Φαινόμενα

Ένα γράμμα για όλους μας

Μια επιστολή που έχει τη δύναμη του αληθινού ανθρώπινου πόνου μοιάζει η μόνη ικανή να θέσει όρια στο περιεχόμενο ενός πρωινάδικου και κατ΄ επέκταση σε όλες τις εκπομπές που τα ΄χουν χάσει
Ζήτησε με επιστολή της να σταματήσουν να ασχολούνται με την υπόθεση του γιου της Άλεξ, στον Πρωινό Καφέ (Αntenna). Είχε ενταχθεί εδώ και καιρό στην εκπομπή το καθημερινό ρεπορτάζ για την υπόθεση. Ένα «ένθετο» του πρωινάδικου, μια «ρουμπρίκα», που θα μπορούσε να ΄χει τον τίτλο «το 15λεπτο για τον Άλεξ», δίπλα στο 15λεπτο της αστρολογίας και το 15λεπτο της δίαιτας, λίγο πριν από το μουσικό αφιέρωμα- συνήθως ένα νταπα-ντουπάδικο σουξέ- αμέσως πριν την επίδειξη μόδας ρούχων και μαγιό. Η ομήγυρη της εκπομπής αραχτή σε μπαμπουδένιο σαλόνι με μαξιλάρες, γελαστή και επαγγελματικά περιχαρής, πριν ριχτεί στο ξέφρενο κουτσομπολιό και το γλέντι, σοβάρευε και «μεταφερόταν» στη Βέροια, στην τραγωδία της εξαφάνισης του 11χρονου αγοριού, που δεν λέει να πάρει ένα τέλος. Πληγή ανοιχτή, που προκαλεί με τη «μυρωδιά» της τους κυνηγούς τηλεθέασης. Ήταν καιρός να το κάνει η Νατέλα. Είναι η μόνη που μπορεί να θέσει όρια. Όχι μόνο γιατί έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει τον σεβασμό στην τραγωδία της, αλλά και γιατί έχει δείξει ότι τα διαθέτει η ίδια και ούτε για μια στιγμή, παρά τα όσα συνέβησαν, δεν τα υπερέβη.

Ωστόσο είναι δύσκολη και σκληρή η σχέση με τη δημοσιότητα. Ιδίως την τηλεοπτική, που για μια μάνα μπροστά στον τρόμο να ξεχαστεί η τραγωδία της εξαφάνισης του παιδιού της στράφηκε στις κάμερες.

Και δεν είναι η πρώτη φορά που η Νατέλα διαπιστώνει και μαζί της όλοι μας, ότι οι κάμερες δεν έχουν έλεος. Χρησιμοποιούν το συναίσθημα, το καταναλώνουν, το στριμώχνουν στα μέτρα τους, αλλά δεν έχουν το όριο του σεβασμού του.

Θυμόμαστε το βίαιο κουβάρι μιντιακής υστερίας που ξετυλίχθηκε όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση της εξαφάνισης του 11χρονου αγοριού από τη Βέροια, ανακατεύοντας μυστικά, ψέματα, φαντασιώσεις.

Θυμόμαστε πως μια παρέα παιδιών αναδείχθηκαν ερήμην τους σε σύμβολα των νοσηρών συμπτωμάτων του μιντιακού μας περιβάλλοντος.

Θυμόμαστε πως όλα αυτά ξεκίνησαν με την εκπομπή της Νικολούλη, που ισχυριζόταν τότε ότι η Αστυνομία «έχει βρει άκρη» και υπάρχει «τραγική εξέλιξη» στην εξαφάνιση του Άλεξ.

Δεν είχε βρει άκρη; Την βρήκε και την έχασε; Το μόνο βέβαιο και παγκοσμίως αποδεδειγμένο είναι ότι ουδέποτε η τηλεόραση βοήθησε αστυνομικές έρευνες, ουδέποτε η τηλεόραση βοήθησε να φτάσουν οι αρμόδιες αρχές στον ένοχο, παντού και πάντα η πολλή τηλεόραση απομάκρυνε τη λύση μυστηρίων, την πιθανότητα εξεύρεσης ενόχων και τη σύλληψή τους.

Θεωρείται ωστόσο, και όχι αδίκως ότι η δημοσιότητα διευκολύνει τις υποθέσεις απαγωγών καθώς δημιουργεί περιβάλλον πίεσης για τους ενόχους, αλλά και για την Αστυνομία να μην ολιγωρήσει. Άλλο όμως η δημοσιοποίηση του θέματος και άλλο αυτή η εγχώρια υστερία τηλεντετεκτιβισμού που δεν έχει άλλο στόχο από την τηλεθέαση.

Ένας από τους βασικούς κανόνες της τηλεόρασης είναι ότι το θέαμα έχει την τάση να υπερβαίνει ακόμη και τους επαγγελματίες που το υπηρετούν και οι οποίοι υποκύπτουν στη γοητεία του- κυρίως αυτοί και στη χώρα μας πολύ περισσότερο, αφού δεν υπάρχουν καν προσδιορισμένοι κανόνες των εκπομπών και όλοι νομίζουν ότι μπορούν να τα κάνουν όλα αρκεί να κατατάξουν την εκπομπή τους στη γενική κατηγορία «μαγκαζίνο».
Η «επικαιρότητα» δεν είναι χύτρα

Χρειάστηκε η επιστολή της μάνας που έχει συγκινήσει καρδιές, της Νατέλας για να ορίσει με τον τρόπο της ή να ζητήσει να οριστούν οι κανόνες που δεν έχει η εγχώρια τηλεόραση. Χρειάστηκε ένα γράμμα, που να θέτει ευγενικά πλην με απαγορευτική σαφήνεια, ότι δεν μπορεί μια εκπομπή με περιεχόμενο ψυχαγωγικό να ασχολείται καθημερινά, όπως με τον καιρό και την αστρολογία και με μια υπόθεση τόσο τραγική και τόσο μυστηριώδη. Και μάλιστα, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, που εξισώνουν τον καημό της Νατέλας με τον καημό της τάδε ή του δείνα ερωτοχτυπημένου σουξεδιάρη.

Δεν μπορεί όλοι να τα δείχνουν όλα με δικαιολογία την «επικαιρότητα», λες και είναι χύτρα με λαχανόσουπα για να σερβίρονται όσοι έχουν όρεξη. Κάθε πτυχή της «επικαιρότητας» απαιτεί ξεχωριστό χειρισμό και πλαίσιο για να αναδειχθεί, ειδάλλως η πολτοποίησή της συνεπάγεται σύγχυση και πολτοποίηση αξιών.