Περιοδικά

Άνθη του καλού στην περιφέρεια

Το νέο τεύχος του τριμηνιαίου περιοδικού «Εν Βόλω», είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στον περιφερειακό περιοδικό Τύπο, ένα μέρος δηλαδή από την ύλη που γονιμοποιεί αυτή τη στήλη. Η παρουσίαση των περιοδικών της περιφέρειας ασφαλώς δεν είναι εξαντλητική, δίνει ωστόσο ένα μέτρο με όσα καταγράφουν οι υπεύθυνοι έκδοσης οκτώ περιοδικών από τις «ηδονές και τις οδύνες» τέτοιων προσπαθειών.

Στο αφιέρωμα λοιπόν μετέχουν: από τις Σέρρες το «Γιατί» του χαλκέντερου Βασίλη Τζανακάρη, από την Κέρκυρα ο «Πόρφυρας», από την Κοζάνη η «Παρέμβαση», από το Ηράκλειο Κρήτης οι «Στιγμές», από την Καβάλα το «Περι-ω-δικό της πόλης», από τη Χίο το «Πελιναίο», από την Πάτρα το «Δόντι» και από την Ελευσίνα το «Πόσιμον ύδωρ». Ξεχωριστές σελίδες υπάρχουν στο αφιέρωμα για τις πολιτιστικές εκδόσεις της Θεσσαλίας, με πλήθος στοιχείων και στη συνέχεια διαβάζουμε την παρουσίαση της εταιρείας Θεσσαλικών Μελετών που εκδίδει το «Αρχείο Θεσσαλικών Μελετών». Το αφιέρωμα κλείνει με τους υπεύθυνους του «Εν Βόλω» να δημοσιεύουν τη γνώμη γνωστών Βολιωτών για το έντυπο. Όταν σχεδιαζόταν το αφιέρωμα, ο επιμελητής ύλης του περιοδικού Γιάννης Κουτής μου πρότεινε να γράψω ένα κείμενο. Το τιτλοφόρησα «Πολύτιμες κιβωτοί» και επιμένω σ΄ αυτό: Πώς αλλιώς μπορούν να ονομασθούν πολλά σημαντικά περιοδικά λογοτεχνίας και μελέτης της τοπικής ιστορίας που επί δεκαετίες τώρα κρύβουν στις σελίδες τους ανεκτίμητους θησαυρούς;

Οι δυσκολίες- κυρίως οικονομικές- που αντιμετωπίζουν όσα περιοδικά θέλουν να έχουν αρτιότητα και ταυτοχρόνως ανεξαρτησία φαίνεται από ένα απόσπασμα του μαχητικού Β.Π. Καραγιάννη από την Κοζάνη. Γράφει για το περιοδικό του «Η Παρέμβαση»:

Τυπώνεται σε 1.500 τεύχη και διαμοιράζεται συνδρομητικώς σε όλη την ελλαδική ενδοχώρα. Εισπράττει ελάχιστες συνδρομές ως ανταπόδοση και προσπαθεί να επιβιώσει με κάποιες καταχωρίσεις δημοσίων οργανισμών· πριν από λίγα χρόνια επιβίωνε με την ετήσια μετάκληση λογοτεχνών εξ Αθηνών και την ταυτόχρονη επιδότησή της, που πάντα κάτι άφηνε στα μετακαλούντα περιοδικά. Το πρόγραμμα αυτό του ΥΠ.ΠΟ. διακόπηκε, αλίμονο, κι ενισχύονται μόνον… θιάσοι εν γένει. Δεν έχει συνδρομητές τον Δήμο Κοζάνης και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, διότι, για να γίνει αυτό, πρέπει να συνεδριάσουν και να πάρουν απόφαση τα σώματά τους εν ολομελεία! Τ όσον πολύ!» ΜΑΡΚΟΠΟΥΛOΣ. Τον σπουδαίο Έλληνα συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο παρουσιάζει σ΄ αυτό το τεύχος το «Δίφωνο». Κι αν όλη η Ελλάδα τραγούδησε από τη δεκαετία του ΄70 και μετά τραγούδια του από το «Χρονικό», την «Ιθαγένεια», τη «Θητεία» και τους «Μετανάστες», ο Μαρκόπουλος δεν έμεινε εκεί. Διάλεξε άλλους μουσικούς δρόμους, που διασχίζει γόνιμα έως σήμερα, που συμπληρώνει μισό αιώνα (!) δημιουργίας. Διαβάστε την «Εργογραφία» του που έχει συντάξει ο μουσικολόγος Αλέξανδρος Στουπάκης και θα εκπλαγείτε. Από τη συνέντευξη του Μαρκόπουλου να σημειώσω μιαν εύστοχη απάντηση στην ερώτηση της Λιάνας Μαλανδρενιώτη για το «ποιες συνθήκες παίζουν ρόλο ώστε ένα τραγούδι να είναι εμπορικό ή μη εμπορικό;».

Απάντηση:

«Το μάρκετινγκ. Αστειεύομαι, αλλά… ίσως και όχι. Εμπορικό τραγούδι μπορεί να σημαίνει ότι η τραγουδίστρια που το εκφράζει ασχολείται ιδιαιτέρως πολύ με την γκαρνταρόμπα της ή με το image που θέλουν οι επενδυτές της να προβάλει και έτσι να αποτελεί μια καλή πλατφόρμα για την προώθηση διάφορων προϊόντων. Ένας επιτυχημένος τραγουδιστής, για παράδειγμα, σήμερα είναι αυτός που τον διαλέγει μια πολυεθνική για να τον χρησιμοποιήσει ως το πρόσωπο της διαφημιστικής της καμπάνιας. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό στην εποχή της εικόνας, αλλά δημιουργεί ένα βασικό πρόβλημα. Ο καταναλωτής λαμβάνει αυτή την επιτυχία του συγκεκριμένου προσώπου-τραγουδιστή και εξισώνει την έντονη παρουσία αυτού του προσώπου με την ποιότητα του τραγουδιού. Και αυτό είναι μια ψευδαίσθηση, η οποία, όταν απομυθοποιηθεί, δημιουργεί στο κοινό μια φοβερή εσωτερική θλίψη…».

● Με το τεύχος δωρεάν CD με θαυμάσια τραγούδια του Μαρκόπουλου.

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

«Εν Βόλω»: Μικρασιατών 81, κτίριο Σπίρερ, Βόλος Τ.Κ. 383 33, τηλ.: 24210-39.644

«Δίφωνο»: Θεσσαλονίκης και Αρτέμιδος 31, Μοσχάτο Τ.Κ. 183 45, τηλ.: 210-9421.900