Δίκτυο

Το όραμα του στυλίστα

Δεν αντιλέγω πως οι στυλίστες ασκούν την τέχνη τους σε αυτό που λέμε σήμερα σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Αναρωτιέμαι ωστόσο μήπως αυτό που επιδιώκουν με τη δημιουργία τους είναι να σε κάνουν να ξεχάσεις τον στίχο και τη μουσική, ενίοτε και τον ερμηνευτή τον ίδιο, πίσω από το έργο που έχουν οραματιστεί για να ντύσουν, να γδύσουν, να στολίσουν το τραγούδι και να δώσουν το στίγμα τους. Ξεφυλλίζω τα περιοδικά με τις εμφανίσεις των ποπ σταρ σε μουσικά βραβεία, σε φωτογραφίσεις, σε συναυλίες και θαυμάζω τα επιστημονικής φαντασίας κοστούμια, τα σκισίματα και τα ραψίματα, τις κομμώσεις και τα μακιγιάζ, την αχαλίνωτη έμπνευση του καλλιτέχνη. Και αν όπως λένε η έμπνευση δεν έχει όρια, φοβάμαι πως το κιτς ακολουθεί. Μερικές φορές μάλιστα την ξεπερνάει.


Στην ουρά για τον Χάρι Πότερ

Δώδεκα εκατομμύρια αντίτυπα του τελευταίου βιβλίου της σειράς του Χάρι Πότερ θα περιμένουν τους μικρούς και μεγάλους θαυμαστές του από το πρωί του Σαββάτου (σε ορισμένες χώρες ένα λεπτό μετά τα μεσάνυχτα της Παρασκευής) στα βιβλιοπωλεία του κόσμου. Η κυκλοφορία του έκτου βιβλίου της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ θα σημάνει το τέλος όχι μόνο της ιστορίας του μικρού μάγου αλλά και μιας από τις πιο πετυχημένες σειρές βιβλίων στην ιστορία. Τα προηγούμενα πέντε βιβλία Χάρι Πότερ έχουν πουλήσει 325 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Στην εποχή που τα παιδιά στρέφονται ολοένα και περισσότερο στην ηλεκτρονική ψυχαγωγία, η περίπτωση του Χάρι Πότερ ίσως αποδειχθεί η τελευταία φορά που στήνονται στην ουρά μέσα στα άγρια μεσάνυχτα για να τιμήσουν τον ήρωα ενός βιβλίου.


Μεθυστικές νότες

Δεν ξέρω τι θα έλεγε ο Σπύρος Περιστέρης αν μπορούσε να ακούσει τη διασκευή του «Πίνω και μεθώ» που έκανε στον νέο δίσκο του ο Σταύρος Λογαρίδης, μπορώ να πω όμως- μετά βεβαιότητας- ότι έτσι όπως με βρήκε το τραγούδι την ώρα που οδηγούσα με άφησε με ένα πολύ θετικό συναίσθημα. Πίνω και μεθώ σε ηλεκτρονική ροκ εκδοχή από μια φωνή- κι εδώ δώστε βάση- που φαίνεται να έχει πιει και να έχει μεθύσει πολύ στη ζωή της. Ίσως γι΄ αυτό βγαίνει τόσο αυθεντικό, τόσο αληθινό το κομμάτι. Ρεμπέτικο και ροκ ταυτόχρονα, το τραγούδι και ο ερμηνευτής του… Γιατί ο Λογαρίδης έχει κάτι που θα μπορούσε να σε κάνει να τον φανταστείς να ζει στον Πειραιά του ΄30 και να βρίσκεται ανάμεσα στα μέλη της παρέας των μουσικών που έφτιαξαν το ρεμπέτικο, που το δημιούργησαν. Και μια που είπαμε για τον Λογαρίδη και το «Ξαφνικά καλοκαίρι» (που μόλις κυκλοφόρησε), μακάρι να τον ακούμε συχνότερα. Αξίζει τον κόπο.