Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Στη λογική της πώλησης

ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ατζέντα των ιδιωτικοποιήσεων τοποθετήθηκαν και επισήμως χθες έξι φιλέτα της κρατικής τουριστικής περιουσίας, τα οποία ελέγχει η Εταιρεία Τουριστικών Ακινήτων. Τα περιουσιακά αυτά στοιχεία είναι λιγότερο «παραδοσιακά» από τις περιπτώσεις αποκρατικοποιήσεων των ΔΕΚΟ. Η εφαρμογή τους αποτελεί δύσκολη υπόθεση και απαιτεί αρκετό χρόνο. Εμπίπτουν, όμως, και αυτά στη λογική της πώλησης με στόχο την άντληση εσόδων, τα οποία θα διοχετευτούν στη μείωση του δημοσίου χρέους. Μια ματιά στις προτεραιότητες που τέθηκαν χθες από τη Διυπουργική Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων για κάθε ένα από τα ακίνητα, αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Ο σχεδιασμός της κυβέρνησης για την επονομαζόμενη «αξιοποίηση» της τουριστικής περιουσίας φαίνεται πρόχειρος και ελλιπής. Ο στόχος είναι άλλος. Όταν μάλιστα οι κινήσεις αυτές γίνονται υπό την σκιά των χιλιάδων καμένων εκτάσεων δάσους που αποτελούν δημόσια περιουσία, οι προθέσεις- όπως διατυπώθηκαν- φαίνονται ακόμη πιο αδύναμες.

Κρίμα. Διότι, η τουριστική κίνηση κατέγραψε αύξηση την περασμένη χρονιά- όπως άλλωστε και την αμέσως προηγούμενη- αναδεικνύοντας τη δυναμική του κλάδου παγκοσμίως. Η τουριστική ανάπτυξη απαιτεί σφαιρικό σχεδιασμό και καθορισμό στρατηγικών προτεραιοτήτων, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες κάθε τόπου. Κυρίως ο τουρισμός της Ελλάδας, όπως παρατηρούν ξένοι ειδικοί με τους οποίους συνεργάζεται ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού, χρειάζεται καλύτερες υπηρεσίες. Δεν χρειάζεται νέες υποδομές σε δημόσια μάλιστα περιουσία, οι υπάρχουσες κρίνονται επαρκείς. Εξάλλου, το διεθνές τουριστικό μάρκετινγκ «επιβάλλει» ως ένα από τα κριτήρια προβολής των τουριστικών προορισμών την παροχή υπηρεσιών υψηλού επιπέδου.