«Είμαστε ανταγωνιστικοί, νέο ραντεβού το 2008»

Όταν στο τέλος του 2003 η Εθνική ποδοσφαίρου εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στην τελική φάση του Εuro 2004, ο στόχος είχε επιτευχθεί. Και όταν τον Ιούνιο του 2004 αναχωρούσε για την Πορτογαλία η επιδίωξη ήταν ένα γκολ, ένας βαθμός, μία νίκη ίσως. Όταν στις 4 Ιουλίου του 2004-σήμερα συμπληρώνονται τρία χρόνια από εκείνο το μαγικό βράδυ- ο Θοδωρής Ζαγοράκης σήκωνε το τρόπαιο της πρωταθλήτριας Ευρώπης στον ουρανό του Ντα Λουζ στη Λισαβώνα στέλνοντας όλη την Ελλάδα στον έβδομο ουρανό, κάθε φίλος του ποδοσφαίρου αλλά και κάθε απλός άνθρωπος σε όλο τον πλανήτη αυτό που προσπαθούσε να συνειδητοποιήσει ήταν ένα: αν όλο αυτό το σκηνικό ήταν πραγματικό ή μήπως ένα όμορφο όνειρο.

«Φαίνεται ότι οι θεοί του Ολύμπου ξύπνησαν από τον λήθαργο και έδειξαν τη δύναμή τους! Δεν πήγαν χαμένα τελικά όσα μάθαμε στο πανεπιστήμιο! Ήσασταν οι καλύτεροι. Ήμουν σίγουρος, όταν έμαθα ότι προκριθήκατε στον τελικό, ότι θα κατακτούσατε το πρωτάθλημα. Τι έκπληξη ήταν κι αυτή», ήταν το μήνυμα Φρεντερίκ, από το Παρίσι, που έφθασε την επομένη του τελικού στα γραφεία της ΕΠΟ.

Ο Τραϊανός Δέλλας μιλούσε τότε για συνωμοσία του Σύμπαντος δανειζόμενος τη φράση του Πάολο Κοέλιο, «οι κατάλληλοι άνθρωποι, την κατάλληλη στιγμή, στο κατάλληλο σημείο». Και σήμερα δηλώνει στην ιστοσελίδα της ΕΠΟ:

«Εκτιμώ ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη στιγμή που έζησε ποτέ το ελληνικό ποδόσφαιρο. Πιστεύω ότι τόσο εμείς όσο ο φίλαθλος κόσμος σταθήκαμε πολύ τυχεροί που ζήσαμε αυτή την εμπειρία. Επιτυχίες σαν αυτή για το ελληνικό ποδόσφαιρο δύσκολα- μακάρι βέβαια- να ξαναγίνουν στο μέλλον».

Το πιο όμορφο καλοκαίρι για το ελληνικό ποδόσφαιρο και κατ΄ επέκταση για τον αθλητισμό της χώραςαφού ακολούθησε η διοργάνωση των Ολυμπιακών της Αθήνας- έκανε όλους τους Έλληνες, σε κάθε γωνιά του κόσμου, να ξεχυθούν στους δρόμους και να πανηγυρίσουν. Να νιώσουν εθνικά υπερήφανοι. Ενώ όσοι βρέθηκαν στην Πορτογαλία έχουν κάτι να

ΡΕΧΑΓΚΕΛ

Η επιτυχία της Εθνικής στην Πορτογαλία βασίστηκε στη συνολική δουλειά και στο ομαδικό πνεύμα.
Αυτό ήταν το μεγαλύτερο όπλο μας

θυμούνται και να διηγούνται. Όπως ο Ζήσης Βρύζας που φορούσε το κομποσχοίνι που του είχε δώσει η κόρη ενός συμπαίκτη του στην Περούτζια λέγοντάς του: «Να το φοράς γιατί θα σου φέρει τύχη. Θα πάρεις το κύπελλο».

«Η επιτυχία της Εθνικής στην Πορτογαλία βασίστηκε στη συνολική δουλειά και στο ομαδικό πνεύμα που επικρατούσε στις τάξεις της ομάδας μας. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο όπλο μας. Ότι οι ποδοσφαιριστές πρόσφεραν τα αγωνιστικά προσόντα τους για την ομάδα, για όλους μας», τόνισε χτες ο Ότο Ρεχάγκελ και πρόσθεσε: «Όλα τα στελέχη της ελληνικής αποστολής στην Πορτογαλία, μηδενός εξαιρουμένου, έδωσαν και ένωσαν τις δυνάμεις τους για να σημειωθεί αυτή η ιστορικής σημασίας επιτυχία για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Για εμένα, η κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 ήταν μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες μου στο ποδόσφαιρο».

Τα όσα συνέβησαν στην Πορτογαλία είναι δύσκολο να περιγραφούν με λόγια, όπως αναφέρει στο σάιτ της ΕΠΟ ο Κώστας Κατσουράνης, δίνοντας παράλληλα το σύνθημα για την επόμενη μέρα: «Αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Τώρα κοιτάμε μπροστά και πρέπει να δώσουμε το “παρών” στην επόμενη διοργάνωση, να είμαστε μια ενωμένη ομάδα, γιατί αυτό ήταν που έκανε τη διαφορά και μας βοήθησε τότε».