Η ένωση των πολιτών… πυξίδα της «Ευρωπαϊκής Συμπολιτείας»

ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ πρόκληση της Ευρωπαϊκής Συμπολιτείας- μιας Ευρώπης που δεν θα παραμείνει μια απλή ένωση κρατών, αλλά την οποία θα πάρουν οι λαοί στα χέρια τους- αναδεικνύει και αναλύει ο συνταγματολόγος Δημήτρης Τσάτσος στο νέο του βιβλίο.

Η «Ευρωπαϊκή Συμπολιτεία» (Εκδόσεις Λιβάνη)- που αναψηλαφεί τα θεμελιώδη προβλήματα της εξέλιξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα διλήμματα αλλά και τον προβληματισμό για τον ρόλο των πολιτών που παρακολουθούν εν σιωπή μια κρίσιμη γι΄ αυτούς διαδικασία- αποτελεί συνέχεια του έργου που ο συγγραφέας εξέδωσε το 2001. Ορμώμενος από το Ευρωσύνταγμα και τα αρνητικά δημοψηφίσματα που το συνόδευσαν στη Γαλλία και την Ολλανδία, ο Δημήτρης Τσάτσος επιχειρεί μια συνολική αποτίμηση της εξέλιξης της Ε.Ε., της έννοιας της «ευρωπαϊκότητας», της πορείας προς τη συνταγματοποίηση με αιχμή τη Συνθήκη για το Σύνταγμα της Ευρώπης και τις καινοτομίες της που προβληματίζουν.

Όπως, για παράδειγμα, τα άρθρα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και η ερμηνεία που θα μπορούσαν να πάρουν, αφού, όπως σημειώνει ο Δ. Τσάτσος, «η διαστροφή των εννοιών του κινδύνου και της τρομοκρατίας θα μπορούσε- υπό την προϋπόθεση απρόβλεπτων πολιτικών συσχετισμώννα οδηγήσουν την Ένωση πολύ μακριά από τους σκοπούς χάρη στους οποίους συστήθηκε».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η άποψη του συγγραφέα για την ανάγκη συγκρότησης ευρωπαϊκών κομμάτων.

Πάντως, το αίτημα για μια Ευρώπη που δεν θα αποτελεί μόνο ένωση κρατών αλλά και ένωση πολιτών διατρέχει ολόκληρο τον προβληματισμό του βιβλίου. Η ουσία, άλλωστε, για τον συγγραφέα δεν είναι στους θεσμούς. Βρίσκεται στο ερώτημα «τι κομίζει για τον άνθρωπο, κυρίως τον ανήμπορο, τον άνεργο, αυτόν με τις ειδικές ανάγκες και γενικότερα, γιατί όχι, για τον μη προνομιούχο, αλλά και τι κομίζει για τη δοκιμαζόμενη ειρήνη στον κόσμο». Τελικά, όπως γράφει ο Δ. Τσάτσος, η ιστορία θα κρίνει την Ευρωπαϊκή Συμπολιτεία με κριτήριο «το τι έδωσε και δίνει στον άνθρωπο».