιμοποιεί ποδήλατο.

Στο ερώτημα «τι χρειάζεται για να αυξηθεί η μετακίνηση με τα μέσα μαζικής μεταφοράς», 42% των Ελλήνων απαντά ότι απαιτείται καλύτερος προγραμματισμός και μεγαλύτερη συνέπεια στην τήρηση των δρομολογίων.

Τέλος, στο ερώτημα «είστε έτοιμος να πληρώσετε περισσότερα για λιγότερο ρυπογόνες μετακινήσεις», 68% των Ελλήνων απαντά καταφατικά.


Οι πιο απογοητευμένοι από την πόλη τους κάτοικοι της Ευρώπης είναι οι Αθηναίοι

ΠΟΛΗ ΒΡΩΜΙΚΗ, χωρίς πράσινο και με ανεπαρκείς υπηρεσίες υγείας χαρακτηρίζουν την Αθήνα οι κάτοικοί της: Είναι οι πιο απογοητευμένοι κάτοικοι της Ευρώπης από την ποιότητα ζωής που τους προσφέρει η πόλη τους!

Αυτό δείχνουν τα αποτελέσματα του Ευρωβαρόμετρου που δημοσιεύτηκαν χθες. Η έρευνα αφορούσε την ποιότητα ζωής σε 75 ευρωπαϊκές πόλεις και δείχνει ότι οι κάτοικοι της Αθήνας δηλώνουν δυσαρεστημένοι από την πόλη τους σε ποσοστό 37%. Στην πλειονότητα των υπολοίπων ευρωπαϊκών πόλεων, ο βαθμός δυσαρέσκειας των πολιτών για τις πόλεις όπου ζουν κυμαίνεται στο 9%.

Η έλλειψη πρασίνου, η ατμοσφαιρική ρύπανση αλλά και οι ανεπάρκειες στην Υγεία και την Παιδεία είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα που προκαλούν την απογοήτευση των Αθηναίων. Για παράδειγμα, σε ό,τι αφορά το πράσινο, 43% των Αθηναίων- υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη- δηλώνουν επίσης «καθόλου ικανοποιημένοι» από τους χώρους πρασίνου (πάρκα και κήποι) στην πόλη τους.

Η ρύπανση
Επιπλέον, 8 στους 10 Αθηναίους αναφέρουν ότι «η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελεί μεγάλο πρόβλημα για την πόλη τους». Σε ό,τι αφορά την καθαριότητα, μόλις 8% των Αθηναίων δηλώνουν ότι συμφωνούν απολύτως πως η πόλη τους είναι μια «καθαρή πόλη».

Σημειώνεται ότι στην έρευνα συμμετείχε και το Ηράκλειο. Όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα όμως οι Ηρακλειώτες δηλώνουν λιγότερο δυσαρεστημένοι από την πόλη τους σε σύγκριση με τους Αθηναίους.

Οι πιο δυσαρεστημένοι Ευρωπαίοι μετά τους Αθηναίους είναι οι κάτοικοι της Νάπολης (35%), της Κωνσταντινούπολης και ακολουθούν οι κάτοικοι του Βουκουρεστίου (20%). Αντίθετα, ικανοποιημένοι από την ποιότητα ζωής στην πόλη τους είναι οι κάτοικοι του Γκρόνινχεν στην Ολλανδία, της Κρακοβίας στην Πολωνία, της Λειψίας στη Γερμανία και της Κοπεγχάγης στη Δανία. Εκεί δηλαδή τα ποσοστά δυσαρέσκειας δεν υπερβαίνουν το 2%.