[ Πρόσωπα ] Ένα ξαφνικό αντίο

Είναι ένας καλός μπαμπάς που ανησυχεί τόσο για τις σπουδές των τριών παιδιών του, ώστε αφήνει για χάρη τους δύο χρόνια νωρίτερα τη θέση του γενικού διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Η ανακοίνωση του Ράτο, πρώην υπουργού Οικονομίας και αντιπροέδρου της κυβέρνησης από το 1996 ώς το 2004, αιφνιδίασε τον οικονομικό κόσμο. «Παραιτούμαι για προσωπικούς λόγους», έγραψε την περασμένη Πέμπτη σ΄ ένα email που έστειλε στους 2.716 εργαζομένους του ΔΝΤ, «για να παρακολουθήσω τις σπουδές των παιδιών μου». Στο ΔΝΤ δεν περίμεναν να παραιτηθεί ο διευθυντής, τη στιγμή που βρίσκεται στη μέση η μεταρρύθμιση του οργανισμού, όμως τα κίνητρα ήταν ευγενή. Άπαντες έδειξαν κατανόηση σ΄ έναν διαζευγμένο που υποχρεώνεται να σχεδιάζει τρεις μήνες νωρίτερα ένα δείπνο με τα παιδιά του…

Μετά όμως άρχισαν τα σχόλια για την 35χρονη Αλίσια Γκονσάλες, δημοσιογράφο του ισπανικού καναλιού CΝΝ Ρlus. Αυτή είναι, λένε στη Μαδρίτη, το πραγματικό κίνητρο της αιφνίδιας παραίτησης, ο 58χρονος Ράτο αποφάσισε να την παντρευτεί. Πάνε χρόνια που είναι μαζί, από τότε που ο Ράτο ήταν ακόμη υπουργός Οικονομίας του Αθνάρ και εκείνη δούλευε στο γραφείο Τύπου τού υπουργείου. Στην αρχή η σχέση κρατήθηκε μυστική, όμως όταν πήγε στην Ουάσιγκτον, ο Ροντρίγκο θέλησε να εντυπωσιάσει την αγαπημένη του με μια ρομαντική Πρωτοχρονιά στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Πήραν ινκόγκνιτο την πολυτελή σουίτα 212 του Copacabana Ρalace, όμως οι παπαράτσι τούς ανακάλυψαν και τους απαθανάτισαν. Έτσι η σχέση έγινε γνωστή χωρίς ποτέ να επισημοποιηθεί. Ο Ράτο χώρισε το 2002 από τη σύζυγό του, την Άνχελες Αλαρκό Κανόσα, με την οποία έχει τρία παιδιά, τη 17χρονη Χέλα Άνχελες, την 11χρονη Άνα και τον 9χρονο Ροντρίγκο.

Μερικοί υποστηρίζουν πάντως ότι το ξαφνικό αντίο του Ράτο στο ΔΝΤ οφείλεται σε κάτι πολύ λιγότερο ρομαντικό. Το 2004 «αρκέσθηκε» στη διεύθυνση του ΔΝΤ, αφού έχασε την ηγεσία του Λαϊκού Κόμματος (ΡΡ) από τον Μαριάνο Ραχόι, μολονότι πίστευε ότι θα ήταν εκείνος ο διάδοχος του Αθνάρ. Όμως, δεν εγκατέλειψε το όνειρό του να γίνει ο πρωθυπουργός της Ισπανίας. Ανακοινώνοντας την παραίτησή του από το ΔΝΤ, δεν απέκλεισε την επιστροφή του στην πολιτική, «αλλά μόνον αν το κόμμα μού το ζητήσει». Ως υπουργός Οικονομίας είχε κάνει πολύ καλή δουλειά, όμως την ανάδειξή του ως ηγέτη του ΡΡ φρέναρε η σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα στον πολιτικό του ρόλο και στις επιχειρήσεις του.

Ο πατέρας του Ράτο, ο Ντον Ραμόν, Φρανκικός και επιχειρηματίας, είχε προβλήματα με τη Δικαιοσύνη και κατέληξε στη φυλακή μαζί μ΄ ένα γιο του, τον Μόντσο. Ο βενιαμίν του, ο Ροντρίγκο, αποκατέστησε την τιμή της οικογένειας με τις δημόσιες θέσεις που πήρε. Και τώρα, λένε μερικοί, μπορεί επιτέλους να αφιερωθεί στον πραγματικό μεγάλο έρωτά του, την πολιτική.